Agathe Toman - CLOUD #2 15/15

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «COLLECTION PARTAGÉE» του καλλιτέχνη.
Φωτογραφία εκτυπωμένη σε χαρτί γυαλιστερό fine art με κόκκο. Φωτογραφήθηκε στο Hossegor, Γαλλία. Το Καλοκαίρι του 2021.
Η φωτογραφία θα σας αποσταλεί τυλιγμένη, δεν είναι σε κάδρο, και θα υπάρχει ένα πιστοποιητικό γνησιότητας, συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Έργο αριθμημένο, χειρόγραφα υπογεγραμμένο από την μπροστινή και την πίσω όψη. Ρετρό digigraphie fine art με μελάνι υψηλής ποιότητας.
Η Agathe Toman είναι καταχωρισμένη στο Sotheby’s από το 2021.

Βιογραφία της καλλιτέχνιδας:
Γεννημένη το 1989, με γαλλικές, αυστριακές και τσεχικές ρίζες, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημονική καλλιτέχνης της οποίας το ταλέντο εκτείνεται από τη ζωγραφική μέχρι την ποίηση, με τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά από σπουδές στην επιφανή σχολή της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και τα χρόνια που πέρασε ως στυλίστρια σε γαλλικές οίκους haute couture στο Παρίσι πριν εννέα χρόνια, η Agathe ένιωσε την ανάγκη να επικεντρωθεί εξ ολοκλήρου στην καλλιτεχνική δημιουργία της.
Σήμερα εγκατεστημένη στις Landes εδώ και δεκατρία χρόνια, η Agathe εμφανίζεται ως μια ανερχόμενη φιγούρα της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκηνής, απολαμβάνοντας εκτίμηση τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Καταχωρισμένη στο Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν βγει σε δημοπρασία τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδό της και τη δέσμευσή της στους κύκλους υψηλής τέχνης. Οι αξιοσημείωτες συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, ιδιαίτερα στο Art Paris, της έχουν εξασφαλίσει τεράστια επιτυχία, εδραιώνοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Η παλέτα της Agathe ευνοεί βαθιές αποχρώσεις μαύρου και μπλε, έναν διακριτικό χρωματισμό σε κίνηση. Τα έργα της χρησιμοποιούν καθαρούς κόκκους χρωμάτων, μελάνια, ελαιογραφίες και ακρυλικά μεγάλης έντασης, που τείνουν να επανασυνδέουν με κρυφά πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή έξω από το ορατό. Το καμβάς ασκεί μια εξουσία, προσφέροντας αντίλαλο στις δικές της εμπειρίες.

Τα σχέδιά της, φτιαγμένα με στυλό Bic, φέρουν μια αποσταθεροποιητική δύναμη έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe μπερδεύουν με τις αφαιρέσεις τους καλειδοσκοπικά, μας υπερχείλιζουν με ήρεμες αισθήσεις, ανάμνηση από μια τέλεια αβίαστη έλλειψη βαρύτητας, που ήταν στην αρχή μας.
Οι εκατοντάδες ποιήσεις της ρυθμίζουν τον κόσμο της με έναν λυρικό χαρακτήρα που χαρακτηρίζει το έργο της. Μια πρώτη συλλογή με τίτλο «You will have to learn to smile again» κυκλοφορεί το χειμώνα του 2024.

Πέρα από την πρακτική τέχνη της, η Agathe είναι επίσης βαθιά εμπλεκόμενη με τη μελέτη ψυχανάλυσης σε διαπραγματευτική ανάλυση, την οποία ακολουθεί εδώ και τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Η εξερεύνηση αυτή διευρύνει τη διαδικασία εννοιολογικού της, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει διαστάσεις ψυχολογικού βάθους στην τέχνη της, η οποία αποτυπώνει νέες πυκνότητες.

Η Agathe δεν διαχωρίζει την τέχνη της από τις κοινωνικές της δέσμες. Εστιάζει τα έργα της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτοί οι άξονες σκέψης δεν είναι μόνο παρόντες στη τέχνη της· αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής της ταυτότητας και της προσωπικότητάς της.

Το έργο της έχει αναγνωριστεί και εορταστεί σε διάφορες φημισμένες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L'Oeil και Elle, σηματοδοτώντας τον αξιοσημείωτο αντίκτυπό της στον τομέα της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να γοητεύει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυσύνθετη ανθρώπινη εμπειρία, όπως την αντιλαμβάνεται και την μετατρέπει σε τέχνη. Οι εμπειρίες της μοιράζονται με μεγάλη γενναιοδωρία.

