Pio Serafini (1951) - L'Attesa

Συνδυασμένη αποστολή: αν αγοράσεις περισσότερα έργα στην ίδια δημοπρασία, πληρώνεις ΜΙΑ μόνο αποστολή.

Πίνακας σε καμβά του καλλιτέχνη Pio di Serafini (1951-Ιταλία)
Αρχειοθετημένο με αριθμό 88MP24
Λάδι σε καμβά
Υπογεγραμμένο,
Αυθεντικοποιημένο
με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας
- Επίσης επίσκεψη στις ηλεκτρονικές δημοπρασίες με ελεύθερη προσφορά στη διεύθυνση "delauretisart"
- Ο Pio Serafini γεννήθηκε το 1951 στην Ascoli Piceno, είναι αρχιτέκτονας, μουσικός και ζωγράφος. Είναι έτσι με το βαθύτερο νόημα της λέξης διότι, πέρα από το ότι συχνά επιλέγει την περιοχή του Piceno ως κύριο θέμα της δουλειάς του, αποτελεί και φορέας μιας παραδοσιακής ζωγραφικής που χαρακτηρίζεται από τον ασκόλινο τόνο: μαζί με μια εμφανή επιρροή από την καλύτερη γαλλική μετα-ιμπρεσιονιστική ζωγραφική, από τον Cézanne μέχρι τον Chagall, το έργο του Serafini εντάσσεται στα ίχνη των διακεκριμένων ασκολινών ζωγράφων Dino Ferrari και Ernesto Ercolani, βάση εκκίνησης για μια πρωτότυπη εσωτερική παραμόρφωση του οπτικού στοιχείου. Η έρευνα για τα περιβάλλοντα, τυπικά σιγανά και χωρίς ανθρώπινη παρουσία, είναι πάντα εσωτερική έρευνα, που στρέφει τους αστικούς συνωχυτικά και τα πεδία, τα βουνά και τους ουρανούς, σαν κύμα μνήμης και αναμνήσεων να συντρίβεται πάνω στη πραγματικότητα, παραμορφώνοντάς την, κάνοντας τα περιγράμματα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά να γίνουν εφήμερα. Το χρώμα, που αιχμαλωτίζει και παρασύρει το βλέμμα στη σύνθεση, είναι και αυτό εκφραστικό, συχνά αντι-φυσικό, με αποχρώσεις άλλοτε φωτεινές άλλοτε σκούρες, ικανό να συμπυκνώσει το φως στους όγκους των σκηνών που απεικονίζονται: τα τοπία της Marche, με τους αγρούς που γίνονται οροφωτογραφίες από τις διάφορες καλλιέργειες, αλλά και η πόλη της Ascoli, με τους χαρακτηριστικούς ακίνητους και μοναχικούς πύργους της σαν μεταφυσικά ευρήματα· και μετά τα ζώα της ακόμη ζωντανής αγροτικής παράδοσης, ανάμεσα στα οποία διακρίνεται ο κόκορας, στοιχείο επαναλαμβανόμενο στην παραγωγή του, προσεγγισμένο σχεδόν φουτουριστικά, συγκόλληση και έκρηξη δυναμικών γραμμών και έντονα χρώματα, πραγματικό «trait d’union» ανάμεσα στην παράδοση, τη συναισθηματική ένταση και τη συνθεσητική κίνηση.