Αντίγραφο αρχαίας ελληνικής κεραμικής υδρίας/ολπης + πιάτα Βάζο - 28 cm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

4 αντικείμενα έμπνευσης από την Ελλάδα

1) Σύγχρονη απομίμηση υδραίας/ολπης αρχαϊκής έ traditions Attic με μαύρες φιγούρες, εμπνευσμένη από το αρχαϊκό ελληνικό στυλ μεταξύ τέλους του 7ου και 6ου αιώνα π.Χ., με ισχυρή ανάδειξη της κορινθιακής παραγωγής και μετέπειτα της Αττικής περιόδου.

Κεραμικό αντίτυπο με αρχαιολογικό γούστο, εμπνευσμένο από την ελληνική μαύρω φιγούρες κεραμική της Αττικής, που προέρχεται από το Κορινθιακό περιβάλλον γύρω στο 700 π.Χ. και στη συνέχεια αναπτύχθηκε στην Αθήνα, όπου το ύφος φτάνει την πλήρη ωριμότητά του μεταξύ του 7ου και 6ου αιώνα π.Χ.

Αυτό το λείανσης, σωματίου οβάλ, στενός λαιμός, μια μόνο λαβή και διαχωρισμένο βάθος, ανήκει στο ρεπερτόριο των σχημάτων για ρεζερβέ και για έκθεση που παραπέμπουν σε αρχαίες υδραίες και οπες· η έλλειψη του ανώτερου λαιμού δεν εξαλείφει την τυπολογική ευανάγνωστη, αλλά πρέπει να δηλωθεί καθαρά ως δομική βλάβη ορατή, ή ως κατασκευή παρόμοια με το αυθεντικό.

Ο διάκοσμος εκτελείται στη γλώσσα των κλασικών μαύρων φιγούρων: μαύρες φιγούρες σε ισχυρή αντίθεση με κόκκινο καμένο υπόβαθρο, γλυπτά για τα ανατομικά και διακοσμητικά στοιχεία, διακοσμητικές ζώνες γεωμετρικού χαρακτήρα και σκηνές φιγούρων σε συνεχή ανάπτυξη στο σώμα του αγγείου.
Η ποιότητα απόδοσης και η πατίνα χρήσης παραπέμπουν σε παραγωγή διακοσμητικής τέχνης του 20ού αιώνα, κατασκευασμένη για την αγορά συλλογής.

Οι σκηνές που απεικονίζονται φαίνονται να εμφανίζονται σε φανταστικό μυθολογικό ή λατρευτικό πλαίσιο, πολύ χαρακτηριστικό της αρχαϊκής ελληνικής κεραμικής, όπου εμφανίζονται ανθρώπινες φιγούρες σε επεξεργασμένα ενδύματα, ζώα ή συμβολικά όντα, συχνά με αφηγήσιμο και ταυτότητα.
Στη ζωγραφική παράδοση της Αθηναϊκής φιγούρας, αυτοί οι υποκειμενικοί πίνακες θα μπορούσαν να προκαλέσουν επεξήγηση ηρωικών επεισοδίων, διοργανώσεις διονυσιακών πομπών, στιγμές μετάβασης ή εικόνες κοινωνικής προβολής, και είχαν και μια λειτουργική αποτροπική έννοια ευρύτερη έννοια, δηλαδή προστασία συμβολική και καλή τύχη για τον ιδιοκτήτη ή για το περιβάλλον όπου το αγγείο τοποθετούνταν.
Σε αυτή την περίπτωση, η ύπαρξη μιας ανδρικής φιγούραςDR bracelet draped, με κάπα και πλούσια διακόσμημένο ενδύμα, δίπλα σε έναν άλλο χαρακτήρα και σε ένα ζώο ή ον με μη ορισμένη ανάγνωση, υποδηλώνει ένα θέμα πομπής, τελετουργικής συνάντησης ή μυθολογικής σκηνής που δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί με απόλυτη βεβαιότητα χωρίς περαιτέρω ενδελεχείς συγκρίσεις.

Από ιστορικο-στυλιστική άποψη, ο πιθανολογούμενος αναφορά είναι στην αρχαϊκή Αττική της περιόδου περίπου μεταξύ 560 και 520 π.Χ., όταν η παραγωγή σε μαύρες φιγούρες προτιμούσε πιο πολύπλοκες αφηγήσεις και φιγούρες με μονοumental προφίλ, με έντονη προσοχή στη λεπτομέρεια της πλεξούδας και τη σκαναρισμένη διακόσμηση.
Η μαύρη βάση, το σώμα από ροζέ γυαλί πήλινο και η δομή του αγγείου εντάσσονται καλά σε αυτό το ρεπερτόριο, παρόλο που το αντικείμενο προς εξέταση είναι ξεκάθαρα σύγχρονο αντίτυπο εμπνευσμένο από το μοντέλο εκείνο.
Το μήκος των 31,5 cm σε ύψος, η διάμετρος των 11 cm και το βάρος των 750 γραμμαρίων υποδεικνύουν ένα συλλεκτικό αντικείμενο με σημαντικές διαστάσεις, εύκολα εκθέσιμο σε βιτρίνα ή σε βάση.

