Leitz dispositivo de reproducción BESAL Τρίποδο

Αυτές οι συσκευές χρονολογούνται ουσιαστικά από τη γέννηση της Leica και αποτελούσαν ιμάντες στερέωσης στους οποίους προσαρμοζόταν ο φακός (φυσικά εφοδιασμένος με επιπλέον φακούς ή σωλήνες επέκτασης για τη μείωση της ελάχιστης απόστασης εστίασης) και περιλάμβαναν τέσσερις διακλαδισμένες βάσεις αντίστοιχες με ράβδους, το μήκος των οποίων μπορούσε να ρυθμιστεί ανάλογα με τις προ_defined θέσεις· αυτές οι ράβδοι απόστασης καθόριζαν τη θέση της στηρίγματος, και συνεπώς το σύνολο κάμερας/φακού, στην ακριβή απόσταση εστίασης που προέβλεπε το σύστημα, ενώ τα πόδια στήριξης προσδιόριζαν ακριβώς τις γωνίες του φορμά που καλύπτετο στην πραγματικότητα· επομένως, αρκούσε να τοποθετήσετε το αντικείμενο προς φωτογράφηση στο επίπεδο, να τοποθετήσετε τη συσκευή από πάνω, να επιλέξετε το πεδίο που θα καταγραφεί και να τραβήξετε τη φωτογραφία.

Αυτές οι απλές προσαρμογές παρέμειναν σε παραγωγή μέχρι τις δεκαετίες του ’70, όταν η εταιρεία μπόρεσε να προβάλλει πολύ πιο εξειδικευμένα εργαλεία, όπως το Macro-Elmarit-R των 60 mm για τη Leicaflex ή από καιρό είχε ήδη εμπορευθεί τις συσκευές ανάκλασης Visoflex, και χαρακτηρίζονται από μια περίπλοκη και συναρπαστική γενεαλογία, σημαδεμένη από πολυάριθμα μοντέλα και μεταβλητές ανάμεσα στα οποία μπορούμε να αναφέρουμε τα διάφορα BEVOR (1931), BEMAR (1932), BESAL (1933), BEOOY (1935), BEHOO (1935), BAZOO (1935), BOOWU (1952), BOOWU-M (1956) και BEEON (1959)· Τα πρόσφατα μοντέλα, όπως το BEEON, ήταν εξοπλισμένα με ένα κοινό οπτικό αυξομείωσης για να τοποθετούνται στη θέση της κάμερας και να πραγματοποιούν άμεση υψηλής ακρίβειας εστίαση· ωστόσο, εδώ θα ήθελα να μιλήσω για τα αρχικά μοντέλα, τα πιο βασικά και βασισμένα σε μια απλή μηχανική βαθμονόμηση, και ειδικότερα για τη συσκευή αναπαραγωγής BESAL, που παραχθεί από το 1933 έως το 1935.