Matt LAMBERT - KEIM - 2015-2015

Πρώτη έκδοση, λευκή. Η δεύτερη είναι μαύρη. Αυτή η γαζέτα είναι καινούργια, στην αρχική συσκευασία. Κανένα ελάττωμα!
Δεν γνωρίζω τη γλώσσα· ο εκδότης είναι Γερμανός, γι’ αυτό φαντάζομαι ότι πρόκειται για γερμανικά.
Το Keim του Matt Lambert είναι ένα μυστικό αρκετά ιδιόμορφο. Είναι ένα βιβλίο περιτυλιγμένο σε ψιθύρους, κουτσομπολιά, υπόνοιες, φήμες, μύθους, μυστικισμό και μυστηριώδη αίσθηση. Ο τίτλος-σήμα κατατεθέν του, «Εραστές, Φίλοι, Μούσες, ένας Σύζυγος», απεικονίζει την επαχθή διπλή πλευρά που χαρακτηρίζει τον ταλαντούχο νεαρό φωτογράφο. Η επιλογή ενός εξωφύλλου που απεικονίζει τυχαίο πέος είναι αποκαλυπτική. Είναι σε πλήρη έξαρση. Διπλή έκθεση δείχνει τη διαδρομή του και ένα μικρό σταγόνα σπέρματος γλιστρά προς το δεξί πλευρό της σελίδας. Αυτή η όραση ενός cam boy είναι ανάλογη με τον τρόπο που ο Lambert προσεγγίζει, με μια γενιά-σ Perspektiva, την τεκμηρίωση της σεξουαλικότητας των εφήβων. Το φωτογραφικό ημερολόγιο ως τελετή προχώρησης για τον καλλιτέχνη και το θέμα του είναι μια πορεία ευρέως γνωστή. Η αυτοβιογραφία του Larry Clark, Tulsa (1971), προκάλεσε σάλο αποκαλύπτοντας τους μυώδεις θώρακες των φίλων του εφήβου– πέη, βελόνες και κανόνες από πυροβόλο όπλο που διαπερνούν τη σωματοποιημένη σεξουαλικότητα. Δεν ήταν αυτό που ήθελε η κοινωνία να δει, αλλά αυτή είναι η άρνηση. Εάν ο Lambert έχει φωτογραφική καταγωγή, πιθανότατα είναι εκείνη της Nan Goldin και του θεμελιώδους έργου της, The Ballad of Sexual Dependency (1985). Οι βαθύ κόκκινοι και πλούσιοι καφέ του Kodachrome, οι αυθόρμητοι γωνίες λήψης και η απίστευτη οικειότητα του Roommates in Bed (1981) ή του Skinhead Having Sex in London (1978) εύκολα επαναλαμβάνονται στο έργο του Lambert. Ωστόσο, η επιρροή σταματά εκεί: η κοσμοθεωρία του Lambert δεν είναι ούτε ταυτότητα ούτε ιστορία εξάρτησης. Ενώ μελέτες για την οικογένεια και τις σχέσεις από τη Goldin επικεντρώνονται στην πολιτική της σεξουαλικής οικειότητας, ο Lambert είναι αποπολιτικοποιημένος: το έργο του αρχίζει και τελειώνει με το σεξ. Συνεπώς, είναι ανεξάρτητος από σχέσεις. Δεν επιδιώκει να αποκαλύψει την ταυτότητα των χαρακτήρων. Σε αντίθεση με τους ήρωες του βιβλίου της Goldin, κανείς στο Keim δεν έχει όνομα, καθεστώς ή σκοπό πέραν του σεξουαλικού στην πράξη. Όλοι είναι ανώνυμοι. Οι περισσότεροι διεγείρονται.