Στρατιωτικό κράνος - Κράνος Ανατολικού Βοηθητικού Τοξότη των ρωμαϊκών λεγεώνων - 1ος αιώνας π.Χ. - Αντίγραφο

Θρύλος ARCHER AUXILIAIRE oriental των ρωμαϊκών λεγεώνων - 1ος αιώνας π.Χ. - Αναπαραγωγή
Κράνος από ατσάλι με προστατευτικό αυχένα από κόκκινο δέρμα με προστατευτικά δαχτυλίδια από μπρούντζο
Εσωτερικά δέρμα και διακοσμητικά στοιχεία, με μεντεσέδες από μπρούντζο
Η βάση από ξύλο δεν περιλαμβάνεται προς πώληση.

Αυτό το κράνος βρίσκεται σε γενική καλή κατάσταση, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί σε γυρίσματα ιστορικά για την γαλλική τηλεόραση FR3 και παρουσιάζει ρέουσα πατίνα, επιτευχθεί με μια βαφή γκρι-πράσινο βουρτσισμένη
Διαστάσεις και βάρος: 2,360 kg - Ύψος 45 x 37 x 35 cm
Εσωτερικό 21 cm x 18 cm
Αυχενόδρομος προστασίας ύψος 20 x 30 cm στη βάση

Αυτό είναι ένα τεμάχιο για συλλέκτες και ενθουσιώδεις που δεν μπορούν να αποκτήσουν αυθεντικά αρχαιολογικά κομμάτια.
Ιδανικό επίσης για τους λάτρεις της ιστορικής αναπαράστασης.

Ταχεία και προσεγμένη αποστολή με Colissimo La Poste, συστημένη με υπογραφή και ασφάλεια.
Τα είδη προ-εμποτοποιούνται από τη στιγμή της online δημοσιοποίησης στο CATAWIKI – Οι μαζικές παραγγελίες δεν είναι δυνατές

Παρακαλούμε να είστε παρόν ή να προβείτε σε μέτρα κατά τη διάρκεια της παράδοσης της παραγγελίας σας.
Για προφανείς λόγους ασφαλείας, αυτή η παράδοση γίνεται συστημένη με ασφάλεια και με αντίγραφο υπογραφής,
Αν δεν είστε παρόντες και δεν την έχετε υπογράψει, η παραγγελία θα μου επιστραφεί.

Στις ευθυγραμμισμένες μάχες, τοξότες, σούρτες και προσωρινά ιππικά auxiliaries χρησιμοποιούνταν όπως και το ιππικό πάντα: το ιππικό συνήθως εγκαθίστατο στις πτέρυγες, και οι τοξότες θα μπορούσαν να τοποθετηθούν πίσω από μια γραμμή βαριάς πεζικού λεγεωνιακού ή auxiliaire

Η Ρώμη διέθετε μακρά παράδοση στην αξιοποίηση στρατιωτών από άλλους λαούς, ξεκίνησε στην αρχή της Δημοκρατίας με στρατιώτες που προμηθεύονταν από τους λατινικούς και ιταλικούς συμμάχους, και συνεχίστηκε μέχρι την εποχή του Καίσαρα με αποσπάσματα ιππικού Γαλατικού και Γερμανικού, τοξότες Κρήτης, κ.λπ.

Αλλά την εποχή της Αυτοκρατορίας, οι βοηθητικοί είχαν γίνει επίλεκτη στρατιωτική δύναμη πλήρους απασχόλησης, όπως οι λεγεώνες, αλλά προσλαμβάνονταν μόνο από μη Ρωμαίους πολίτες. (Το οποίο θα μπορούσε να σημαίνει ανθρώπους μέσα στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που δεν είχαν ιθαγένεια, ή ανθρώπους εκτός συνόρων που προσχώρησαν εθελοντικά ή επειδή η φυλή τους ή το βασίλειό τους είχαν αποδεχθεί να παρέχουν στρατευμένους για τον Ρωμαϊκό στρατό.)

Υπηρετούσαν τουλάχιστον 25 χρόνια, και στο τέλος της υπηρεσίας ο βοηθητικός στρατιώτης εξασφάλιζε Ρωμαϊκή ιθαγένεια, μεταβιβάσιμη στα παιδιά του.
Αυτό τους έδινε όχι μόνο ανώτερη θέση, αλλά και αυξημένη νομική προστασία και φορολογικά οφέλη.
Δεν είμαστε απολύτως σίγουροι τι έκαναν οι στρατιώτες μετά: δεν είχαν συντάξεις σε χρήμα όπως οι λεγεωνάριοι, οπότε ίσως απλώς επέστρεφαν στις πόλεις ή λαούς καταγωγής τους, απολαμβάνοντας το βελτιωμένο καθεστώς τους.