Matteo Ciffo - Frammenti - Nefertiti






Είναι κάτοχος πτυχίου στην ιστορία της τέχνης και μεταπτυχιακού τίτλου στη διαχείριση τεχνών και πολιτισμού.
200 € | ||
|---|---|---|
190 € | ||
180 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 132745 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Μοντέρνο γλυπτό του Μάτεο Τσίφο Frammenti - Nefertiti, κρύφη fusion από σκόνες μαρμάρου και πέτρα, έκδοση 2/8, έτος 2026, υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη με πιστοποιητικό αυθεντικότητας, διαστάσεις 40 × 25 × 26 cm, βάρος 6,5 kg, σε εξαιρετική κατάσταση, καταγωγή Ιταλία, απευθείας από τον καλλιτέχνη.
Περιγραφή από τον πωλητή
- Σκυλάτορα σύγχρονη του Ματέο Τσίφο (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Nefertiti
- Έτος 2026. Έκδοση αρ. 2/8 - Υπογεγραμμένη και επικυρωμένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Χημική συγκόλληση σε ψυχρή μορφή με σκόνες μαρμάρου και πέτρας
- Εξαιρετικές συνθήκες
Συλλογή FRAMMENTI
Η αντιπαραβολή με τη κλασική γλυπτική αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συσχετισμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αθανασίας και της συλλογικής μνήμης, υιοθετούνται ως σημείο εκκίνησης και υπόκεινται σε μια διαδικασία σχέσης με θραύση και επαναπροσδιορισμό.
Η μορφή πλέον δεν νοείται ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη ροπή της φύσης της. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ένα ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει την ατέλειά του. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στην αλλαγή και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.
MATTEO CIFFO
Γεννημένος στη Μιέλα το 1987, από το 2007 ανέπτυξα μια έρευνα επικεντρωμένη στην ύλη, στη μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου γεννιέται από μια άμεση σχέση με ευγενείς και δυσνόητους υλικούς πόρους, όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρας, φυσικούς χρωστούς, οριζόντιες γήινες, οξείδια και μέταλλα. Δεν τους θεωρώ απλά εργαλεία έκφρασης, αλλά ζωντανούς παρόντες, φορείς του χρόνου, της ιστορίας και της δυνατότητας ανάστασης.
Μέσω μιας διαδικασίας που θεωρώ περισσότερο τελετουργία παρά γλυπτική: μια ανάσταση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από τη παρατήρηση και την επιθυμία να δώσω ξανά ζωή σε αυτό που θρυμματίστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται η αρχική ύλη για τις δικές μου δημιουργίες.
Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα διασπάω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στο προηγούμενο τους καθεστώς, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από έναν εύθραυστο ισορροπία ανάμεσα στην απώλεια και την ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη σταματά να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.
Το μονοπάτι λαμβάνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια σχεδόν αλχημική διάσταση. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη ζωή, τις διασπούν και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προκύπτει από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, μεταξύ απώλειας και μνήμης, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.
Η έρευνα συναντά υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιαίρετα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μεταμορφώνεται στον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά τη ύλη ενεργό μέρος της δουλειάς, εμπλεγμένο σε έναν διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην αστάθεια, και η αιωνιότητα εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγετε, αλλά γίνεται συμπαραγωγός, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη της πράξης, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.
Αυτοδίδακτος, έχτισα την πορεία μου μέσω πειραματισμού, παρατήρησης και ακρόασης. Η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στον έλεγχο, αλλά στην επίβλεψη του υλικού στη μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και επαναδημιουργούνται.
Αυτή η πρακτική διερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτικές εμφανίζονται ως παρούσες αιωρούμενες ανάμεσα στην καταστροφή και την ανάσταση, ανάμεσα στη διατήρηση και τη μεταμόρφωση, αποδίδοντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.
- Σκυλάτορα σύγχρονη του Ματέο Τσίφο (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Nefertiti
- Έτος 2026. Έκδοση αρ. 2/8 - Υπογεγραμμένη και επικυρωμένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Χημική συγκόλληση σε ψυχρή μορφή με σκόνες μαρμάρου και πέτρας
- Εξαιρετικές συνθήκες
Συλλογή FRAMMENTI
Η αντιπαραβολή με τη κλασική γλυπτική αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συσχετισμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αθανασίας και της συλλογικής μνήμης, υιοθετούνται ως σημείο εκκίνησης και υπόκεινται σε μια διαδικασία σχέσης με θραύση και επαναπροσδιορισμό.
Η μορφή πλέον δεν νοείται ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη ροπή της φύσης της. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ένα ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει την ατέλειά του. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στην αλλαγή και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.
MATTEO CIFFO
Γεννημένος στη Μιέλα το 1987, από το 2007 ανέπτυξα μια έρευνα επικεντρωμένη στην ύλη, στη μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου γεννιέται από μια άμεση σχέση με ευγενείς και δυσνόητους υλικούς πόρους, όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρας, φυσικούς χρωστούς, οριζόντιες γήινες, οξείδια και μέταλλα. Δεν τους θεωρώ απλά εργαλεία έκφρασης, αλλά ζωντανούς παρόντες, φορείς του χρόνου, της ιστορίας και της δυνατότητας ανάστασης.
Μέσω μιας διαδικασίας που θεωρώ περισσότερο τελετουργία παρά γλυπτική: μια ανάσταση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από τη παρατήρηση και την επιθυμία να δώσω ξανά ζωή σε αυτό που θρυμματίστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται η αρχική ύλη για τις δικές μου δημιουργίες.
Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα διασπάω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στο προηγούμενο τους καθεστώς, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από έναν εύθραυστο ισορροπία ανάμεσα στην απώλεια και την ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη σταματά να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.
Το μονοπάτι λαμβάνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια σχεδόν αλχημική διάσταση. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη ζωή, τις διασπούν και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προκύπτει από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, μεταξύ απώλειας και μνήμης, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.
Η έρευνα συναντά υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιαίρετα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μεταμορφώνεται στον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά τη ύλη ενεργό μέρος της δουλειάς, εμπλεγμένο σε έναν διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην αστάθεια, και η αιωνιότητα εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγετε, αλλά γίνεται συμπαραγωγός, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη της πράξης, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.
Αυτοδίδακτος, έχτισα την πορεία μου μέσω πειραματισμού, παρατήρησης και ακρόασης. Η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στον έλεγχο, αλλά στην επίβλεψη του υλικού στη μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και επαναδημιουργούνται.
Αυτή η πρακτική διερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτικές εμφανίζονται ως παρούσες αιωρούμενες ανάμεσα στην καταστροφή και την ανάσταση, ανάμεσα στη διατήρηση και τη μεταμόρφωση, αποδίδοντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.
