Pippo - Echoes of a Tide

Αντίλαλοι ενός παλιρροϊκού κύματος
Φοράω το κόκκινο ενός ηλιοβασιλέματος που ποτέ δεν τελειώνει εντελώς, η πλάτη μου στραμμένη στο ήσυχο δωμάτιο όπου κάποτε ζούσε η φωνή σου. Η θάλασσα είναι μια αχνή κορδέλα μνήμης σήμερα, εκτεινόμενη προς μια γραμμή στην οποία πια δεν μπορώ να φτάσω. Η γάτα μου γλείφει τους αστραγάλους μου, μια ζεστή σκιά σε αυτό το απαλό φως. Στέκομαι στην πόρτα, ανάμεσα στον αλμυρό αέρα και το βαριά άρωμα του γιασεμί, περιμένοντας ένα πλοίο που ήδη έχει βρει τη θέση του αλλού.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αρχικό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, αυθεντικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Χωρίς κάδρο (τα πλευρικά μέρη είναι βαμμένα, εξωτερικό κάδρο δεν περιλαμβάνεται)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαβαίνουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχεδιασμό για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—, αλλά μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη αποτελεί μια εμβυθιστική πράξη. Εμπλέκεται με τους ήρωες γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, μεταβαίνοντας νοερά μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, καθώς εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής "μπορεί να είναι οποιοσδήποτε", επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αφού είναι επιφυλακτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή παρουσία, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστήριου που χαρακτηρίζει τη δουλειά του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα με διακριτικούς, ατμοσφαιρικούς τόνους, διακοπτόμενη από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακες του—γεμάτοι σιωπηρά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες νοσταλγίας και χάρης.