Pippo - The Shore of Silences

Η Ακτή των Σιωπών
Στέκομαι πάνω σ’ αυτά τα λευκασμένα σκαλιά, το βαρύ τιρκουάζ ήμερο παλτό μου με προστατεύει από έναν άνεμο που γεύεται αλάτι παλιό και ονόματα ξεχασμένα. Το πρόσωπό μου είναι μάσκα γούνας και σιωπής, ένα πλάσμα που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κόσμους που πια δεν μιλούν ο ένας στον άλλον. Από κάτω μου, η γάτα παρακολουθεί το πουλί με μια πείνα που έχει παγώσει. Και οι δύο περιμένουμε μια παλίρροια που ποτέ δεν γυρίζει, κοιτώντας τον ορίζοντα να θολώνει σε ανάμνηση του τι σήμαινε να είσαι ολόκληρος.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Ύψος × Πλάτος × Βάθος)
* Μέσο: Ακρυλικό σε αρχικό, επαγγελματικής κλάσης καμβά
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Ανοικτό (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο έδαφος ανάμεσα στη γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εντελώς στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του είναι εμφανές στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—, ωστόσο μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που νοιώθει ως ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, το τέχνημα είναι μια σωρευτική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις στο πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοητικά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι μορφές του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αποτραβηγμένος και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στα έργα του.

Με μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακόπτονται από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακες του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερούς σκιές και ακτινοβόλο φώς—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.