Pippo - Two Moons, One Shadow

Δύο Φεγγάρια, Μία Σκιά
Κρατώ έναν χρυσό δίσκο φωτός, μα η καρδιά μου παραμένει στη χειμερινή σκιά. Αυτή είναι ο καθρέφτης μου και η απόσταση μου, μια αδελφή του μεταξιού που στέκεται ακριβώς πέρα από το χέρι μου. Πάνω από εμάς, το βαρύ φεγγάρι χρωματίζει το ουράνιο τόξο με χρυσό, σε μια ατμοσφαιρική απόχρωση από μολυβένιο χρώμα. Παρακολουθώ τα φύλλα να μαραίνονται πριν καν ανθίσουν, τα ξηρά τους ιδρύματα γρατζουνώντας τον αέρα. Είμαι ντυμένος λευκό που αισθάνεται σαν βαρύ χιόνι, κρύο και ήσυχο. Μοιραζόμαστε έναν κόσμο, μα εγώ περιπλανιέμαι μέσα από έναν διαφορετικό ονειρικό κόσμο, έναν όπου είμαι πάντα μόνος.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε επαγγελματικού βαθμού καμβά
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Ακραίο (οι πλευρές έχουν βαφεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο ανάποδοː περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο έδαφος μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεαλισμού. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του γίνεται εμφανές στους συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως εξομαλύνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια καθηλωτική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, μπαίνοντας νοητικά στη δηλώτρία για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τη φυσική καμβά να ερμηνευθεί. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο κεντρικός ήρωας «μπορεί να γίνει ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να διασχίσει την ιστορία μόνος του.

Αυτό το όριο μεταξύ ορατού και αόρατου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Φοβισμένος και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί μηδενικό ψηφιακό αποτύπωμα, αποφευγοντας τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα ευαίσθητων, ατμοσφαιρικών τόνων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερές σκιές και λαμπερό φως—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.