Agustín Alegre Monferrer (1936) - Contraluz

Το έργο φέρει την υπογραφή του καλλιτέχνη στην πίσω πλευρά και φέρει ημερομηνία το έτος 1975

Επίσης φέρει τον τίτλο "Contraluz, Alcocebre, Castellón"

Η κατάσταση του έργου είναι καλή

Το έργο παρουσιάζεται σε κορνίζα

Δ dimensions έργου: 65 εκ. ύψος x 50 εκ. πλάτος

Δ dimensions κάδρο: 100 εκ. ύψος x 84 εκ. πλάτος

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Βιογραφικό του καλλιτέχνη:

Ζωγράφος που γεννήθηκε στην επαρχία του Τορουέλ στην πόλη Santa Eulalia del Campo το 1936. Σπούδασε στο Teruel και στην Ακαδημία San Carlos της Βαλένθια, υπότροφία της Επαρχιακής Νομαρχίας του Teruel. Δάσκαλος της ισπανικής σύγχρονης ζωγραφικής φαντασιογραφίας, ο Agustín είχε έναν μικρότερο αδερφό, Fermín, ο οποίος επίσης ακολουθούσε τη ζωγραφική: "Ήταν ρεαλιστής όπως κι εγώ, πιο ευχάριστος, του πήγαινε περισσότερο το φως, ήταν πιο ανατολικός".

Διαθέτει το εργαστήριο ζωγραφικής στη Villa Miriam – το όνομα της κόρης του με αυτισμό -, που βρίσκεται στην οδό Leocadio Brun του Teruel. Ξεχωρίζει ως δάσκαλος στο σχολείο Las Anejas του Teruel. Γνωρίζεται ότι ήταν φίλος και σύντροφος σπουδών καλλιτεχνικών, στην Ακαδημία San Carlos της Βαλένθια, με τον Paco Pérez Monleón, τον γλύπτη José Gonzalvo και τον Μπράβο, που ήταν επίσης γλύπτης και φίλος, τον Isaac Rodríguez, από το Jabaloyas, "ένας καλλιτέχνης με απίστευτες ικανότητες", κατά τον Alegre.

Η ζωγραφική του βασίζεται στη διατήρηση της μορφικότητας και στην άσκηση τέλεια τεχνικής στο στέρεο σχέδιο και στην αντίληψη του χρώματος. Χαρακτηριστικό του στυλ είναι το ρομαντικό κλίμα των χαρακτήρων του και ο χειρισμός γροθιών φωτός σε αντίθεση με μάζες σκοτεινές που θυμίζουν το ισπανικό τιβινιρισμό του Μπαρόκ.

Έχει εκθέσει σε Μαδρίτη, Μιλάνο, Ζαράγκος και Βαλένθια, ανάμεσα σε πολλές άλλες πόλεις. Έλαβε, μεταξύ άλλων, το Βραβείο Moncada το 1995· το Χρυσό Μετάλλιο του Benimar το 1957· αρκετά βραβεία Ciudad de Albarracín· το Πρώτο Βραβείο Ζωγραφικής σε Εξωτερικό Αέρα του Logroño το 1969· το Μετάλλιο της Αφρικής στην Έκθεση Ζωγράφων της Αφρικής το 1974· το τρίτο μετάλλιο στην Εθνική Έκθεση Καλών Τεχνών το 1976 και το Βραβείο Galerías Preciados το 1977, ανάμεσα σε άλλα. Λαμβάνει το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης Teruel (ένα από τα βραβεία για τα οποία αισθάνεται υπερήφανος). Ένα δρόμος του Teruel φέρει το όνομά του.

Αν έπρεπε να ξεχωρίσουμε έναν πίνακα, θα μείνουμε με τη θανάτωση της Santa Eulalia και ότι δωρήθηκε από τον καλλιτέχνη το 1963 στον ναό της Παναγίας του Molino. Αυτή η ζωγραφιά βρίσκεται πάνω από το ‘El Coro’ από ξύλα φυσικά επεξεργασμένα, που βρίσκεται στην άλλη όχθη του μεγάλου βωμού, διατηρημένη με επιμέλεια, όπως όλα αυτά που αντιπροσωπεύει αυτός ο εμβληματικός τόπος χάρη στην προσπάθεια, αφοσίωση και αγώνα που η «Αδελφότητα της Παναγίας», υπεύθυνη για τη συντήρηση, οι εθελοντές όλοι, αναπτύσσουν με τη più tenaz ευφυΐα.