Κρεμαστό με μετεωρίτη Αλτάι. Ενσωματωμένος χρυσός. Χωρίς τιμή εκκίνησης!!! Μετεωρίτης σιδήρου - 7 g

Δαχτυλίδι Aletai με επίστρωση χρυσού φύλλου, κάλυμμα ρητίνης.

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωροειδής σιδήρου στον κόσμο (74 τόννοι) εντοπίστηκε στην επαρχία Aletai της αυτόνομης περιοχής Ουιγούρων του Σινζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την έστειλε με το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλύπτες του μετεωρίτη — ο Χαιλάτι Αΐσα και ο Τζιεέρχενγκ Χαπουδέχαϊ, δύο ξενοδόχοι με καταγωγή από το Καζακστάν — αποφάσισαν να συνεχίσουν τη διεκδίκηση κατά της κυβέρνησης. Μόλις κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κατοχή αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, όπως ανέφερε το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της καλύβας όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης ισχυρίστηκαν επίσης την κατοχή του, περιπλέκοντας ακόμα more τα πράγματα.

Τα τρία μέρη δήλωσαν ότι αυτοί ήταν οι πρώτοι που ανέφεραν τον σιδηρομετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να βγάλουν ορθό συμπέρασμα, διότι το κινεζικό ιδιωτικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία του «πρώτου κατοχέα» που ορίζει ότι η κατοχή ενός αντικειμένου δικαιολογείται από αυτόν που το διεκδικεί πριν από κάποιον άλλον.

Ο Χαιλάτι προέρχεται από το νομό Qinghe του Aletai, τον τόπο όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος μεταλλικός μετεωρίτης της Κίνας «Silver Camel». Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε συνάψει φιλία με τον έμπορο προβάτων Jiaerheng καθώς έκανε δουλειές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χαιλάτι δέχτηκε κλήση από έναν ακόμη θαυμαστή των μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε στον Χαιλάτι ότι αναζητούσαν έναν μετεωρίτη σε ένα αλπικό λιβάδι στο Aletai και ελπίζαν ότι θα μπορούσε να ενταχθεί στην αναζήτηση.

Μία εννιάμελής ομάδα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο που φερόταν ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Τζανγκ Μάολίν, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο του Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέτυχε. Πριν χωριστούν οι εννέα άνδρες, έκαναν προφορική συμφωνία με τον Χαιλάτι και τον Jiaerheng για να συνεχίσουν την έρευνα.

«Ο Τζανγκ Μάολίν είπε ότι θα λαμβάναμε πιθανώς μεγάλη αμοιβή αν το βρίσκαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χαιλάτι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χαιλάτι και ο Jiaerheng θεώρησαν την έρευνα μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Της 17ης Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε η ημέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο Κύριου, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Jiaerheng στο Southern Weekly.

Άμεσα ενημέρωσαν τους επτά υπόλοιπους θαυμαστές μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στο Ακαδημία των Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο ανακαλυψέα» του.

Οι ειδικοί από το Πλανητάριο του Πεκίνου προσπάθησαν να χαλαρώσουν τα πνεύματά τους λέγοντας «ξέρουμε ότι το έχετε βρει και οι δύο», και τους χορήγησαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επιβεβαιώθηκε ως ο τετάρτος μεγαλύτερος μεταλλικός μετεωρίτης παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι αποτελεί τμήμα του ίδιου μετεωροειδή με το «Silver Camel».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση απέσυρε τον σιδηρομετεωρίτη από το λιβάδι όσο το δυνατόν συντομότερα, δηλώνοντας ότι ήθελε μόνο να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Επίσης αρνήθηκε ότι ο Χαιλάτι και ο Jiaerheng ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάγοντες τον σιδηρομετεωρίτη και υποστήριξε ότι ο γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Αλέταϊ, Sun Jianguo, είχε ήδη τον εντοπίσει το 2004. Ωστόσο, δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτήν τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο του Χαιλάτι και του Jiaerheng, Zhang Min, κανένα κράτος δεν είχε νομική βάση να απαιτεί, να κατάσχει ή να διατηρεί μετεωρίτες.

Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Χαιλάτι και Jiaerheng από 5.000 γιούαν (802 δολάρια) έκαστος εξαιτίας «της συγκινητικής συμπεριφοράς τους». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν την αμοιβή ανεπαρκή και αρνήθηκαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει τον Χαιλάτι και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την κατοχή. Ο Χαιλάτι και ο Jiaerheng διέψευσαν αυτήν τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά τη τελευταία επιθεώρησή τους.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι κτηνοτρόφοι Juman και Kenjiebieke Remazan υποστήριξαν ότι είχαν στην πραγματικότητα εντοπίσει τον σιδηρομετεωρίτη από το 1986 και ότι έτσι και αυτοί δικαιούνταν τη γη.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπρασιών γης, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα μερίσματα της γης, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από την γη, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πράξη, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής κατοχής των μετεωριτών πριν από οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο κάπως είχε παραλύσει. Ο θαυμαστής μετεωριτών Liu Xin δήλωσε στους Τύπους ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί μια μετεωρολιτική,

«Οι ανακαλυψάγοντες θα πληγωθούν εάν οι δύσκολοι να βρεθούν μετεωρίτες τους απαλθούν απλώς από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να μπορέσουν να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και τον ερευνητή», δήλωσε ο Liu Xin.