Pippo - Moonlight’s Last Sigh

Moonlight’s Last Sigh
Στριφογυρίζω κάτω από μια σελήνη που ξεχάει το όνομά μου. Το φόρεμά μου είναι ένα βαρύ σύννεφο-σιλό, που σέρνεται μέσα στο μελάνι της λίμνης όπου οι τουλίες κοιμούνται. Κάθε βήμα είναι προσευχή σε μια σιωπή που δεν θα σπάσει. Νιώθω το κρύο να διαπερνά τα κόκαλά μου, μια αργή οδύνη που γεύεται σαν παλιά γράμματα. Είμαι φάντασμα μέσα στο δέρμα μου, περιμένοντας το φως να με πάρει, μα εδώ μένω, προσδεμένη από το βάρος μιας αγάπης χωρίς τόπο προορισμού. Είναι ένας μοναχικός χορός.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα από ένα πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο πάνω σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για ανάρτηση).
* Κιβωτίωση: Χωρίς πλαίσιο (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν συμπεριλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος; περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* logistics: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιδιαβαίνουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερώσει εξ ολοκλήρου τον εαυτό του στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες όχθες της λίμνης Ματζιόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ωστόσο μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτη-πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να πατήσει μέσα στη σκηνή και να οικοδομήσει το ίδιο το αφήγημα.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει καλά και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και ενδοσpector, γράφει με ιδιωτικό τρόπο και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει την ίδια θολότητα που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακόπτονται από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι με σιωπηλά ζώα, κοφτερές σκιές και λαμπερό φως—είναι όχι απλώς εικόνες, αλλά ανοικτές ιστορίες μακροπρόθεσμης λαχτάρας και χάρης.