Pippo - Waiting for the Tide

Α waiting for the Tide
Η πράσινη πόρτα παραμένει ανοιχτή, πύλη σε έναν κόσμο που πλέον δεν σε περιλαμβάνει. Λυγίζομαι προς το φως, ο floral ζητάρι μου αγγίζει το δροσερό πέτρινο δάπεδο. Το σε η θάλασσα είναι ένα απέραντο, μπλε γυαλί, αντικατοπτρίζει έναν ουρανό που ξέχασε πώς να βρέχει. Ακούω τον χτύπο της καρδιάς του ωκεανού, απορώ αν φέρνει τον αντίλαλο του ονόματός σου. Τα δάχτυλά μου τσιμπούν για πιάνο, μα η μουσική έχει μετατραπεί σε αλάτι. Είμαι ένα άγαλμα λαχτάρας, που κοιτάζει την άμπωτι να φεύγει.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 cm (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αβγό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υπόστρωμα: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Λόγιστικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήρεμο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και το σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—μα γίνονται απαλά από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό σε ερμηνία. Οι φιγούρες του, παρόλο που είναι κομψά ντυμένες, συνήθως έχουν πρόσωπα ανώνυμα. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να βυθιστεί στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ φανερών και κρυφών ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αφιορισμένος και ενδοσκόπος, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό ίχνος, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γέμισε με σιωπηρά ζώα, κοφτές σκιές και ακτινοβολώντας φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες λαχτάρας και χάρης.