Το αρχαιωμένο βλέμμα και η έλλειψη του λαιμού δεν αλλοιώνουν το ενδιαφέρον διακοσμητικό και συλλεκτικό του αντικειμένου, ιδιαίτερα για όσους αναζητούν αντίγραφα γούτσου αρχαιολογικού με ισχυρή οπτική επιρροή.

2) 3 πλάκες από πηλό διαμέτρου 9 cm, πάχους 0,7 cm και βάρους 70 g η καθεμιά.

Αντιπροσωπεύουν:

1) Ο χαρακτήρας που απεικονίζεται στην πλάκα είναι ο Κέφαλος (στη αρχαία ελληνική: Κέφαλος), ένας διάσημος φαλλάτης κυνηγός στην ελληνική μυθολογία. Το ραβδί: Εκείνο που κρατά στα χέρια του είναι μια ακόντια ή ένα ραβδί θήρευσης, τα κύρια εργαλεία του.

Στην ελληνική μυθολογία, ο Κέφαλος είναι ένας πολύ όμορφος κυνηγός, γιος του Δεινομέως (ή Ερμού και Ερσε), γνωστός για την πιστότητα προς τη σύζυγό του Προκρύ. Απαχθεί από τη θεά της αυγής Ηώς, που την τάραξε, αντιστάθηκε στις επιδείξεις της, αλλά ο μύθος περιπλέκεται με τεχνάσματα, ζήλιες και τον τραγικό θάνατο της Προκρύ από το χέρι του.

2) Μια διακοσμητική πλάκα από πηλό με εικονογράφηση σε στυλ την ελληνικής θεάς Δήμητρας που κρατάει ένα στάχυ σιταριού, με το όνομά της γραμμένο στα ελληνικά γράμματα "ΔΗΜΗΤΡΑ" στην επάνω μεριά.

Η Δήμητρα είναι η θεά της γεωργίας, των σοδειών, της γονιμότητας και των εποχών, κόρη του Κρόνου και της Ρίας. Κεντρική στην ολυμπιακή πανθέα, είναι γνωστή για τον μύθο της Περσεφόνης, που αρπάχτηκε από τον Άδη, που εξηγεί τον εποχιακό κύκλο: ο πόνος της Δήμητρα φέρνει τον χειμώνα, ενώ η εύρεση της κόρης φέρνει την άνοιξη.

3) Αυτή η εικόνα αντιπροσωπεύει έναν Ελληνικό οπλίτη, δηλαδή έναν πολεμιστή βαριά οπλισμένο της αρχαίας Ελλάδας, ζωγραφισμένος στο στυλ της Αττικής κεραμικής με κόκκινες φιγούρες.

Ο υποκείμενος είναι ένας νεαρός πολεμιστής πιασμένος στο τρέξιμο ή προχωρών σε μάχη, εξοπλισμένος με ένα ασπίς, την τυπική στρογγυλή ασπίδα, εδώ διακοσμημένη με το σύμβολο ενός κόκορα, ρίχνει του τρίχροντο δικό του όπλα στη δεξιά. Ως ενδυμασία, φορά μια τυπική μικρή χιτώνα (χιτώνιο) που επιτρέπει ελευθερία κινήσεων.

Στην ελληνική εικονογραφία, ο κοκοράκι πάνω στην ασπίδα δεν ήταν μόνο στοιχείο διακόσμησης. Μπορεί να συμβόλιζε την Αξία και την μαχητικότητα, το κοκόρι ήταν γνωστό για τη φύση του επιθετική και θαρραλέος, ποιότητες ιδανικές για έναν στρατιώτη.
Ήταν επίσης ένα δώρο αγάπης, ένα συνηθισμένο δώρο ανάμεσα σε εραστές (συχνά σε περιβάλλοντα παιδικής παιδείας στην αρχαία Αθήνα), συμβολίζοντας τη ζωτικότητα και την αφοσίωση.
Αναγνωρίζεται ένα ζωγραφικό αγγείο ελληνικό, Αττικό, με κόκκινες φιγούρες, Skýthos (περίπου 510 π.Χ.)

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της παρουσίασης

Άμεσα πολύ καλά συσκευασμένα με πολυστυρόλιο ή πολυχλωρ, και αποσταλμένα με ιχνηλάτηση και ασφάλιση με τις καλύτερες εταιρείες αποστολής.
Στο κόστος αποστολής περιλαμβάνεται η ιχνηλάτηση της αποστολής, το υλικό της συσκευασίας και η ασφάλιση του έργου.
Λόγω προβλημάτων με δασμούς και πρακτικές τελωνείου, δεν αποστέλλονται στις Η.Π.Α.
Κορσική και άλλα ευρωπαϊκά νησιά όχι ιταλικά προς συνεννόηση.