Bachibouzouk (1977) - Warhol vs Banksy vs Hirst

Υπέροχη δουλειά του βρυξελλιώτη καλλιτέχνη Bachibouzouk.

Σε αυτή τη σειρά, ο βρυξελλιώτης καλλιτέχνης Bachibouzouk παίζει σαματά με την ιστορία της τέχνης όπως ένα παιδί εξαιρετικά περίεργο που θα είχε βρει ένα μουσείο και μια βόμβα μπογιάς. Μέσα από αυτά τα «Tomato Soup Can», orchestrates μια χαρούμενα απίθανη σύγκρουση ανάμεσα σε τρεις γίγαντες της σύγχρονης τέχνης: Warhol, Banksy και Hirst. Ένα ποπ τρικαρισμό, αστικό και κλινικό, που περνά τη μηχανή του αερολύματος, όπως μόνο ο Bachibouzouk ξέρει να κάνει.

Το σημείο εκκίνησης, φυσικά, είναι το πόστερ του Banksy, που εμπνέεται ήδη (ένας υπαινιγμός ή εξέχον υπαινιγμός) στο εμβληματικό Campbell’s Soup του Andy Warhol. Ο Bachibouzouk μπαίνει εκεί σαν ο τέταρτος σωματοφύλακας, αλλά εξοπλισμένος όχι με σπαθί, αλλά με dots — αυτά τα φημισμένα σημειακά ολοκληρώματα του Damien Hirst, τα οποία τοποθετεί προσεκτικά σε κάθε κονσέρβα. Το αποτέλεσμα: ένας διάλογος ανάμεσα σε τρεις αισθητικές εκφράσεις που καμία από τις δύο δεν ζητούσε συνομιλητή… και παρ\' όλα αυτά, μαζί αρχίζουν να μιλούν δυνατά, και ακόμη να γελούν.

Τα αερολύματα, επιλεγμένα προσεκτικά σε παλέτα ζωντανή, έρχονται να αμφισβητήσουν την υπέρβαρη κληρονομιά των εργαστηρίων. Κάθε χρώμα φαίνεται να proclaimed: «Και αν η σύγχρονη τέχνη σταματούσε να παίρνει τον εαυτό της σοβαρά για τρία λεπτά;»

Αλλά πίσω από το χιούμορ, μια πραγματική σκέψη: ο Bachibouzouk προβληματίζεται με την βιομηχανική επανάληψη των εικονιδίων της τέχνης. Τι γίνεται ένα σύμβολο όταν το αντίγραφείς, μετά όταν αντιγράψεις το αντίγραφο, και μετά που ξαναβάψεις πάνω από τις ίδιες references που ήδη παρακμάζουν; Ίσως κάτι πιο ειλικρινές: ένα έργο που αποδέχεται ότι δεν γεννήθηκε μόνο του, αλλά μέσα σε έναν πολιτιστικό θόρυβο, ένα καρναβάλι εικόνων και υποκλοπών.

Με την υπερθέτηση αυτών των σταδίων αναφορών, ο καλλιτέχνης μεταμορφώνει τη κονσέρβα — ένα καθημερινό αντικείμενο, σύμβολο κατανάλωσης, φετιχισμό ποπ — σε μεταφορά της εποχής μας που έχει κορεστεί: όλα έχουν ήδη δει, έχουν γίνει remix, έχουν παραχθεί… και παρ\' όλα αυτά, χάρη σε μια μοναδική κίνηση (και μερικά καλά σπρέι), κάτι καινούριο προκύπτει. Λίγο σαν να, με το γύρισμα μέσα σε ένα μουσείο καθρεφτών, να αρχίζεις να βλέπεις τη δική σου αντανάκλαση.

Με πολύ πνεύμα, λίγη αμφισβήτηση και μια χαρούμενη διαύγεια, ο Bachibouzouk μας θυμίζει ότι η τέχνη ίσως είναι πρωτίστως ένα παιχνίδι: ένα σοβαρό παιχνίδι, ναι, αλλά ένα παιχνίδι ούτως ή άλλως. Και σε αυτό το παιχνίδι, οι Tomato Soup Can είναι τα κομμάτια που κάνουν τους κλειδαριάδες να πεταχτούν."}