Paolo Fedeli - Luci nella notte a Times Square

ΠΑΟΛΟ ΦΕΝΤΕΛΙ γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Παρακολούθησε το ινστιτούτο τεχνών της Σιέννας κι έλαβε το δίπλωμα του Δάσκαλου της Τέχνης. Έχει οργανώσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων, Ουκρανία, Γαλλία, Ρωσία, Ισπανία, Ρώμη και πολλές ακόμη. Διατίθεται σε διάφορες Μόνιμες Εκθέσεις. Τα έργα του συναντώνται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε περιοδικά και εφημερίδες εθνικής και διεθνούς εμβέλειας. Έχει συμμετάσχει στις σημαντικότερες ομαδικές εκθέσεις τέχνης σε εθνικό επίπεδο αποσπώντας σημαντικά σχόλια και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα κερδίζει οκτακόσιαιδύο Πρώτα Βραβεία σε διαγωνισμούς ζωγραφικής. Paolo Fedeli είναι ο καντηλάκις της αρχέγονης φύσης.

Λένε γι’ αυτόν:

Ο Paolo Fedeli είναι ζωγράφος απόλυτης κομψότητας. αφηγητής αβάσιμων και ανεξήγητων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση. Το περιπλανητικό του πέρασμα στη Τοσκάνη και στην αόριστη μητρόπολη ενός δυτικού κόσμου σήμερα, όπου όλοι οι αρχιτεκτονικοί ορίζοντες μοιάζουν στην παραληρηματική παγκοσμιοποίηση, μπορεί να μας φανεί και εκπληκτικό. Όπως και η μεταβολή της γλώσσας του. Ωστόσο διακρίνουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα αγροικια, τους λόφους, τους καθαρούς ουρανούς, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους υγρασίας, τις κρουστές ατμόσφαιρες του καπνού: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί οργανισμοί, σαν να έχει ξεφύγει ο κόσμος, η καθημερινή ζωή, η εργασία, ο έρωτας, το μίσος, ο ανταγωνισμός, η εγρήγορση, ο ύπνος την φαντασία του καλλιτέχνη, που ήθελε να αποκλείσει από τη ποιητική του οποιαδήποτε κοινωνική αναφορά ή, καλύτερα, τον ρεαλισμό. Ίσως ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλαντέ ήταν σύμφωνος μαζί του, λαμβάνοντας υπόψη τις αποστάσεις μεταξύ λέξεων και χρωμάτων:
Είναι αναγκαίο επίσης να μην επιλέγεις
τις λέξεις σου χωρίς κάποια λάθη:
τίποτα δεν είναι πιο αγαπημένο από το γκρι τραγούδι
στο οποίο το αβέβαιο ενώεται με το ακριβές.
Πήγαινε όσο το δυνατόν περισσότερο από την οξεία σατανική εξυπνάδα
από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο;
που κάνουν το ποτήρι τον ουρανό κλαίει!
Πάρε την ρητορική και γύρισε το λαιμό της!
Ούτω λοιπόν είναι το κλειδί ανάγνωσης για τον Paolo Fedeli: η αυτοαναφορικότητα και το εντυπωσιακό, τα αντικατέστησε με την αβεβαιότητα. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών που αντιφάσκουν, τα αντικατέστησε με τη σιωπή της απουσίας. Η απεικόνιση του ορατού αντικαταστάθηκε με την υπέρβαση της οπτικής ποίησης.

Paolo Levi