Κεντημένο Kazuifel - Αντίκες - Textile, Μετάξι, Χρυσός - 1650-1700 - Ένα τμήμα από καζουφίλ

Τμήμα ενός ολλανδικού kazuifel (17ος αιώνας) από την περίοδο 1650–1675.

Σε πράσινη επένδυση έχει προσαρμοστεί ένα λευκό μετάξι ως υπόβαθρο. Επάνω σε αυτό έχουν κεντηθεί με πολύχρωμο μετάξι και χρυσή κλωστή κλήματα, φύλλα και λουλούδια. Αυτή η ανθοδέσμη αποτελείται από κομψές χρυσές κλαδώσεις που ενώνουν μεταξύ τους πολλά μεγάλα και λεπτομερώς αποτυπωμένα λουλούδια: κορένμπολεν, νάρκισσοι, γαρδένιες, τουλίπες και τριαντάφυλλα. Μεταξύ των διακοσμητικών στοιχείων έχουν τοποθετηθεί γυαλιστερές πλανόδιοι πέρλες, οι οποίες σε ορισμένα σημεία έχουν αποκοπεί. Κεντρική είναι η απεικόνιση της Παναγίας της Μετάληψης. Η μορφή της είναι ημίσωμη πάνω σε ένα σύννεφο. Πάνω από αυτήν κεντήσθηκε μία κορώνα.

Κάτω από τη λωρίδα με το κέντημα βρίσκεται ένα έμβλημα. Προέρχεται πιθανώς από τους δότες που δώρισαν το kazuifel σε μια κρυφή εκκλησία. Πρόκειται για έμβλημα με ασημένιες και μαύρες λωρίδες.

Ένα kazuifel είναι ένα μούφον έντυμα χωρίς μανίκια που φοριέται από τον ιερέα όταν τελεί την ευχαριστία. Είναι ένα από τα paramenta που χρησιμοποιούνται στην Ρωμαιο-καθολική Εκκλησία.

Μια κρυφή εκκλησία (πρακτικά οικία-εκκλησία) είναι ένα εκκλησιαστικό κτίριο που εξωτερικά δεν διακρίνεται ως τέτοιο, όπως χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας των Κάτω Χωρών από Ρωμαιο-καθολικούς, ορθόδοξους, Ευαγγελιστές, Λουθηρανούς και Βαπτιστές. Τέτοιες κρυφές εκκλησίες υπήρχαν σε μεγάλα μέρη της Ολλανδίας. Στις πόλεις οι κρυφές εκκλησίες βρισκόντουσαν κυρίως σε σπίτια και αποθήκες, ενώ στην ύπαιθρο μια εκκλησία συνήθως είχε την όψη αποθήκης και γι’ αυτό απλούστερα ονομάζονταν «συρκο-εκκλησία».

Διαστάσεις: 110 x 21 εκ.

Κατάσταση: Το απόσπασμα είναι φθαρμένο και το υπόβαθρο από μετάξι έχει ραγίσει.

Ημερ. καταγραφής: 1650–1675.