Basilius von Caesarea - Omnia, quae ad nos extant, opera - 1566

Βασίλειος από Καισαρεία. Όλα τα υπάρχοντα σε εμάς έργα. Σύμφωνα με τα αντίστοιχα επιχειρήματα σε πέντε τόμους χωρισμένους, μεταφρασμένα από τον ιατρό φυσικό Ιάνους Κορνάριος της Ζβικκάου, και πάλι επιβεβαιωμένα και διορθωμένα.

Βασιλεία, Άμβροσιος και Αύριος Φρόμπεν, 1566. Σπάνιο

5 μέρη σε 1 τόμο (με συνεχή αρίθμηση σελίδων). 4 φύλλα, 1006 σελίδες, 1 ακόμη φύλλο, 14 φύλλα. Με 2 επαναλαμβανόμενα ξυλογραφικά σήματα εκτυπωτών και ορισμένες ξυλογραφικές αρχικές. Φόλιο, 30 × 20 εκ.

Στρογγυλωτός δερμάτινος εξώφυλλος ημιβούτυροβυζαντινός της εποχής (ελαφρά λεκέδες, οι γωνίες φθαρμένες, με χειρόγραφο τόμο τίτλου, χωρίς συνδετήρες· οι επιφάνειες κάλυψης από μια Αντιφωνάρια-περγαμεντ χειρόγραφη από τον πρώιμο 15ο αιώνα).

VD16 B 646. Adams B 342.

Τρίτη Basel έκδοση της συλλογής των έργων του Basilius ομολογείται από τον από τη Ζβίκου προερχόμενο ιατρό και φιλόλογο Janus Cornarius (1500–1558), του οποίου η εκτύπωση των κειμένων των κηρυγμάτων του Αγίου Βασιλείου (330–379) κυκλοφόρησε πρώτη στην ίδια πόλη το 1540. Σχεδόν όλα τα ιατρικά έργα του Κορνάριος και επίσης οι μεταφράσεις του Greek συγγραφέων, που εκτιμάται τόσο από τον μορφωμένο κόσμο, κυκλοφόρησαν στη Βασιλεία, όπου τον συνέχαιρε στενή φιλία με τον Ερασμώ της Ρότερνταμ.

Ο Βασίλειος από Καισάρεια, γνωστός και ως Μεγάλος Βασίλειος, υπήρξε ένας από τους πλέον σημαντικούς εκκλησιαστικούς Πατέρες, ειδικά στην Ανατολική Εκκλησία. Ως μέλος της «τρίαι Καππαδόκων» διαμόρφωσε αποφασιστικά τη διδασκαλία της Τριάδας, προώθησε τους μοναχούς και ως επίσκοπος Καισαρείας τάχθηκε υπέρ των κοινωνικών ζητημάτων και της φροντίδας για τους φτωχούς. Αδιάμφισβήτητα υπήρξε ένας από τους λαμπρότερους κοσμηματογράφους της αρχαιότητας, ο οποίος συνέδεε «ρητορική δεξιότητα με απλότητα της σκέψης και διαύγεια της έκφρασης». (Joh. Quasten, «Patrology», Τόμος 3, Ουτρέχτη 1963, σελ. 216).

Τίτλοι με μικρό μελανό συνειδητό μονόγραμμα. Στην αρχή και στο τέλος ελαφρώς καφέ κηλίδες, αλλιώς καθαρός. Ωραίο και καλά διατηρημένο αντίτυπο σε μια επιβλητική καλύπτρα, που αποτελείται από δύο φύλλα από ένα λατινικό Αντιφωνάριο ή Breviarium (αρχές 15ου αιώνα) με Gregorians χορδές για το ωράριο της προσευχής. Προστάσια: Αντιφωνία «Domine probasti me» στο Ψαλμός 138/139, κυρίως κατά τον εσπερινό. Πίσω όψη: Διάφορες Αντιφωνίες, μεταξύ των οποίων «Sacrificium Deo spiritus contribulatus» (Ψαλμός 50) και «Laudate Dominum omnes gentes» (Ψαλμός 116). Η πυκνή διάταξη πολλών κομματιών σε μια σελίδα είναι ασυνήθιστη.

Βάρος 2450 γρ.