Leon Golub (1922-2004) - Untitled

Συγγραφέας: Leon Golub;
Τεχνική: Λάδι σε Καμβά;
Διαστάσεις: (βάση, ύψος) εκ. 57 x 56 cm;
Τίτλος: Head;
Λεπτομέρειες: Υπογεγραμμένο, ημερομηνισμένο, με τίτλο στο πίσω μέρος;

Έργο δημοσιευμένο στην έκθεση WHAT HUMANITY στο Museo della Catalunya (παρατίθενται φωτογραφίες του καταλόγου και της σχετικής δημοσίευσης)

Leon Golub (23 Ιανουαρίου 1922 – 8 Αυγούστου 2004)

Γεννήθηκε στο Σικάγο το 1922 και έλαβε το πτυχίο B.A. στην Ιστορία της Τέχνης από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1942. Στη συνέχεια enlisted στην ακμή του στρατού.[1] Από το 1947 έως το 1949 μελέτησε με τη βοήθεια του G.I. Bill στην Σχολή του Art Institute of Chicago (SAIC). Το σώμα των φοιτητών περιλάμβανε μεγάλο αριθμό βετεράνων, μεταξύ αυτών τον πρώην συγκάτοικο του Golub Cosmo Campoli, τον George Cohen, τον Theodore Halkin και τον Seymour Rosofsky, οι οποίοι συχνά αντέκλυσαν τον όλεθρο του πολέμου, καθώς και τις αβεβαιότητες του Ψυχρού Πολέμου και της εποχής του πυρηνικού πολέμου.[2] Ήταν σε αυτήν τη σχολή που συνάντησε τη ζωγράφο Nancy Spero, προς την οποία ήταν παντρεμένος για σχεδόν πενήντα χρόνια. Ο Golub βοήθησε στη διοργάνωση και παρουσίασε στα θεμελιώδη Momentum Exhibitions του 1948–1949, που συγκροτήθηκαν από φοιτητές του SAIC και του Institute of Design σε διαμαρτυρία για τον αποκλεισμό τους από την περίφημη «Ετήσια Έκθεση από Καλλιτέχνες του Σικάγο και γύρω περιοχής» του Art Institute.[2] Επίσης παρουσιάστηκε, μαζί με Campoli, Halkin και Rosofsky, στην «Έκθεση Εφέδρων» του Art Institute το 1948.[3] Η ομάδα περιλάμβανε, εκτός από τους προαναφερθέντες συμμαθητές του Golub, τους June Leaf, H.C. Westermann, Irving Petlin, Evelyn Statsinger, Don Baum και Arthur Lerner.[3]

Στο Σικάγο ο Golub εντάχθηκε σε άλλους καλλιτέχνες που από κριτικό Franz Schulze ονομάστηκαν αργότερα το «Monster Roster» στα τέλη της δεκαετίας του 1950, βάσει της προσήλωσής τους σε εξαιρετικά εκφραστική φινιέρα, φαντασία και μυθολογία, και υπαρξιακή σκέψη.[4][3] Πίστευαν ότι μια παρατηρήσιμη σύνδεση με τον εξωτερικό κόσμο και τα πραγματικά γεγονότα ήταν ουσιώδης ώστε η τέχνη να έχει οποιαδήποτε σχετικότητα για τον θεατή ή την κοινωνία. Αυτή η άποψη συνόδευσε το έργο του Golub καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του.

Ο Golub και η ομάδα απέκτησαν προσοχή τη δεκαετία του 1950, όταν ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής Peter Selz παρουσίασε τον ίδιο, τον Campoli και τον Cohen σε άρθρο του ARTnews το 1955, με τον τίτλο «Is There a New Chicago School?», και συμπεριέλαβε τον Golub, τον Campoli και τον Westermann στην έκθεση του MoMA του 1959, New Images of Man, ως παραδείγματα πρωτοποριακής εκφραστικής εικονιστικής δουλειάς στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.[5][6] Μετά τα χρόνια, το Monster Roster θα θεωρείτο προάγγελος των ευρύτερα γνωστών Chicago Imagists.