Αρχαία Ρωμαϊκή Μάρμαρο Μνημειακή πλάκα με επιγραφή - 39 cm

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Μνημειακή πλάκα με επιγραμμάτιση
ΥΛΙΚΟ: Μάρμαρο
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκός
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος - 2ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΜΕΤΡΟΙ: 390 mm x 250 mm x 73 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ: Από ευρωπαϊκή ιδιωτική συλλογή, Ex Lekythos S.A.R.L. (1987), Ex Galerie Hydra (1984 - 1986)

Παρέχεται με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια Εξαγωγής.

Αν υποβάλετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να καταθέσουμε αίτηση για άδεια εξαγωγής προς τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Οι ρωμαϊκές ταφικές πλάκες από μάρμαρο αντιπροσωπεύουν ένα από τα πιο διαρκή κληροδοτήματα των εμπορικών τελετών της αυτοκρατορίας. Αυτά τα σημαίδια, συχνά αποκαλούμενα στήλες ή πλάκες, σχεδιάζονταν να τοποθετούνται στα τοιχώματα κοινοτικών τάφων, όπως τα κελάρια ή να τοποθετούνται πάνω από μεμονωμένους τάφους. Η επιλογή του μαρμάρου αποτελούσε συνειδητή δήλωση διάρκειας και κοινωνικής θέσης, παρέχοντας μια λεία, λαμπερή επιφάνεια που επέτρεπε υψηλής ποιότητας χαρακτική. Με την πάροδο του χρόνου, ο σχεδιασμός αυτών των πλακών εξελίχθηκε από απλά ορθογώνια μπλοκ σε πιο διακοσμητικά σχήματα που έφεραν αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως επικλείσεις (pediments), πελάστα (pilasters) ή περίτεχνα σύνορα που πλαισίωναν το κείμενο.

Τα επιγραφικά κείμενα σε αυτές τις πλάκες ακολουθούν συνήθως μια εξαιρετικά τυποποιημένη νομική και κοινωνική φόρμουλα, συχνά αρχίζοντας με τη συντομογραφία D.M. (Diis Manibus), αφιερώνοντας το μνημείο στα «Manes» ή στα προγονικά πνεύματα του αποθανόντος. Το κείμενο παρέχει πλούτο βιογραφικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους ονόματος του ατόμου, της ηλικίας κατά θάνατο (συνήθως καταγραφόμενης ακόμη και σε ημέρες και ώρες), και της κοινωνικής του θέσης ή επαγγέλματος. Σε πολλές περιπτώσεις, η πλάκα αναφέρει επίσης το άτομο που ζήτησε το μνημείο — συχνά σύζυγο, γονέα ή παλαιότερο αφεντικό — προσφέροντας ένα συγκινητικό βλέμμα στους οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς που χαρακτήριζαν τη ρωμαϊκή ζωή.

Πέρα από το κυριολεκτικό νοημα των λέξεων, η παλαιογραφία και η τεχνοτροπία της γραφής αποκαλύπτουν πολλά για τον ρωμαϊκό κόσμο. Επαγγελματίες αγιογράφοι χρησιμοποιούσαν τη «capitalis monumentalis», ένα στυλ γραφής διακρινόμενη από γεωμετρική ακρίβεια και τη χρήση γραμμών καθορισμών (serifs), που βοηθούσαν τα γράμματα να παραμείνουν ευανάγνωστα ακόμη και από απόσταση ή υπό μεταβαλλόφωτο φως. Πολλές πλάκες ενσωμάτωσαν επίσης συμβολικά μοτίβα δίπλα στο κείμενο, όπως στεφάνια δάφνης για νίκη έναντι του θανάτου, εργαλεία που αντιπροσωπεύουν το επάγγελμα του αποθανόντος ή μικρές προσωπογραφές. Αυτές οι μαρμάρινες καταγραφές εξυπηρετούσαν ως ζωτικό εργαλείο «κοινωνικής επιβίωσης», εξασφαλίζοντας ότι το όνομα και η μνήμη του ατόμου θα διαρκέσουν στο δημόσιο βλέμμα για πολύ μετά τον θάνατό του.