Pio Serafini (1951) - Mucche





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 134111 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Σύγχρονος πίνακας λαδιού του Πιο Σεραφίνι (γέν. 1951), Mucche, 2023, 40 × 30 εκ., Original Edition, χειρόγραφα υπογεγραμμένο, τοπίο με πολύχρωμα χρώματα σε εξαιρετική κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ζωγραφιά σε καμβά του καλλιτέχνη Πιο ντι Σεραφίνι (1951-AP. Ιταλία)
Ακρυλικά και λάδι σε καμβά
Υπογεγραμμένο μπροστά, κάτω
Πιστοποιημένο με αριθ. 50DM 23
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Επίσης επισκεφθείτε τους διαδικτυακούς πλειστηριασμούς με ελεύθερη προσφορά στην ιστοσελίδα "delauretisart"
Ο Πιο Σεραφίνι γεννήθηκε το 1951 στο Άσκολι Πιτσένο, είναι αρχιτέκτονας, μουσικός και ζωγράφος. Το αποδεικνύει ο βαθύς του ορισμός του ως καλλιτέχνης, διότι, πέρα από το γεγονός ότι συχνά επιλέγει την περιοχή της Πιτσένο ως κύριο θέμα του έργου του, αποτελεί και φύλακας μίας παράδοσης ζωγραφικής που είναι χαρακτηριστικά απαράβατη για την Ασκολή: μαζί με την εμφανή επιρροή της καλύτερης γαλλικής μετα-ιμπρεσιονιστικής ζωγραφικής, από τον Σεζάν μέχρι τον Τσαγάλ, το έργο του Σεραφίνι εντάσσεται στον δρόμο των ένδοξων ασκολιανών ζωγράφων Ντίνο Φερράρι και Ερνέστο Ερκόλανι, αφετηρία για μια πρωτότυπη εσωτερική παραμόρφωση του οπτικού στοιχείου. Η έρευνα για τα περιβάλλοντα, τυπικά σιωπηλά και χωρίς ανθρώπινη παρουσία, είναι πάντα εσωτερική έρευνα, που γέρνει τους αστικούς όγκους και τα πεδία, τα βουνά και τους ουρανούς, σαν το κύμα μνήμης και αναμνήσεων να συνθλίβει την ίδια την πραγματικότητα, αλλοιώνοντας την, αποδίδοντας αβέβαια περιγράμματα και χαρακτηριστικά. Το χρώμα, που αιχμαλωτίζει και τραβά το βλέμμα στη σύνθεση, είναι και αυτό εκφραστικό, συχνά αντι-φυσικό, με αποχρώσεις άλλοτε φωτεινές άλλοτε σκούρες, ικανό να συμπυκνώσει το φως στους όγκους των απεικονιζόμενων θεμάτων: τα τοπία της Μαρκιένας, με τα αγροτικά τοπία που γίνονται αράχες από τα υφάσματα των διαφορετικών καλλιεργειών, αλλά και την πόλη του Άσκολι, με τους χαρακτηριστικούς ακίνητους και μοναχικούς πύργους της ως μεταφυσικά ευρήματα. Και μετά τα ζώα της ακόμη ζωντανής αγροτικής παράδοσης, ανάμεσά τους ο κόκορας, επαναλαμβανόμενο στοιχείο της παραγωγής του, μεταχειρισμένος με σχεδόν φουτουριστικό τρόπο, σύγκλιση και έκρηξη δυναμικών γραμμών και έντονων χρωμάτων, πραγματικό "trait d'union" ανάμεσα στην παράδοση, τη συναισθηματική ένταση και τη συνθετική δυναμική.
Ιστορία πωλητή
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΖωγραφιά σε καμβά του καλλιτέχνη Πιο ντι Σεραφίνι (1951-AP. Ιταλία)
Ακρυλικά και λάδι σε καμβά
Υπογεγραμμένο μπροστά, κάτω
Πιστοποιημένο με αριθ. 50DM 23
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Επίσης επισκεφθείτε τους διαδικτυακούς πλειστηριασμούς με ελεύθερη προσφορά στην ιστοσελίδα "delauretisart"
Ο Πιο Σεραφίνι γεννήθηκε το 1951 στο Άσκολι Πιτσένο, είναι αρχιτέκτονας, μουσικός και ζωγράφος. Το αποδεικνύει ο βαθύς του ορισμός του ως καλλιτέχνης, διότι, πέρα από το γεγονός ότι συχνά επιλέγει την περιοχή της Πιτσένο ως κύριο θέμα του έργου του, αποτελεί και φύλακας μίας παράδοσης ζωγραφικής που είναι χαρακτηριστικά απαράβατη για την Ασκολή: μαζί με την εμφανή επιρροή της καλύτερης γαλλικής μετα-ιμπρεσιονιστικής ζωγραφικής, από τον Σεζάν μέχρι τον Τσαγάλ, το έργο του Σεραφίνι εντάσσεται στον δρόμο των ένδοξων ασκολιανών ζωγράφων Ντίνο Φερράρι και Ερνέστο Ερκόλανι, αφετηρία για μια πρωτότυπη εσωτερική παραμόρφωση του οπτικού στοιχείου. Η έρευνα για τα περιβάλλοντα, τυπικά σιωπηλά και χωρίς ανθρώπινη παρουσία, είναι πάντα εσωτερική έρευνα, που γέρνει τους αστικούς όγκους και τα πεδία, τα βουνά και τους ουρανούς, σαν το κύμα μνήμης και αναμνήσεων να συνθλίβει την ίδια την πραγματικότητα, αλλοιώνοντας την, αποδίδοντας αβέβαια περιγράμματα και χαρακτηριστικά. Το χρώμα, που αιχμαλωτίζει και τραβά το βλέμμα στη σύνθεση, είναι και αυτό εκφραστικό, συχνά αντι-φυσικό, με αποχρώσεις άλλοτε φωτεινές άλλοτε σκούρες, ικανό να συμπυκνώσει το φως στους όγκους των απεικονιζόμενων θεμάτων: τα τοπία της Μαρκιένας, με τα αγροτικά τοπία που γίνονται αράχες από τα υφάσματα των διαφορετικών καλλιεργειών, αλλά και την πόλη του Άσκολι, με τους χαρακτηριστικούς ακίνητους και μοναχικούς πύργους της ως μεταφυσικά ευρήματα. Και μετά τα ζώα της ακόμη ζωντανής αγροτικής παράδοσης, ανάμεσά τους ο κόκορας, επαναλαμβανόμενο στοιχείο της παραγωγής του, μεταχειρισμένος με σχεδόν φουτουριστικό τρόπο, σύγκλιση και έκρηξη δυναμικών γραμμών και έντονων χρωμάτων, πραγματικό "trait d'union" ανάμεσα στην παράδοση, τη συναισθηματική ένταση και τη συνθετική δυναμική.

