Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Κλοντ Μανούκιαν (1936-) - Μπουκετό λουλουδιών.

Λιθογραφία σε χαρτί βελλίν διαστάσεων 65 x 48 εκ.
Το έργο φέρει την ένδειξη EA (επίδειξη-έργο του καλλιτέχνη) και υπογράφεται με μολύβι.

Το έργο σε καλή κατάσταση, και δεν έχει ποτέ τελειώσει με κορνίζα.

Εμείς εξασφαλίζουμε επιμελημένη συσκευασία, διεθνή παρακολούθηση, ασφάλιση και express αποστολές για όλες τις παραδόσεις μας.

Ο Κλοντ Μανούκιαν είναι ζωγράφος, γεννημένος το 1936. " Υπάρχουν καμπές στη ζωή ενός ζωγράφου που εξηγούνται λίγα, εκτός αν ξαφνικά μια καλή ζωγραφιά γίνεται εξαιρετικό έργο. Αυτό συμβαίνει σαν κεραυνός, ή όπως το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής. Μπορεί επίσης, πιο ταπεινά, να ειπωθεί ότι συμβαίνει όπως η μεταμόρφωση του Βαν Γκογκ ο οποίος, από έναν ταπεινό σκιτσογράφο, έγινε γίγαντας της τέχνης. Ο Κλοντ Μανούκιαν έχει ξεπεράσει αυτό το βήμα εξαιρετικότητας που τον οδηγεί από έναν καλό ζωγράφο που ήταν σε έναν καλλιτέχνη του οποίου το έργο βρίσκει χαρακτηριστικά που του είναι δικά του. Ως φυσικό, ήδη οι πίνακές του έφεραν την υπογραφή του, με τη χρήση χρωμάτων που υπέγραφαν τον δημιουργό του. Όπως ο Odilon Redon, ο Κλοντ Μανούκιαν γνωρίζει πολύ καλά να συνταιριάζει αποχρώσεις που, όταν χειριζόντουσαν με αδέξιο τρόπο θα γίνονταν δυσ harmonικοί, ενώ μέσω αυτού δεν κάνουν τίποτα παρά να μαγνητίζουν τη λάμψη τους. Αλλά τώρα, αφήνοντας το ρεαλισμό με αυστηρή μορφή, ο Κλοντ Μανούκιαν διασπά και επανασυνθέτει τις μορφές και εντάσσει στο έργο του μια επιπλέον διάσταση. Είναι με τόλμη, αλλά με την πεποίθηση ενός τεχνητή, που ερμηνεύει τα περιγράμματα, τα εντάσσει το ένα μέσα στο άλλο. Ξεκινώντας μερικές φορές από μια διαδρομή εξερευνημένη πολύ επιφανειακά από τον Πικάσο, ο Κλοντ Μανούκιαν θα εισάγει έναν άλλο τύπο σχημάτων, που έγινε νέο ποίημα κάτω από το πινέλο του. Όσο διαφορετικοί μπορεί να είναι ο Ρακίν, ο Κορνέιγ ή ο Βίκτορ Ουγκώ από τον Βερλάιν ή τον Ριμπώ, παρά ότι όλοι γράφουν σε στίχους, ο Κλοντ Μανούκιαν θα φλερτάρει με άλλες μορφές ζωγραφικής και θα εξάγει νέες εκφραστικές γλώσσες. Εξαίσια χρώματα, που υπερισχύουν της πραγματικότητας την οποία ενσωματώνει στη μνήμη του έργου, αλλά όχι δούλος της, συνθέτει για την τέχνη και δια της τέχνης χρησιμοποιεί το πραγματικό μόνον ως στήριγμα, ως πρωταρχική κατάσταση που εξελίσσει. Η ματιά σ’ ό,τι βλέπει δεν είναι παρά το αντίκτυπο του μέλλοντος. Χρησιμοποιεί τη μνήμη του ως ιχνηλάτη προσανατολισμού, αλλά συνθέτει μέσα του το παιδί που προέρχεται από τα αισθήματα της όρασής του και της διάθεσής του, και μετά το καταγράφει στον καμβά του. Όπως ένα νεογέννητο δεν μοιάζει ποτέ πλήρως με έναν από τους γονείς του, αυτός ο καμβάς που ζωγραφίζει θα βρει τη ρίζα του βαθιά σε ένα από τα στοιχεία του, τα οποία μερικές φορές μπορεί να κυριαρχήσουν, μα πάντα θα παραμείνουν υπό την επιρροή του άλλου σε ένα ποσοστό. Κάθε καμβάς θα είναι η διαδρομή προς την επίτευξη ενός συνόλου και η έκφραση μιας αισθητικής που διαφοροποιεί κάθε έργο διατηρώντας ταυτόχρονα ένα κοινό νόημα που ονομάζεται στυλ." Christian GERMAK