Anton Kaestner - #397 - M - " Vertical #4 ".

#397 - M - "Vertical #4".
Πρωτότυπο έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Σπρέυ ακρυλικού σε Plexiglas πλάκα 3mm.
Αυτό το πίνακα δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλές στρώσεις βαφής και/ή σπρέι, με λαμπερή γυαλιστερή απόδοση που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης, και είναι μοναδική.

Διαστάσεις: Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / cm 44 * 32 * 0,3 χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα καλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστώμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με πρόσθετο ποσό 90€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω μεριά.
Τ accompanies Certificate of Authenticity.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Λωζάννη 7/10 Μαΐου 2026.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμήθηκε στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε κλιμάκια Α4 και ακολούθως Α3 σημειώσεις. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνω πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύνανε την αντίληψή μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβαθύνομαι στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη συγκέντρωση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχα βράζει κάτω από την επιφάνεια. Δεκαετίες σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα έβρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσω αληθινών εμπειριών. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική γωνία και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εντελώς στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρήκε σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος επαναχρησιμοποιημένου εκτυπωμένου οπλισμένου Plexiglas, μια ελαφριά, λείων, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία δεν μου επιτρέπει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδότηση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που δέχομαι. Επιτρέπω “τυχαίες πειραματικές” διαδικασίες—κάθε τι μπορεί να οδηγεί σε βραχυκύκλωμα της λογικής!— να κατευθύνουν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα αντίστροφα οπτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που θυμίζει τη διαδικασία αποκάλυψης/κήρυξης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω “απαραίτητες ανεξίτηλες ανάγκες”, δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν停, μιλήσουμε σιωπηλά και φωτισμένοι.
Κρατώ τη μεθοδολογία μου σκόπιμα απλή. Ούτε “στοχαστικότητα” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “ταχεία κατανάλωση” ούτε “παιδαγωγική/διανοητική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη "ζωή στην καρδιά της ζωής", το «le vif» όπως θα έλεγαν ο γαλλικός μαχητής επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να προκαλεί τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα των βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη σιλουέτα του, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέπτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και του έλλειποντος μέρους, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ των λεπτομερειών κοντά και της απόστασης για το σύνολο θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωστρεφείς διαδρομές.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάποια νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, ωθώντας με να τελειοποιήσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν".

Anton Kaestner