«Η ΟΡΑΣΗ ΜΟΥ:
Το έργο μου διερευνά τους βαθιούς συνδέσμους μεταξύ ψυχής και σώματος, πλέκοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και στην ύλη. Ερευνάω τους μηχανισμούς λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν και τις δονήσεις, τόσο αισθητές όσο και αδήλωτες, που προκύπτουν.
Διερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινή φύση και η σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντός του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική ουσία και μια ορισμένη ένταση, προσκαλώντας τον θεατή σε μια εσωτερική προβληματισμό, ανοίγοντας ένα πέρασμα προς το ασυνείδητο.

Πενα Poetry
Ενοπίζω αυτή τη βούληση στη μαθηματική ουσία των έργων μου: αδιαμφισβήτητα αφηρημένα, μονόχρωμα, μετρημένα αποχρώσεις, εκεί που το σκοτάδι συνυπάρχει με το φως, το μπλε λάμπει στην επαφή με το μαύρο ή φωτίζεται μόνο του. Βρισκόμαστε στην απών/παρουσίας του φωτός.
Οι πίνακες μου, οι εγκαταστάσεις, τα σχέδια και οι φωτογραφίες είναι κάθε ένα μια απόλυτη δημιουργία, απελευθερωμένη από κάθε μίμηση, που προκαλεί την καθαρή συναισθησία, πυροδοτώντας την αφύπνιση του Αόρατου· τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πλευρών που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μια σχολαστική συνάφεια μεταξύ των χεριών μου και των χρωστικών, των γραφίδων, του στυλό-μπολ και των χρωμάτων, με την τοποθέτηση της ύλης πάνω στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές εκτέλεσης μου δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, ένα αποτέλεσμα μη ελεγχόμενο. Μια αυξημένη μοναδικότητα.
Έτσι εργάζομαι για να σταθεροποιήσω την κίνηση της ύλης, την πυκνότητα του φωτός, διαισθάνοντας μέσα μου, στην αφύπνιση ενός Εαυτού.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν προσεξαμε. Κάτι απρόβλεπτο. Αυτή η ασύλληπτη ένταση, έντονα τροφοδοτημένη, που μας υποτάσσει και μας κατακλύζει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιού, αυτές οι πανταχού παρούσες, μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφηρημένη φόρμουλα, τα έργα μου είναι αυτοπροσωπογραφίες, πορτραίτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «υλοποιήσεις καταστάσεων ψυχικής υγείας», τοπία ανθρώπινα, νήματα της ψυχής μου, προσκαλώντας τους άλλους να συγχωνευθούν σε αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, βρίσκεται στις δονήσεις που δημιουργούν στο βλέποντα. Δυο ευαισθησίες συναντώνται πλέον και όχι δύο χωριστές ατομικότητες. Είναι μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το άμεσο. Τα θεωρώ ζωντανά όντα, που δημιουργούν νέους συνδέσμους ανάμεσά μας, εντός μας.

Ο θεατής γίνεται με τη σειρά του δημιουργός, δίνοντας ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών βροντών.

Στην έναρξη ενός μονοπατιού προς μια νέα όραση του Είναι, του εαυτού, του κόσμου και των άλλων.

Αν ο θεατής δεχθεί πια πρόσκληση, αυτές θα είναι οι ψυχικές αρμονίες που συμφωνούν και συντονίζονται σε μια κοινή συμφωνία, θα αρχίσει ένας διάλογος, θα αισθανθεί ένας ρυθμός. Μια αναμορφική απεικόνιση της ψυχής του διαγράφεται, ένα ακατάληπτο αντίτυπο. Είναι μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και ισχυρή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να εξευγενίσουν τα ανθρώπινα πνεύματα, να ακονίσουν τις ψυχές και να βρεί η συναισθήσεις τους ένα αντίχειρα, να αντηχήσουν λέξεις.
Αυτό που είναι σημαντικό είναι αυτό που το έργο ενεργοποιεί μέσα μας, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη σχετίζεται με ο,τιδήποτε ξεφεύγει από τη διαδικασία ενσάρκωσης των υποκειμενικών συμβόλων. Υποφέρουμε γι’ αυτό που είναι ψυχικά κολλημένο ή σε αναμονή ψυχικής καταγραφής. Ο άνθρωπος δεν υποφέρει μόνο λόγω των γεγονότων ή λόγω ορισμένων σκέψεων, αλλά επειδή ορισμένες διεργασίες μέσα του δεν βρήκαν καθρέφτη, αντίλαλο, ακρόαση και αγωγό, και παραμένουν σε περιπλάνηση.» Ρενέ Ρουσγιόν - Εγχειρίδιο ψυχολογίας και ψυχιατρικής κλινικής, σελ. 146.