Αρχαία Ρωμαϊκή Terra Sigillata Θραύσματα αγγείων με σήμα κατασκευαστή, ανθικά σχέδια και ποικίλη διακόσμηση, σετ (10 τεμάχια) (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ: Θραύσματα αγγείων με σήμανση κατασκευαστή και διακόσμηση με άνθη, συλλογή (10 τεμάχια)
ΥΛΙΚΟ: Terra Sigillata
ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 2ος – 3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 35 χιλ. έως 120 χιλ.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, αποκτήθηκε μεταξύ 1980 - 1990

Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια εξαγωγής.

Εάν κάνετε προσφορά από εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα χρειαστεί να κηρύξουμε για άδεια εξαγωγής για τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Η terra sigillata, λατινικός όρος που σημαίνει «πολιμένος χώμα» ή «πηγή πηλοειδών μικρών εικόνων» (sigilla αναφέρονται στην υπογραφή του κατασκευαστή), είναι ένα συγκεκριμένο είδος καλής ποιότητας, μαζικής παραγωγής ρωμαϊκής επιτραπέζιας χρήσης που ήταν δημοφιλές από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. Το διακριτικό του χαρακτηριστικό είναι το λαμπερό, χαρακτηριστικό κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα και μια επιθυμητή γυαλιστερή επιφανειακή επίστρωση που μιμείται την εμφάνιση μεταλλικών αγγείων. Αυτό το γυαλιστερό φινίρισμα επιτυγχανόταν όχι με αληθινό γυαλίζον υάλινο επίχρισμα, αλλά με εφαρμογή λεπτού στρώματος εξαιρετικά διαλυτών κόκκινων ή ελαφρώς επίχρυσεων κόκκινων ιζημάτων πηλού, πλούσιων σε σίδηρο, πάνω στο δέρμα-στερεό αγγείο. Στη συνέχεια η επίστρωση θερμαινόταν (κρυσταλλοποιήθηκε) κατά τη διαδικασία καύσης σε θερμοκρασίες γύρω στους 950-1050°C, με αποτέλεσμα ένα κάλυμμα που ήταν κατά ένα μεγάλο μέρος αδιάβροχο και ανθεκτικό.

Η terra sigillata ήταν εξαιρετικά τυποποιημένη και συχνά διακοσμημένη με ανάγλυφο. Το μεγαλύτερο μέρος της λεπτής, διακοσμητικής πορσελάνης παραγόταν χρησιμοποιώντας καλούπια, όπου σφραγίδες (poinçons) φέρουσες ένα ευρύ ρεπερτόριο εικονικών σκηνών—όπως μυθολογικές ιστορίες, σκηνές κυνηγιού ή φυτικά μοτίβα—επιπλαθοταν στο εσωτερικό της μήτρας του καλουπιού. Αυτή η διαδικασία επέτρεπε τη γρήγορη, μαζική παραγωγή πολύπλοκων σχεδίων. Το πρώτο και υψηλότερης ποιότητας κέντρο παραγωγής ήταν το Arretium (σύγχρονο Arezzo, Ιταλία), που παρήγαγε τη «Σκεύος Αρέττινο». Μετά την παρακμή του, η παραγωγή μετατοπίστηκε στη Γαλλία και τη Γερμανία στο κύριο τόπους όπως η La Graufesenque και η Lezoux, όπου ήταν γνωστή ως «Σαμιακή Ύλη» (Samian Ware). Αργότερα εργαστήρια στην Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική επεκτάσανε το στυλ, εξασφαλίζοντας τη διαδεδομένη διαθεσιμότητα σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Θραύσματα terra sigillata είναι ιδιαίτερα πολύτιμα για τους αρχαιολόγους, λειτουργώντας ως βασικό «ευρετήριο οισοτήτων» ή χρονολογικό σημείο για τη χρονολόγηση ρωμαϊκών τοποθεσιών. Αυτό οφείλεται στην ευρύτατη διανομή του αγγείου, στις τυποποιημένες μορφές (συνήθως κατηγοριοποιημένες με τυπολογίες όπως οι μορφές Dragendorff) και στην κοινή πρακτική των κεραμουργών να σφραγίζουν τα ονόματά τους ή τα σήματα εργαστηρίου (sigilla) στα θεμέλια των αγγείων. Οι περίοδοι παραγωγής αυτών των διακριτών σφραγιών των κεραμουργών και συγκεκριμένων μορφών αγγείων (όπως η κούπα Dragendorff 27 ή ο κάλαμος Dragendorff 37) χρονολογούνται συχνά με ακρίβεια, μέχρι και μία δεκαετία. Επομένως, η εύρεση ενός σφραγισμένου θραύσματος επιτρέπει στους αρχαιολόγους να χρονολογήσουν το στρώμα εδάφους (στρώμα) στο οποίο βρέθηκε, προσφέροντας κρίσιμες γνώσεις για την χρονολογία, την οικονομία, τα εμπορικά δίκτυα και τον βαθμό ρωμαϊκής επιρροής σε μια συγκεκριμένη περιοχή.