Agathe Toman - CLOUD #6 1/15

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΟΙΝΟ» του καλλιτέχνη.
Φωτογραφία εκτυπωμένη σε ακρυλικό χαρτί fine art με κόκκο. Φωτογραφημένο στον Σεγιό, τη Λίμνη λευκή, Γαλλία. Άνοιξη του 2026
Η φωτογραφία θα σας σταλεί κυλινδρικά τυλιγμένη, δεν είναι σε πλαίσιο, και θα συσταθεί πιστοποιητικό γνησιότητας, συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Έργο με αριθμό, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, μπροστά και πίσω. Εκτύπωση digigraphy fine art με πηγή πολύ υψηλής ποιότητας.
Agathe Toman καλλιτέχνης από το 2021 έχει εκτιμηθεί από τη Sotheby’s.

Βιογραφία της καλλιτέχνιδας:
Γεννημένη το 1989, με γαλλικές, αυστριακές και τσεχικές ρίζες, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημονική καλλιτέχνιδα, με ταλέντο που εκτείνεται από τη ζωγραφική στην ποίηση, μέσω της γλυπτικής, του σχεδίου και της φωτογραφίας. Μετά τις σπουδές στην περιβόητη Σχολή του Βουλευτικού Γαλλικής Κουόρ Τέχνης Παρισιού και τα χρόνια που πέρασε ως στυλίστρια σε οίκους haute couture στη Γαλλική Παρίσι, πριν από 9 χρόνια, η Agathe αισθάνθηκε την ανάγκη να επικεντρωθεί εξ ολοκλήρου στην καλλιτεχνική της δημιουργία.
Σήμερα εγκαταστημένη στη Landes εδώ και δεκατρία χρόνια, η Agathe εμφανίζεται ως μια ανερχόμενη μορφή στην συντήρηση της σύγχρονης τέχνης, δημοφιλής τόσο στη σκηνή του εθνικού όσο και διεθνούς επιπέδου.

Από τη Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν δημοπρατηθεί τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία της άνοδο και την αποδοχή της στις κύκλους επισημάνσεων τέχνης. Οι αξιοσημείωτες συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, κυρίως στο Art Paris, της χάρισαν τεράστια επιτυχία, στερεώνοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η παλέτα της Agathe ευνοεί βαθιές αποχρώσεις μαύρου και μπλε, έναν διακριτικό χρωματισμό σε κίνηση. Οι ζωγραφιές της χρησιμοποιούν καθαρά χρώματα, μελάνια, λαδομπογιές και ακριλικά σε εξαιρετικά έντονες αποχρώσεις που επιδιώκουν να επανασυνδέσουν συνδέσεις με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή εκτός ορατού. Ο καμβάς ασκεί δύναμη, προσφέροντας αντήχηση στις δικές της εμπειρίες.

Τα σχέδιά της, φτιαγμένα με στυλό Bic, φέρουν μια αποσταθεροποιητική δύναμη έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe ταράζουν με τις αφηρημένες καλειδοσκοπικές ακολουθίες τους, μας κατακλύζουν με ήρεμες αισθήσεις, αναπόληση μιας τέλειας βαρύτητας, που ήταν στην αρχή μας.
Οι εκατοντάδες ποιήσεις της ρυθμίζουν τον κόσμο της με ένα λυρικό χαρακτήρα που χαρακτηρίζει το έργο της. Ένα πρώτο συλλογή με τίτλο «You will have to learn to smile again» κυκλοφορεί τον χειμώνα του 2024.

Πέρα από την πρακτική της τέχνης, η Agathe είναι επίσης βαθιά δεσμευμένη στη μελέτη της ψυχανάλυσης σε ακαδημαϊκή ανάλυση διαπραγματευτική, την οποία συνεχίζει εδώ και τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση εμπλουτίζει τη διαδικασία εννοιολογικής της προσέγγισης, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει πολύ βαθιές ψυχικές διαστάσεις στην τέχνη της, που αποτυπώνεται σε νέα παχιά στρώματα.

Η Agathe δεν διαχωρίζει την τέχνη της από τις κοινωνικές της δεσμεύσεις. Επικεντρώνει το έργο της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτά τα κέντρα σκέψης δεν είναι μόνο παρόντα στην τέχνη της· είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής της ταυτότητας και της προσωπικότητάς της.

Η δουλειά της έχει αναγνωριστεί και γιορταστεί σε αρκετές έγκριτες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L’Oeil, και Elle, σηματοδοτώντας τον αξιοσημείωτο αντίκτυπό της στον χώρο της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να γοητεύει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως την αντιλαμβάνεται και την μεταμορφώνει σε τέχνη. Οι εμπειρίες που μοιράζεται με μεγάλη γενναιοδωρία.

