Αρχαία Αιγυπτιακή Μπρούντζος Άγαλμα του θεού Όσιρις. Ύψος 14,5 εκ. Ύστερη Περίοδος, 664–332 π.Χ.






Διηύθυνε το Μουσείο Συλλογής Ifergan, ειδικευμένη στην Φοινικική αρχαιολογία.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 132849 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Γλυπτό Osiris από μπρούτζο, αρχαίο αιγυπτιακό θεός, ύψος 14,5 cm με βάση, Υπέρ-Νεότερη Περίοδος (664–332 π.Χ.), επισκευασμένα πόδια, προερχόμενο από ιδιωτική συλλογή βελγική.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ο Θεός Όσιρις
Αρχαία Αίγυπτος, Ύστερη Περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Στερεό μπρούντζο με υπόλοιπο επιστρωμένου χρυσού
12,2 εκ. ύψος, 14,5 εκ. ύψος με τη βάση.
ΚΑΤΑΛΗΨΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, Βέλγιο, τη δεκαετία του 1970.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, αποκατάσταση στα πόδια, βλέπε φωτογραφίες.
Ο Όσιρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η προέλευση του Όσιρι είναι ασαφής· ήταν τοπικός θεός του Μπουσίρις, στη Χώρα Κάτω Αιγύπτου, και πιθανώς προσωποποίηση της χθόνιας (κάτωκόσµης) γονιμότητας. Μέχρι περίπου το 2400 π.Χ., ωστόσο, ο Όσιρις φαίνεται να διατηρούσε διπλό ρόλο: ήταν θεός της γονιμότητας και η προσωποποίηση του νεκρού και αναστημένου βασιλιά. Αυτός ο διπλός ρόλος συνδεόταν με την αιγυπτιακή αντίληψη της θεϊκής μοναρχίας: ο βασιλιάς στο θάνατο γινόταν ο Όσιρις, θεός του κάτω κόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο ζωντανός βασιλιάς, ταυτιζόταν με τον Ώρο, θεό του ουρανού. Έτσι ο Όσιρις και ο Ήρος ήταν πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις ήταν η μητέρα του βασιλιά και κατά συνέπεια μητέρα του Ήρου και σύζυγος του Όσιρις. Ο θεός Σεθ θεωρούνταν ο δολοφόνος του Όσιρι και αντίπαλος του Ήρου.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου όπως καταγράφεται από τον ελληνιστή συγγραφέα Πλούταρχό, ο Όσιρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σεθ, ο οποίος έκοψε το πτώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε όλη την Αίγυπτο. Τελικά, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθύς βρήκαν και έθαψαν όλα τα κομμάτια, εκτός από το φαλλό, δίνοντας νέα ζωή στον Όσιρι, ο οποίος έκτοτε παρέμεινε στον κάτω κόσμο ως ρυθμιστής και κριτής. Ο γιος του Ήρος κατάφερε να νικήσει τον Σεθ, εκδικώντας τον Όσιρι και γινόμενος ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Όσιρις δεν ήταν μόνο ο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που παρείχε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση μέχρι την ετήσια πλημμύρα του Νείλου. Από περίπου το 2000 π.Χ. θεωρείτο ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι τεθνεώτες βασιλιάδες, συνδεόταν με τον Όσιρι κατά το θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Όσιρι δεν σήμαινε ανάσταση, γιατί ακόμη και ο Όσιρις δεν αναστήθηκε από τους νεκρούς. Αντίθετα, σήμαινε την ανανέωση της ζωής και στον επόμενο κόσμο και μέσω των απογόνων σε αυτή τη Γη. Με αυτή τη παγκόσμια μορφή, ο cult του Όσιρι διαδόθηκε σε όλη την Αίγυπτο, συχνά συνδυασμένος με τα cult τοπικής γονιμότητας και θεοτήτων του κάτω κόσμου.
Η άποψη ότι η αναγέννηση στον επόμενο βίο μπορούσε να επιτευχθεί ακολουθώντας τον Όσιρι ήταν διατηρημένη μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Μέσα Μεσοποταμικής Περιόδου (1938–περίπου 1630 π.Χ.) οι εορτές του θεού περιλάμβαναν πομπές και νυχτερινά τελετουργικά και γιορτάζονταν στον ναό της Άβδυς, όπου ο Όσιρις είχε ενσωματώσει τον αρχαίο θεό του νεκρού Κέντυ-Ιμεντιού. Αυτό το όνομα, που σημαίνει «Πρώτος των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Όσιρι ως επithēt. Δεδομένου ότι οι εορτές γίνονταν ανοιχτά, επιτρεπόταν δημόσια συμμετοχή, και στα αρχικά του δευτέρου χιλιετούς π.Χ. η ταφή κατά μήκος της οδού πομπής στην Άβδυς ή η ανέγερση ενός κενωτάφου εκεί αντιπροσώπευε τους νεκρούς.
