Carmelo Manuel Tosto - Emerald Moon

Luna Smeraldo (Emerald Moon)

Αρχικό έργο XL, από την σειρά “Αρχιτεκτονικές Συνθέσεις”.

Σ’ αυτό το έργο η διερεύνηση της γεωμετρίας μετατοπίζεται προς μια επιβλητική και υπνωτική συμμετρία. Εδώ η δομή γίνεται ναός: ένα καθεδρικό πέρασμα που συγκλίνει με ακρίβεια προς ένα ενιαίο πνευματικό κέντρο.

Στην καρδιά αυτής της αρχιτεκτονικής λάμπει η Luna Smeraldo. Πιο πολύ από ένα απλό χρωματικό στοιχείο, αυτός ο ζωντανός πράσινος κύκλος ενεργεί σαν ένα μοναχικό αστέρι. Το χρώμα του, βαθύ και πολύτιμο, σπάει τη ρουτίνα του ασπρόμαυρου, ασκώντας μια μαγνητική έλξη που υπερβαίνει τη λογική της προοπτικής. Ένα σημείο φωτός που δεν το γνωρίζουμε, αλλά το αναγνωρίζουμε με το ένστικτο ως οδηγό. Όπως ένα φεγγάρι που ανατέλλει ανάμεσα σε απομονωμένα δάση, η «Luna Smeraldo» προσφέρει αίσθηση προσανατολισμού και ελπίδας στον λαβύρινθο των ανθρώπινων δυνατοτήτων, μετατρέποντας τη σκληρότητα της γεωμετρίας σε μια στιγμή αγνής περισυλλογής.

Ζωγραφισμένο με χρώματα ακρυλικά με το χέρι σε καμβά διαστάσεων «συνολικά» 110x70 εκ., οι διαστάσεις της επιφάνειας ζωγραφικής είναι 100x60 εκ., έχουν μείνει περίπου 5 εκ. περιθώριο λευκού γύρω από τον καμβά, 100% βαμβάκι με λεπτή υφή, τελική προστατευτική γυαλιστερή επίχρισμα βερνίκι.

Το έργο είναι ένα μοναδικό κομμάτι χειρόγραφα υπογεγραμμένο με πιστοποιητικό γνησιότητας ενσωματωμένο, δεν είναι εκτύπωση.

Το έργο θα πακεταριστεί με τη μέγιστη φροντίδα μέσα σε σωλήνα και θα αποσταλεί με εγγραφή με τον κωδικό παρακολούθησης εντός 3 εργάσιμων ημερών μετά την πληρωμή.

…................................................................................
Carmelo Manuel Tosto | Αρχιτέκτονας και Καλλιτέχνης

Γεννημένος στη Κατάνα (Ιταλία) το 1990, έχω σχεδιάσει τη δημιουργική μου πορεία ανάμεσα στην ακρίβεια της σχεδίασης και στην ελευθερία της οπτικοποίησης. Η εκπαίδευσή μου, που ανδρώθηκε ανάμεσα στο Ινστιτούτο Κρατικής Τέχνης της Κατάνα και στη Σχολή Αρχιτεκτόνων της Μπολόνια, με κρίσιμες εμπειρίες στην Άγκυρα και το Μιλάνο, με έκαναν να αναπτύξω μια γλώσσα όπου το οικοδομημένο γίνεται συναισθηση.

Η ερευνητική μου τέχνη εκλέγει την αρχιτεκτονική όχι ως απλό αντικείμενο, αλλά ως δομή της σκέψης. Στη δουλειά μου, τα δομικά στοιχεία αποβάλλουν τη λειτουργική τους χρησιμότητα για να γίνουν αρχέτυπα συμβολικά:

Η Σκάλα - Αντιπροσωπεύει τη δυναμική του γίγνεσθαι. Είναι πρόσκληση στην κίνηση, ένα στοιχείο που συνδέει φυσικά και μεταφυσικά επίπεδα, οδηγώντας τον παρατηρητή σε νέους χώρους συνείδησης ή τοποθεσίες του αλλού.

Το Βαρχο - Μια πύλη ανάμεσα στο γνωστό και το άγνωστο. Αν αρχιτεκτονικά επιτρέπει τη σύνδεση μεταξύ περιβάλλοντων, συναισθηματικά μεταφέρει σε καταστάσεις συναισθημάτων εκείνων που το παρατηρούν. Πίσω από κάθε βαρχο, ο θεατής καλείται να προβάλει ό,τι κατοικεί στο ασυνείδητό του, αναζητώντας πάντα “περισσότερα” από το ορατό, μετατρέποντας τη ενέργεια της παρατήρησης σε πράξη προσωπικής ανακάλυψης.

Το Τόξο - Αντιπροσωπευτικό αρχιτεκτονικό στοιχείο για την τελειότητα, ενσωματώνει την ανθεκτικότητα και τη σταθερότητα. Η ικανότητά του να μην παγιδεύεται από τα βάρη, αλλά να τα αποφορτίζει αρμονικά, μεταφράζεται σε μια καμπύλη γραμμή γλυκιά που αγκαλιάζει και παρηγορεί, προσφέροντας μια σταθερότητα που είναι τόσο δομική όσο και πνευματική.

Σε αυτόν τον συνεχή διάλογο ανάμεσα σε αρχέτυπα, ύλη και φως, κάθε πίνακας γεννιέται ως ένα «ευαίσθητο τοπίο». Το χρωματικό gesture συναντά τον αυστηρό σχεδιασμό για να δημιουργήσει βάθος όχι μόνο οπτικό αλλά αισθητικό, προσκαλώντας αυτόν που κοιτάζει να κατοικήσει τον χώρο της επιφάνειας και να ανακαλύψει μέσα του ένα κομμάτι του εαυτού του.