Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée Impresión (*) de Keith Haring (**)
Αναπαραγωγή του θεάματος “Untitled”, σιγκραφία creada por Haring en 1989.
Έκδοση πολυτελείας σε χαρτί ψηφιακής διατήρησης ματ υψηλής ποιότητας (250 g/m²). Ένα χαρτί πολύ ευέλικτο και υψηλής ποιότητας, κατασκευασμένο στη Γερμανία από ξύλινη περιοχόπολη χωρίς οξύ και χλώριο.
Εκτύπωση autorizado por Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Διαστάσεις φύλλου: 60 x 47 cm
- Διαστάσεις θέματος: 50 x 37 cm
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαισιωθεί ή εκτεθεί, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα συσκευάζεται προσεκτικά σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα πιστοποιηθεί με αριθμό παρακολούθησης (UPS DPD DHL FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Giclée είναι όρος που αναφέρεται σε τύπο υψηλής ποιότητας τέχνης, ψηφιακά δημιουργημένου με εκτυπωτές εκνέφωσης μελάνης. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί μελάνια βασισμένα σε χρωστικές ουσίες και ειδικά χαρτιά για εξαιρετική ευκρίνεια, ακρίβεια χρώματος και ανθεκτικότητα, ιδανική για αναπαραγωγές τέχνης και φωτογραφιών.

(**) Ο Keith Haring γεννήθηκε το 1958 στο Reading, Πενσυλβάνια, ΗΠΑ.
Μεγάλωσε στο Kutztown και από μικρή ηλικία έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική τέχνη. Σπούδασε γραφιστική στο The Ivy School of Professional Art στη Φιτσμπουργκ, και σε ηλικία 19 ετών, ήδη ανοιχτά ομοφυλόφιλος, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου βρήκε έμπνευση στην τέχνη του γκράφιτι και εντάχθηκε στη School of Visual Arts όπου δέχθηκε επιρροή από τους Keith Sonnler και Joseph Kossuth, οι οποίοι τον ενθάρρυναν να μορφωθεί ως καλλιτέχνης εννοιολογικός μετά από πειραματισμό με τη μορφή και το χρώμα.
Ο Haring τράβηξε την προσοχή του κοινού το 1980, όταν άρχισε να σχεδιάζει εικόνες παρόμοιες με καρικατούρες με μαρκαδόρο στους υπογείους της Μεγάλης Μήννα, και αργότερα έγραψε με κιμωλίες πάνω σε μαύρες επιφάνειες που προορίζονταν για διαφήμιση, γεγονός που τον οδήγησε σε αρκετές συλλήψεις.
Οι καθαρές γραμμές του, οι ζωηροί χρωματισμοί και οι ενεργητικές φιγούρες του μεταφέρουν δυνατά μηνύματα για τη ζωή και την ενότητα, και οι εκθέσεις του κινηματογραφήθηκαν από τον φωτογράφο Tseng Kwong Chi.
Επίσης εκείνη την περίοδο οργάνωσε μια έκθεση στο Club 57, και συμμετείχε σε μια εκθεσιακή παρουσίαση στο Times Square, όπου για πρώτη φορά σχεδίασε ζώα και ανθρώπινα πρόσωπα.
Η πρώτη του ατομική έκθεση ήταν στη γκαλερί Tony Shafrazy το 1981, τον ίδιο χρόνο που συμμετείχε στην Documenta 7 στην Κάσσελ, Γερμανία.
Το 1982 έγινε φίλος με ανερχόμενους καλλιτέχνες της εποχής όπως οι Kenny Sharf, Madonna και Jean-Michel Basquiat, και μέχρι που γνώρισε τον διάσημο Andy Warhol.
Το 1984 ο Haring πήγε στην Αυστραλία και φιλοτέχνησε διάφορα μιμούρια σε Μελβούρνη και Σίδνεϋ, και ακόμη έλαβε χρήματα για τη δουλειά του από την Εθνική Πινακοθήκη Βικτόριας και το Australian Centre for Contemporary Art.
Επίσης πραγματοποίησε επισκέψεις και ζωγράφισε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού, το Μπρίστολ και τη Μανχάταν.
Ακόμα σε αυτή την περίοδο σχεδίασε μια ροζ ζακέτα που χρησιμοποίησε η Madonna για να ερμηνεύσει το τραγούδι της “Like a Virgin” στο πρόγραμμα “Solid Gold”.
Το 1985 το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης κοντά Bordeaux πραγματοποίησε μια έκθεση του έργου του, και συμμετείχε επίσης στη Biennale του Παρισιού.