«ΜΗ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΟΡΑΜΑ:
Το έργο μου διερευνά τους βαθιούς συνδέσμους μεταξύ ψυχής και σώματος, υφαίνοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Εξετάζω τους μηχανισμούς λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν και τους κραδασμούς, τόσο αισθητούς όσο και αδιάνοητους, που προκύπτουν.
Διερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, ο ανθρώπινος χαρακτήρας και η σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντός του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική βαρύτητα και μια ορισμένη ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε ενδοσκόπηση, ανοίγοντας μια δίοδο προς το ασυνείδητο.

Αυτή τη βούληση την ενσωματώνω στη μετεωριοποίηση των ίδιας της ύλης στα έργα μου: αποφασιστικά αφηρημένα, μονόχρωμα, με αποχρώσεις, εκεί όπου το σκότος συνυπάρχει με το φως, το μπλε λάμπει επαφή με το μαύρο, ή φωτίζεται μόνο του. Βρισκόμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι πίνακές μου, εγκαταστάσεις, σκίτσα και φωτογραφίες είναι κάθε ένα απόλυτη δημιουργία, απελευθερωμένη από κάθε μίμηση, προκαλώντας την καθαρή συναισθησία, προκαλώντας την αφύπνιση του Αόρατου; τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πτυχών που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μια επιμελής συγγένεια μεταξύ των χεριών μου και των χρωστικών, των μπεζών, του στυλό-μπομ και των χρωμάτων, μέσω της εναπόθεσης της ύλης στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές εκτέλεσης δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, ένα αποτέλεσμα απελευθερωμένο από έλεγχο. Μια αυξημένη μοναδικότητα.
Έτσι δουλεύω για να σταθεροποιήσω την κίνηση της ύλης, τη πυκνότητα του φωτός, να δώσω από εμένα, για την αφύπνιση ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν φανταζόμασταν. Κάτι αναπάντεχο. Αυτή η ανείπωτη ένταση που πιέζεται απότομα, λεπτομερώς, μας υποτάσσει και μας υπερχει.
Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιώδεις φύλλοι, αυτές οι πανταχού παρούσες παρουσίες μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφηρημένη προσήλωση, τα έργα μου είναι αυτο-πορτρέτα, πορτραίτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «ενσαρκώσεις ψυχικών καταστάσεων», τοπία ανθρώπινα, νήματα της ψυχής μου, προσκαλώντας τους άλλους να ολισθήσουν σε αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου προκαλούν στο βλέμμα. Πρόκειται για δύο ευαισθησίες που συναντώνται και όχι πλέον δύο ξεχωριστές προσωπικότητες. Είναι μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το αμέσως ορατό. Τα θεωρώ ως ζωντανά όντα, δημιουργώντας νέους συνδέσμους μεταξύ μας.

Το βλέμμα γίνεται με τη σειρά του δημιουργός, δ giving ζωή στο έργο σε μια αλχημία ψυχικών δονήσεων.

Δέχομαι ένα δρόμο προς μια νέα όραση του Είναι, προς τον εαυτό, τον κόσμο και τους άλλους.

Αν ο θεατής αφεθεί να αποκαλυφθεί, πρόκειται για ψυχικές δονήσεις που συντονίζονται και συμφωνούν σε μια κοινή συμφωνία, αρχίζει ένας διάλογος, ενός ρυθμού που αρχίζει να γίνεται αισθητός. Μια αναμορφωμένη ανωμαλία της ψυχής ζωγραφίζεται, αόρατη αντανακλασία. Είναι μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και δυνατή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να φιλτράρουν τα ανθρώπινα μυαλά, να ακονίζουν τις ψυχές και να βρίσκουν οι συναισθήσεις μια απήχηση, να αντηχούν λέξεις.
Αυτό που είναι σημαντικό είναι αυτό που το έργο κινητοποιεί μέσα μας, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Ο ψυχικός πόνος σχετίζεται με ό,τι απομακρύνεται από τη διαδικασία της υποκειμενικοποίησης του συμβολισμού. Υποφέρουμε από ό,τι εμποδίζεται ψυχικά, ή σε αναμονή εγγραφής ψυχικής. Ο άνθρωπος δεν υποφέρει μόνο από τα γεγονότα ή από ορισμένες σκέψεις αλλά γιατί ορισμένες διεργασίες μέσα του δεν βρήκαν καθρέπτη, ηχώ, ακουστικό και παραμένουν έτσι σε περιπλάνηση.» Ρενέ Ρουσγιόν - Εγχειρίδιο ψυχολογίας και ψοπαθολογίας κλινικής γενικής, σελ. 146.