Μενταγιόν με μετεωρίτη Αλεταϊ. Ενσωματωμένος χρυσός. Χωρίς κατώτατο όριο τιμής!!! Μετεωρίτης σιδήρου - 7.24 g

Δαχτυ밀άκι Aletai με ενσωματωμένο φύλλο χρυσού, έγχρωμη ρητίνη.

Ο πρώτος, μεγαλύτερος στον κόσμο μεταλλοειδής σιδηροφανής μετέωρος (74 τ.) εντοπίστηκε στην επαρχία Aletai, στην τουρκική περιοχή Σιντζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον εξέσχυσε υπό το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα χρόνο και μισό αργότερα, οι ανακαλύψαντες τον μεταλλοειδή σίδηρο — ο Hailati Ayisa και ο Jiaerheng Habudehai, δύο οδηγοίkazakh καταγωγής — αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Μετά τη κατάθεση, θα μπορούσε να αποτελεί την πρώτη υπόθεση περί ιδιοκτησίας αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, ανέφερε ο Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης επίσης ισχυρίστηκαν την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη δήλωσαν πως ήταν οι πρώτοι που εντόπισαν τον μεταλλοειδή σίδηρο. Δεν θα είναι εύκολο για τις δικαστικές αρχές να δώσουν σωστή ετυμηγορία, επειδή το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, η οποία προϋποθέτει ότι η ιδιοκτησία ενός πράγματος αποδεικνύεται από όποιον την αξιώσει πριν από κάποιον άλλο.

Ο Hailati προέρχεται από την κομητεία Qinghe του Aletai, όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος μεταλλοειδής σιδηρούς μετεωρίτης στην Κίνα, ο «Silver Camel». Ξεχώριζε το θέμα των μετεωριτών και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Jiaerheng καθώς επιχειρούσαν.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Hailati έλαβε κλήση από έναν ακόμη οπαδό των μετεωριτών. Ο άνδρας είπε στον Hailati ότι αναζητούν μετεωρίτη σε μια αλπική ζώνη κοντά στο Aletai και ελπίζει ότι θα είναι πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα ενθουσιώδων για τους μετεωρίτες ακολούθησε την αποστολή να βρει το αντικείμενο υπό διαστημική προέλευση. Ο Zhang Baolin, εμπειρογνώμων σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi βρέθηκαν ανάμεσά τους. Η αναζήτηση, ωστόσο, κατέληξε άκαρπη. Πριν οι εννέα άνδρες αποχωρήσουν, σύναψαν προφορική συμφωνία με τον Hailati και τον Jiaerheng ώστε να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Zhang Baolin είπε ότι πιθανόν θα λάβουμε μεγάλη ανταμοιβή αν τον βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Hailati. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Hailati και ο Jiaerheng θεώρησαν την έρευνα ευκαιρία ικανή να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο Κυρίου, σκέφτηκα ότι οι ζωές μας θα αλλάξουν», δήλωσε ο Jiaerheng στη Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά εναπομείναντες φαν μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνθρωπος στον οποίο είχαν ενημερώσει είχε καταγράψει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως «πρώτος εντοπιστής».

Οι ειδικοί του Πλανηταρίου της Πεκίνου προσπάθησαν να τους καθησυχάσουν λέγοντας «ξέρουμε ότι τον βρήκατε και οι δύο», και τους παρείχαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Τη 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επισημοποιήθηκε ως ο τέταρτος μεγαλύτερος μεταλλοειδής σίδηρος παγκοσμίως και φάνηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωροειδούς που περιλαμβάνει τον «Silver Camel».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τον μεταλλοειδή σιδηρομετεωρίτη από το βοσκότοπο το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Hailati και ο Jiaerheng ήταν οι πρώτοι εντοπιστές του μεταλλοειδούς σιδήρου, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Aletai, Sun Jianguo, τον είχε ήδη εντοπίσει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Zhang Min, δικηγόρο του Hailati και του Jiaerheng, κανένα κυβέρνηση δεν είχε νομική βάση να απαιτήσει, να κατάσχει ή να συντηρήσει μετεωρίτες.

Όσον αφορά την ανταμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει σε κάθε έναν από τους Hailati και Jiaerheng μόλις 5 000 γιουάν (802 δολάρια) εξαιτίας «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν ότι η ανταμοιβή ήταν ανεπαρκής και αντιστάθηκαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Lei Kesi υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ έχουμε πληρώσει τον Hailati και τον Jiaerheng για τη βοήθειά τους». Νόμιζε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν την έρευνα, οπότε δεν έπρεπε να αξιώσουν ιδιοκτησία. Ο Hailati και ο Jiaerheng αρνήθηκαν αυτή τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά την τελευταία τους έρευνα.

Ωστόσο, αιφνιδιαστικά, οι κτηνοτρόφοι Juman και Kenjiebieke Remazan εξ όλης της δύναμης επέμεναν ότι είχαν ήδη ανακαλύψει τον μεταλλοειδή σιδηρομετεωρίτη από το 1986 και έτσι διεκδικούσαν και αυτοί την ιδιοκτησία του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα ανάθεσης γης, οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να αποκομίσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της γης που οι ίδιοι έχουν ενοικιάσει, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τη γη, οι αδελφοί Remazan δεν θα έπρεπε να διατεθούν για τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Meng Qinguo, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Wuhan.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν προτείνει ήδη πριν οκτώ χρόνια να νομιμοποιηθεί η κρατική ιδιοκτησία των μετεωριτών, αλλά το σχέδιο είχε κάπως τυπικά κατευνάσει. Ο λάτρεις των μετεωριτών Liu Xin δήλωσε σε εφημερίδες ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,

«Οι ανακαλυπτώντας θα τραυματιστούν αν οι σκληρά βρεθεί μετεωρίτες απλώς αφαιρεθούν από την κυβέρνηση.»

«Ελπίζω οι νόμοι να ενισχύσουν τα άτομα να εντοπίζουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελούν τόσο τη χώρα όσο και τον εντοπιστή», δήλωσε ο Liu Xin.