Τον Νοέμβριο εκείνου του έτους εμφανίστηκε στο κανάλι MTV όπου ζωγράφισε σε ένα πρόγραμμα με τον φίλο του Nick Rhodes, μέλος των Duran Duran.
Το 1986 φιλοτέχνησε μιμηστικά σε Μάαστριχτ, Παρίσι, Φοίνιξ και Βερολίνο, επίσης ζωγράφισε το σώμα της Grace Jones για το βιντεοκλίπ του τραγουδιού “I’m Not Perfect”, και άνοιξε κατάστημα για τα έργα του στο SOHO.
Μέχρι τότε τα έργα του άρχισαν να αντικατοπτρίζουν κοινωνικοπολιτικά προβλήματα της εποχής όπως το απαρτχάιντ, το AIDS και τα ναρκωτικά.
Επίσης δημιούργησε έργα ποπ αφιερωμένα σε μάρκες όπως Absolut Vodka, Lucky Strike και Coca Cola, και μέχρι σχεδίασε το εξώφυλλο του βινλιου του φιλανθρωπικού άλμπουμ “A Very Special Christmas”, στο οποίο ήταν περιλαμβανόμενη η φίλη του Madonna.
Το 1988 περιλήφθηκε σε επιλεγμένη λίστα καλλιτεχνών στους ετικέτες των οίνων Chateau Mouton Rothschild, και τον ίδιο χρόνο του διαγνώσθηκε ο AIDS, οπότε τον επόμενο χρόνο εγκαινίασε το Ίδρυμα Keith Haring με στόχο τον αγώνα κατά κοινωνικών προβλημάτων συνδεδεμένων με την ασθένεια αυτή και την προβολή του έργου του καλλιτέχνη μέσω εκθέσεων, δημοσιεύσεων και αδειών χρήσης.
Τον Ιούνιο του 1989 ζωγράφισε το τελευταίο δημόσιο έργο σε έναν τοίχο του μοναστηριού της Εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου στην Πίζα. Το έργο αυτό φέρει τον τίτλο “Tuttomondo”.
Ο Keith Haring πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1990 σε ηλικία 32 ετών, θύμα του AIDS.

(**) "Ο Άνθρωπος με το Κύπελλο", 1989, αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της ικανότητας του καλλιτέχνη να συνδυάζει παιχνιδιάρικες εικόνες με βαθιά συμβολική έννοια. Αυτή η σειγραφή capture την ενέργεια χαρακτηριστική του Haring, χρησιμοποιώντας τολμηρές γραμμές, ζωηρά χρώματα και δυναμική σύνθεση για να δημιουργήσει μια φιγούρα ταυτόχρονα επιπόλαιη και μαγνητική. Η κεντρική φιγούρα, του οποίου ο κορμός είναι χωρισμένος σε στρώσεις, σχεδόν όπως μια ματριόσκα, παίζεται σε πλήρη κίνηση, τα χέρια υψωμένα σε μια ακραία χειρονομία, εκπέμποντας ζωντάνια και κίνηση. Οι γραμμές και οι σχήματα γύρω της ενισχύουν αυτή τη αίσθηση δυναμικής ενέργειας, μετατρέποντας τη φιγούρα σε φάρο ζωής και κίνησης.
Σε ένα εντυπωσιακό πράσινο-μπλε φόντο με μωβ κουκκίδες, το έργο δείχνει τη μαεστρία χρήσης αντίθεσης και ρυθμού από τον Haring. Η αλληλεπίδραση χρώματος, μορφής και κίνησης ενσαρκώνει το ενδιαφέρον του Haring για τη παγκοσμιότητα της ανθρώπινης έκφρασης, μεταφράζοντας χαρά, ζωντάνια και συνδεσιμότητα σε μια οπτική γλώσσα ορατή αμέσως. Η φιγούρα του "Ανθρώπου με το Κύπελλο" συμπυκνώνει την εξερεύνηση του Haring για τη μεταμόρφωση, την πολλαπλότητα και την αλληλεπίδραση ανάμεσα στην ατομική και τη συλλογική εμπειρία, αντικατοπτρίζοντας τη δια βίου δέσμευσή του σε κοινωνικά θέματα μέσω εικόνων προσβάσιμων.
Αυτό το έργο αποτελέι παράδειγμα της διαρκούς κληρονομιάς του Haring: την ικανότητα δημιουργίας οπτικά μαγευτικής τέχνης, κοινωνικά αντηχούσας και βαθιά ανθρώπινης. Είναι τόσο μια γιορτή της κίνησης και της ενέργειας όσο και ένα συγκινητικό αντίο της καινοτόμου οπτικής του Haring στη σύγχρονη τέχνη του τέλους του 20ού αιώνα.