Orlando Lensi (1919-1987) - Amazzoni

Ορλάντο Λένσι (1919-1987) — Αμαζόνι, Λάδι σε καμβά, 1961

Ράφινάτο λάδι σε καμβά του Ορλάντο Λένσι — ζωγράφος από την Έμπολη (Empoli) ενεργός στον δεύτερο μισό του 20ού αιώνα — αριστουργηματικά χρονολογημένο το 1961, απεικονίζει μια σκηνή με άλογα βυθισμένα σε ένα ονειρικό τοπίο, διαπερασμένο από ένα ζεστό και ηλιοκαμένο φως.
Το έργο παρουσιάζει μια ελεύθερη, συνθετική και ισχυρά εξπρεσσιονιστική ζωγραφική: τα άλογα δεν περιγράφονται με φυσιοκραικό τρόπο, αλλά περιορίζονται σε ουσιαστικά σχήματα, σχεδόν αρχέγονα, βυθισμένα σε μια ατμόσφαιρα αιχμαλωτισμένη. Η κατασκευή του τοπίου, η χρωματική ένταση και η εκφραστική χρήση της γραμμής υπενθυμίζουν επιρροές του γερμανικού μοντερνισμού, ιδιαιτέρως την κληρονομιά του Ερνστ Λουτβιχ Κίρχνερ και της ομάδας Die Brücke, όπου τα δεδομένα της πραγματικότητας μετασχηματίζονται μέσα από το χρώμα, τον ρυθμό και την εκφραστική παραμόρφωση.
Κοντά σε αυτές τις βορειοευρωπαϊκές καταβολές, το έργο αλληλεπιδρά και με ιταλικές εμπειρίες του δεύτερου μεταπολεμικού αιώνα, ιδιαίτερα με την έρευνα γύρω από τη μορφή του ιπποειδούς και τη συμβολική του διάσταση, η οποία φτάνει σε ένα από τα κορυφαία σημεία της στον Μάρινο Μαρινί. Όπως στον Μαρινί, έτσι και εδώ το άλογο γίνεται αρχέτυπη εικόνα, αιωρούμενη ανάμεσα στη μνήμη της κλασικής παράδοσης, τη δύναμη της πρωταρχικής ενέργειας και την μοντέρνα μορφολογική ανησυχία.
Η παλέτα, παιγνιδισμένη σε ώχρα, πορτοκαλιά, γαλάζια και καφέ, προσδίδει στην αναλογία μια έντονη φωτεινή δόνηση. Ο κόκκινος ήλιος ορίζοντα, τα στιλιζαρισμένα βουνά και οι ιπποειδείς μορφές συνθέτουν μια σκηνή με χαρακτήρα σχεδόν μυθολογικό, περισσότερο διανοητικό παρά περιγραφικό.
Η λεπτή και σχεδόν διαφανής εκτύλιξη του λαδιού αφήνει να διαφανούν ίνες της ζεστής επιφάνειας του πίνακα, μεταμορφώνοντας το ξύλο από απλό στήριγμα σε ζωντανό εκφραστικό στοιχείο, από το οποίο τα άλογα και το τοπίο φαίνονται να αναδύονται σαν αρχέγονες παρουσίες, αιωρούμενες ανάμεσα σε όραση, μνήμη και σύμβολο.

Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο στο κάτω δεξιά.

Διαστάσεις: μόνο πίνακας 32 εκ. x 42,5 εκ.; με κορνίζα 58 x 68 εκ. Η κορνίζα πρέπει να θεωρείται ως φόρος τιμής του πωλητή.

Κατάσταση διατήρησης: καλή, με φυσιολογικές ενδείξεις φθοράς ανάλογες με την ηλικία του έργου. Συνιστάται να παρατηρούνται προσεκτικά οι φωτογραφίες, κομμάτι της περιγραφής.

Συσκευασία προσεκτική και αποστολή εθνική/διεθνής ιχνηλατήσιμη μέσω μεταφορέα.