Οι εορτές του Όσιρι που συνεπαίρνουν μυθολογικά τη μοίρα του θεού εορτάζονταν κάθε χρόνο σε διάφορες πόλεις καθ' όλη την Αίγυπτο. Κεντρική καινοτομία των εορτών κατά την Ύστερη Περίοδος ήταν η κατασκευή του «κήπου του Όσιρι», ένα καλούπι σε μορφή Όσιρι, γεμάτο με χώμα. Το καλούπι υγραίνεται με το νερό του Νείλου και σπείρεται με σιτάρι. Αργότερα, το βλαστάνον σιτάρι συμβόλιζε τη ζωτική δύναμη του Όσιρι.
Στη Μεμέτης συνδέθηκε ο ιερός ταύρος, ο Άπις, με τον Όσιρι, γίνεται Όσιρι-Άπις, που τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σεραπίς. Οι ελληνιστές Γραικορωμαίοι συνδέαν τον Όσιρι με τον θεό Διόνυσο. Ο Όσιρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο μεμφιτικό θεό των νεκρών.
Η αρχαιότερη γνωστή απεικόνιση του Όσιρι dates around 2300 π.Χ., αλλά απεικονίσεις του είναι σπάνιες πριν από τη Νέα Κραταιότητας (1539–1075 π.Χ.), όταν εμφανίζεται σε αρχαιογιόν μορφή ως μουμιοποιημένος με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, το ένα χέρι κρατάει ένα γκλοκ, το άλλο μια μπαλαριστή. Στην κεφαλή του φορούσε τον κορώνα Atef, που αποτελείται από την λευκή κορώνα της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά από στρουθοκάμηλο.
Ιστορία πωλητή
Ο Θεός Όσιρις
Αρχαία Αίγυπτος, Ύστερη Περίοδος, 664 - 332 π.Χ.
Στερεό μπρούντζο με υπόλοιπο επιστρωμένου χρυσού
12,2 εκ. ύψος, 14,5 εκ. ύψος με τη βάση.
ΚΑΤΑΛΗΨΗ:
- Ιδιωτική συλλογή, Βέλγιο, τη δεκαετία του 1970.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, αποκατάσταση στα πόδια, βλέπε φωτογραφίες.
Ο Όσιρις, ένας από τους σημαντικότερους θεούς της αρχαίας Αιγύπτου. Η προέλευση του Όσιρι είναι ασαφής· ήταν τοπικός θεός του Μπουσίρις, στη Χώρα Κάτω Αιγύπτου, και πιθανώς προσωποποίηση της χθόνιας (κάτωκόσµης) γονιμότητας. Μέχρι περίπου το 2400 π.Χ., ωστόσο, ο Όσιρις φαίνεται να διατηρούσε διπλό ρόλο: ήταν θεός της γονιμότητας και η προσωποποίηση του νεκρού και αναστημένου βασιλιά. Αυτός ο διπλός ρόλος συνδεόταν με την αιγυπτιακή αντίληψη της θεϊκής μοναρχίας: ο βασιλιάς στο θάνατο γινόταν ο Όσιρις, θεός του κάτω κόσμου· και ο γιος του νεκρού βασιλιά, ο ζωντανός βασιλιάς, ταυτιζόταν με τον Ώρο, θεό του ουρανού. Έτσι ο Όσιρις και ο Ήρος ήταν πατέρας και γιος. Η θεά Ίσις ήταν η μητέρα του βασιλιά και κατά συνέπεια μητέρα του Ήρου και σύζυγος του Όσιρις. Ο θεός Σεθ θεωρούνταν ο δολοφόνος του Όσιρι και αντίπαλος του Ήρου.
Σύμφωνα με τη μορφή του μύθου όπως καταγράφεται από τον ελληνιστή συγγραφέα Πλούταρχό, ο Όσιρις σκοτώθηκε ή πνίγηκε από τον Σεθ, ο οποίος έκοψε το πτώμα σε 14 κομμάτια και τα πέταξε σε όλη την Αίγυπτο. Τελικά, η Ίσις και η αδελφή της Νεφθύς βρήκαν και έθαψαν όλα τα κομμάτια, εκτός από το φαλλό, δίνοντας νέα ζωή στον Όσιρι, ο οποίος έκτοτε παρέμεινε στον κάτω κόσμο ως ρυθμιστής και κριτής. Ο γιος του Ήρος κατάφερε να νικήσει τον Σεθ, εκδικώντας τον Όσιρι και γινόμενος ο νέος βασιλιάς της Αιγύπτου.
