Pippo - The Unspoken Goodbye

Το Αμίλητο Αντίο
Η πρωΐνή μέρα split in two, μισό ουρανός και μισό χιόνι, πολύ όπως η καρδιά μου. Σηκώνω το χέρι μου για να προστατευτώ από την ομορφιά της αναχώρησης. Ένα πουλί κάθεται εκεί που θα έπρεπε να βρίσκονται τα μάτια μου, τραγουδώντας ένα μυστικό που δεν είμαι ακόμη έτοιμος να ακούσω. Είμαι ένας άνθρωπος φτιαγμένος από πινελιές και λεκέδες, ένα πορτρέτο μιας παρατεταμένης παύσης. Κάθε φτερούγισμα είναι ένα γράμμα που ποτέ δεν έστειλα, μια ήρεμη λέξη που漂ίζει στη σιωπή. Πιάνω τον αέρα, και βρίσκω μόνο ένα απαλό, κρύο και βαρύ κενό.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 cm (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αρχικό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο προς ανάρτηση)
* Κάδρο: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορές: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννηθείς στη Μόντζα) δημιουργεί έργα που πλέκονται μέσα στο ήσυχο έδαφος ανάμεσα στην γεωμετρική αφηρημένη τέχνη και τον σουρεαλισμό. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί εντελώς στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Εμπλέκεται με τα θέματά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, μπαίνοντας νοεμά στο καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό για ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι είναι κομψά ντυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει οποιοσδήποτε», δίνοντας στον θεατή τη δυνατότητα να μπει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Απόλυτα επιμελής και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα ήπιας, ατμοσφαιρικής απόχρωσης που διακόπτεται από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.