Βιογραφικές πληροφορίες.
Ορλάντο Λένσι ήταν ζωγράφος και καλλιτέχνης της Τοσκάνης, ενεργός στον δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, συνδεδεμένος με το περιβάλλον και τις κοινότητες της τέχνης της Έμπολης και με τη ζωντανή καλλιτεχνική περίοδο που, μετά τον πόλεμο, είδε τη γέννηση τοπικών ομίλων, κύκλων και εκθεσιακών πρωτοβουλιών σε διάλογο με την ιταλική παράδοση της Φλωρεντίας και της Τοσκάνης.
Το 1957 υπήρξε από τους ιδρυτές του Circolo Amatori Arti Figurative της Έμπολης, μαζί με άλλους βασικούς της καλλιτεχνικής σκηνής της πόλης. Ο «Κύκλος» είχε σημαντικό ρόλο στη προώθηση της σύγχρονης τέχνης στο έδαφος, οργανώνοντας εκθέσεις, συναντήσεις και πολιτιστικές δραστηριότητες. Ήδη το 1959 ο Λένσι πραγματοποίησε ατομική έκθεση στις αίθουσες της Pro Loco στο Palazzo Ghibellino της Έμπολης, επιβεβαιώνοντας την είσοδό του στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή.
Η παραγωγή του τοποθετείται στο πλαίσιο μιας sólida και μασιμης εικονοποίησης, συνδεδεμένης με την Τοσκάνικη ευαισθησία για το σχέδιο, τη σύνθεση και την εκφραστική απόδοση της μορφής. Παράλληλα με τη ζωγραφική, ο Λένσι ασχολήθηκε και με την κεραμική και το ανάγλυφο, όπως μαρτυρούν έργα που σήμερα τεκμηριώνονται σε δημόσιες συλλογές της Έμπολης και της Σανμμινάτια. Μεταξύ αυτών αναφέρονται ψηφιδωτά κεραμικά υπογραφών, έργα με θεματικό αντικείμενο και συνθέσεις με ανθρωπότητα και αφήγηση, που αποκαλύπτουν ένα σταθερό ενδιαφέρον για τη συνολική μορφοποίηση, το χρώμα και την τεχνική ποιότητα της ύλης.
Το 1978 πραγματοποίησε επίσης ένα λιθογραφικό ανάγλυφο για το ιερό βήμα της Παναγίας της Τόσης στο Calasanzio της Έμπολης, ένδειξη της εκτίμησης που απολάμβανε ως καλλιτέχνης ικανός να εργάζεται και για δημόσιες και λατρευτικές παραγγελίες.
Μετά τον θάνατό του, η πόλη της Έμπολης του απέτισε τιμητική μνήμη με μια περιοδεία-έκθεση στο Palazzo Comunale, από τις 15 έως τις 31 Μαρτίου 1997. Μερικά από τα έργα του σήμερα διατηρούνται ή τεκμηριώνονται σε δημόσιες συλλογές, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ανάμεσα στους δασκάλους της Έμπολης του 20ού αιώνα.
Καλλιτέχνης με στέρεη καλλιέργεια εικαστικής παράδοσης, ο Λένσι αντιπροσωπεύει μια σημαντική φωνή της τοσκάνικης ζωγραφικής μετά τον πόλεμο: ένας δημιουργός συνδεδεμένος με την περιοχή, αλλά ικανός να εκφράσει, μέσω της ζωγραφικής και της κεραμικής, μια προσωπική μορφολογική έρευνα βασισμένη στην ισορροπία της σύνθεσης, στην εντατικότητα του χρώματος και στην προσοχή προς την ύλη.
Ο Ορλάντο Λένσι ανήκει στη γενιά των Τοσκανών καλλιτεχνών του 20ού αιώνα, που, διατηρώντας έναν σύνδεσμο με την παραδοσιακή εικονογραφία, κατάφεραν να έρθουν σε αντίθεση με τα πιο σύγχρονα αιτήματα της ευρωπαϊκής ζωγραφικής. Σε αυτή τη δωδέκατη έργο του 1961, η εικονογράφηση απομακρύνεται από το απλό φυσικό τοπίο και υιοθετεί μια πιο συμβολική και εκφραστική αξία. Η συνθετική απάλειψη των μορφών, η δύναμη του χρώματος και το θέμα των ιπποειδών αποκαλύπτουν μια γλώσσα προσαρμοσμένη στις έρευνες της διεθνούς μοντερνιστικής κατευθύνσεως, αλλά επανεξετασμένη με ιταλική ευαισθησία και μια προσωπική λυρική νότα.