Ο Όσιρις δεν ήταν μόνο ο κυβερνήτης των νεκρών αλλά και η δύναμη που παρείχε ζωή από τον κάτω κόσμο, από την βλάστηση μέχρι την ετήσια πλημμύρα του Νείλου. Από περίπου το 2000 π.Χ. θεωρείτο ότι κάθε άνθρωπος, όχι μόνο οι τεθνεώτες βασιλιάδες, συνδεόταν με τον Όσιρι κατά το θάνατο. Αυτή η ταύτιση με τον Όσιρι δεν σήμαινε ανάσταση, γιατί ακόμη και ο Όσιρις δεν αναστήθηκε από τους νεκρούς. Αντίθετα, σήμαινε την ανανέωση της ζωής και στον επόμενο κόσμο και μέσω των απογόνων σε αυτή τη Γη. Με αυτή τη παγκόσμια μορφή, ο cult του Όσιρι διαδόθηκε σε όλη την Αίγυπτο, συχνά συνδυασμένος με τα cult τοπικής γονιμότητας και θεοτήτων του κάτω κόσμου.
Η άποψη ότι η αναγέννηση στον επόμενο βίο μπορούσε να επιτευχθεί ακολουθώντας τον Όσιρι ήταν διατηρημένη μέσω ορισμένων μορφών λατρείας. Μέσα Μεσοποταμικής Περιόδου (1938–περίπου 1630 π.Χ.) οι εορτές του θεού περιλάμβαναν πομπές και νυχτερινά τελετουργικά και γιορτάζονταν στον ναό της Άβδυς, όπου ο Όσιρις είχε ενσωματώσει τον αρχαίο θεό του νεκρού Κέντυ-Ιμεντιού. Αυτό το όνομα, που σημαίνει «Πρώτος των Δυτικών», υιοθετήθηκε από τον Όσιρι ως επithēt. Δεδομένου ότι οι εορτές γίνονταν ανοιχτά, επιτρεπόταν δημόσια συμμετοχή, και στα αρχικά του δευτέρου χιλιετούς π.Χ. η ταφή κατά μήκος της οδού πομπής στην Άβδυς ή η ανέγερση ενός κενωτάφου εκεί αντιπροσώπευε τους νεκρούς.
Οι εορτές του Όσιρι που συνεπαίρνουν μυθολογικά τη μοίρα του θεού εορτάζονταν κάθε χρόνο σε διάφορες πόλεις καθ' όλη την Αίγυπτο. Κεντρική καινοτομία των εορτών κατά την Ύστερη Περίοδος ήταν η κατασκευή του «κήπου του Όσιρι», ένα καλούπι σε μορφή Όσιρι, γεμάτο με χώμα. Το καλούπι υγραίνεται με το νερό του Νείλου και σπείρεται με σιτάρι. Αργότερα, το βλαστάνον σιτάρι συμβόλιζε τη ζωτική δύναμη του Όσιρι.
Στη Μεμέτης συνδέθηκε ο ιερός ταύρος, ο Άπις, με τον Όσιρι, γίνεται Όσιρι-Άπις, που τελικά έγινε το όνομα του ελληνιστικού θεού Σεραπίς. Οι ελληνιστές Γραικορωμαίοι συνδέαν τον Όσιρι με τον θεό Διόνυσο. Ο Όσιρις ταυτίστηκε επίσης με τον Σόκερ, αρχαίο μεμφιτικό θεό των νεκρών.
Η αρχαιότερη γνωστή απεικόνιση του Όσιρι dates around 2300 π.Χ., αλλά απεικονίσεις του είναι σπάνιες πριν από τη Νέα Κραταιότητας (1539–1075 π.Χ.), όταν εμφανίζεται σε αρχαιογιόν μορφή ως μουμιοποιημένος με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, το ένα χέρι κρατάει ένα γκλοκ, το άλλο μια μπαλαριστή. Στην κεφαλή του φορούσε τον κορώνα Atef, που αποτελείται από την λευκή κορώνα της Άνω Αιγύπτου και δύο φτερά από στρουθοκάμηλο.
Ιστορία πωλητή
Λεπτομέρειες
Αποποίηση ευθυνών
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.
