Baptiste Laurent - Déjeuner dans les bois

"Déjeuner dans les bois", 50x35cm, 2023 υδατοχρώματα και κινέζικο μελάνι σε χαρτί
Υπογεγραμμένο από την πίσω μεριά, αποστέλλεται κυλιμένο.

Σειρά (En)tropicos/
Οι ημέρες επαναλαμβάνονται. Κάποιοι μήνες πριν ζήσαμε
μέσα σε ένα άτυπο στιγμιαίο moment. Ο χώρος μας είναι μικρός και
ο χρόνος μακρύς. Ήμασταν συντριμμένοι από την έλλειψη χρόνου,
αλλά τώρα μας εντυπωσιάζει η περίσσεια. Ένα
ενδοσκόπικο βλέμμα, ένα νέο ορίζοντα, όπου
προσγγίζουμε τη φαντασία μας. Η περιπλοκότητα της αλλαγής, ένα
απαράμιλλο κράξιμο ζητά «τι τώρα»;
Ο Baptiste χρησιμοποιεί αυτό το δυστοπικό τοπίο για να δημιουργήσει
άλλον ήλιο, ένα νέο ξημέρωμα. Η κατασκευή αυτών των
ζωγραφιών απορρέει από την ανάγκη ανανέωσης του τοπίου,
από την επιθυμία για ξεχασμένη φύση. Να την ανακαλύψουμε ξανά, να
ζωντανέψουμε την.
Το κίνητρο για αυτή τη συμβίωση βρίσκεται στην
ιστορία του ανθρωπολόγου και ιδρυτή
στυκτουραλισμού, Κλοντ Λεβί-Στρούς: το 1935, ο Λεβί-Στρούς
αναχώρησε αναζητώντας μια αυθεντική, καθαρή Βραζιλία, προικισμένη
με μια άγρια ενέργεια και μια μοναδική φύση.
Ο συγγραφέας του "Tristes Tropiques" είχε μερικώς εκπληρώσει
τις προσδοκίες του ταξιδιού. Η αγωνία του παρουσιάζεται σε ένα απόσπασμα κειμένου με προφητικές
νότες: "Σε μερικούς αιώνες, σε αυτήν την ίδια τοποθεσία,
ένας ακόμη ταξιδιώτης, εξίσου απελπισμένος με εμένα, θα θρηνήσει τη
διαγραφή αυτού που θα μπορούσα να έχω δει και που διέφυγε από μένα". Θύμα δύο ασθενειών, όλα όσα βλέπω με πονάνε, και κατηγορώ αδιάκοπα τον εαυτό μου που δεν κοίταξα αρκετά σκληρά.
Σαν ταξιδιώτης, οι καμβάδες εν tropical (en)tropique του Baptiste τον οδηγούν να βρει έναν τόπο όπου μπορεί να επανανακαλύψει τη ζωτικότητά του.
Ίσως αυτά τα είδη να μην υπάρχουν, ίσως αυτοί οι ειδυλλιακοί τοπιοί ποτέ να μην υπήρξαν. Αλλά το παράθυρο που ανοίγει ο Baptiste αφήνει να μπει ο αέρας που δεν μπορούμε πλέον να αναπνεύσουμε σήμερα. Ο Baptiste μας προσφέρει μια ουτοπία· μέσα από τις κινήσεις του προτείνει μια μεταβολή παραδείγματος, μια πιθανή οικολογία. Για τους Έλληνες, η λέξη εντροπία είχε δύο σημασίες: εξέλιξη και μεταμόρφωση. Για φυσικούς, είναι μέτρο της αταξίας ενός συστήματος. Αναγνωρίζοντας την αταξία, τη μεταμορφώνεις

Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει εκθέσει σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς οργανισμούς,
συμπεριλαμβανομένων του Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται επίσης σε γλυπτική
και αναπτύσσει προγράμματα με ισχυρή λογοτεχνική, κοινωνική και
ανθρωπολογική συνιστώσα.
Στις τελευταίες δημοσιεύσεις και εκθέσεις του, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους εικαστικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντι-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκρίνει
πολυπρισματικές ζωγραφικές γλώσσες, εναλλάσσοντας ανάμεσα σε ναου-φιγούρα αφήγηση, γραφική
ζωγραφική και εκφραστική-αφαίρεση.
Ιδρυτής του κοινόχρηστου στούντιο 'Latolier' στην περιοχή Usera της Μαδρίτης, διευθύνει μια δυναμική κοινότητα Ισπανών και διεθνών εικαστικών