Pippo - Indigo Keeps My Soul

Ιντιγκο Διατηρεί την Ψυχή Μου
Ό,τι έχω χάσει ποτέ βουλιάζει στον ίσκιο μου. Στέκομαι γυμνός από κάλτσες σε αυτή την απέραντη γαλάζια επιφάνεια, καθώς ο κόσμος γυρίζει υγρός γύρω από τους αστραγάλους μου. Το λευκό μου καπέλο κρύβει το κενό όπου τα μάτια μου θα έπρεπε να βρίσκονται, γιατί δεν μπορώ πια να αντέξω να δω πόσο μακριά έχει παρασύρει ο ορίζοντας. Τα ψάρια βαραίνει το βάρος των μυστικών μου, το πορτοκαλί τους φως είναι η μόνη ζεστασιά που απέμεινε σε αυτή τη ψυχρή, ινδιγκο-φωτιά. Είμαι ένα λεκέ φωτός σε μια θάλασσα ήρεμης λύπης.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 cm (Υ × πλ × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κοσμηματοποίηση: Χωρίς πλαίσιο (οι πλευρές έχουν βαφτεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα• Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Εκπροσώπηση: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση μεταφοράς από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιπλέκουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζιόρε. Το παρελθόν του είναι φανερό στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικά, ισορροπημένα και ακριβή—παρόλα αυτά softened από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Απευθύνεται στους χαρακτήρες του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο πληθυντικό χρόνο ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, καθώς εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα ήπιων, ατμοσφαιρικών τόνων, διακοπτόμενη από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες προσδοκίας και χάρης.