Ladislas Kijno (1921-2012) - Composition

Ladislas Kijno (γεννημένος στις 27 Ιουνίου 1921 στη Βαρσοβία και απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου 2012 στο Saint-Germain-en-Laye), είναι Γάλλος ζωγράφος. Μετακόμισε το 1925 στη Nœux-les-Mines (Pas-de-Calais). Από τις δεκαετίες του 1980 ζει στο Saint-Germain-en-Laye, κοντά στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε τριάντα χρόνια αργότερα.

Είναι μια σημαντική φυσιογνωμία του κινήματος της ανεπίσημης ζωγραφικής.

Μετά από μια παιδική ηλικία σε ένα μεσαίο περιβάλλον, ο Ladislas Kijno μελέτησε τη φιλοσοφία, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον Jean Grenier, και στη συνέχεια επισκέφτηκε το εργαστήρι της Germaine Richier στο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Εγκατεστημένος στην περιοχή του Παρισιού από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών πολλαπλασίασε τις εκφράσεις με ατμοσφαιρικές αποτυπώσεις στη ζωγραφική και επέβαλε τον εαυτό του ως έναν εκ των δασκάλων της τεχνικής που ονομάζεται φραγγίρισμα.

Η συνάντησή του με τον Louis Aragon και τον Francis Ponge το 1943 τον οδήγησε επίσης να συνεργάζεται ευρύτατα με ποιητές. Αμέτρητοι φόροι τιμής διακατέχουν τα έργα του: Nicolas de Staël, Nelson Mandela, Γαλιλαίος και στη συνέχεια Γκαγκάριν· αλλά και οι αγώνες δίπλα στους λαούς της Αλγερίας ή του Βιετνάμ, αλλά και τα Τχάτι, η Κίνα και το νησί του Ρείου.

Ο Kijno συμμετείχε στη Μπιεννάλε της Βενετίας το 1980. Την περίοδο της δεκαετίας του 1990 εργάστηκε για το ρόδο της πύλης της Notre-Dame de la Treille στο Λίλε. Θα ολοκληρωθεί εννέα χρόνια αργότερα…

Το 1991, ένας τεύχος του περιοδικού L'Amateur d'art αφιερώνει εν μέρει σ’ αυτόν, με κυρίως μια συνέντευξη με τον Jean-Pierre Thiollet, με τίτλο: «Ladislas Kijno: Είμαι Μοναχός της Τέχνης!».

Centre d'art sacré contemporain de Lille
Το 1996, ο Kijno προτείνει στον Μονσενγιέρ Vilnet, επίσκοπο του Λίλ, την ιδέα να αφιερώσει αυτό το τμήμα «μοντέρνο» των κρυπτών σε έναν χώρο έκθεσης σύγχρονων έργων με θέμα το Πάθος του Χριστού. Επτά χρόνια αργότερα, ο Κέντρο Τέχνης Θρησκευτικής Σύγχρονης Τέχνης γεννιέται, χάρη στην υποστήριξη του περιφερειακού συμβουλίου και της οργάνωσης για την Ανακαίνιση του χώρου της Treille, που αποτελεί τη σημερινή όψη, φιλοξενώντας περίπου πενήντα έργα από τη συλλογή Delaine.

Εγκαινιάστηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2003, την επόμενη ημέρα από την επίσημη έναρξη του Lille 2004, Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας και στο πλαίσιο της εορτής – επετείου – των 90 ετών του ιεραποστολικού διαμερίσματος του Λίλ, θα φιλοξενήσει μερικά μεγάλα ονόματα της σύγχρονης τέχνης: Georg Baselitz, Lucio Fontana, Robert Combas, Kijno ή Andy Warhol.

Έργα στις δημόσιες συλλογές:

Δωρεά Ladislas Kijno, Nœux-les-Mines ·
Κοινότητα Νομών Nœux και πέριξ ·
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Beaubourg) ·
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της πόλης του Παρισιού ·
Μουσείο Picasso του Antibes ·
Μουσείο Paul Valery, Sète ·
Μουσεία Καλών Τεχνών του Λίλε, του Ηβαρί, του Ντόνκερκ και της Μασσαλίας ·
Ίδρυμα Maeght ·
Μουσεία Καλών Τεχνών Αλγέρ, Δρέσδης, Σαντιάγο ντε Ουλτ, Πεκίνο, Caserte και Ταχιτί ·
Μουσείο Pierre-Noël του Saint-Dié-des-Vosges ·
Fundació Peter Stämpfli/Art Contemporain στο Sitges, Καταλωνία.