Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2010
Τεχνικήμικτή: ακρυλικό σε καμβά
Αποστολή με πλαίσιο
Υπογεγραμμένο Jana Zanoskar

Κριτική & Εκθέσεις
ΣΗΜΕΙΩΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
Σε καταχώριση Miriana Zanoskar εν τέχνη Jana Zanoskar. Αποφοίτησε το 1963 από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Λουμπιάνας με πενταετή σπουδή και τη διδακτορική εργασία με τίτλο «Το χρώμα στην τέχνη, οπτική, χημεία και φυσική».
Με την άφιξη στην Ιταλία εκθέθηκα στη Γκαλερία 14 στη Φλωρεντία, λαμβάνοντας 2 χρυσά μετάλλια. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχα σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορες τοποθεσίες της Lunigiana· η τέχνη στην Τοσκάνη εκείνη την περίοδο ήταν ζωντανή και ελκυστική στο κοινό.
Πολλά χρόνια πέρασα ακολουθώντας τη Giulia Silato, εκθέτοντας σε ιστορικούς πύργους σε ολόκληρη την Ιταλία. Οι εκθέσεις ήταν καλά organized σε ιστορικά σημαντικούς και καλλιτεχνικά αξιοσημείωτους χώρους, αλλά πάνω απ’ όλα χωρίς μέλλον.
Στον εικοστό πέμπτο ιερουργό εκθέθηκα μαζί με τους συναδέλφους μου στη Λουμπιάννα, Κράνιτζ και ακολούθως και σε Ρώμη.
Με τον Stefano Sichel βρήκα καλλιτεχνική συμφωνία, τη δυνατότητα να εκθέσω και στο εξωτερικό και για όλο το έτος στη γκαλερί του.

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ μεταβάλλονται με τις ιδέες της στιγμής, πάντα ήμουν σουρεαλίστρια, φυσικά και και αφηρημένη με λίγες νοηματικές αναφορές στην πραγματικότητα, όπως υπενθυμίσεις ονείρου. Τα τελευταία χρόνια επέστρεψα στον ρεαλισμό, ζωγραφίζοντας γυμνά με τατουάζ, και με τα μεγάλα έργα προσεγγιζόμουν την κλιματική κατάσταση της Γης, όπως «Ο κόσμος που έχει χαθεί» και τον άγνωστο κόσμο της ψυχής μας, όπως για παράδειγμα στον πίνακα «Οι πόρτες του χρόνου».
Οι ΤΕΧΝΙΚΕΣ που χρησιμοποίησα τα δύσκολα χρόνια ήσαν οι πιο ποικίλες. Άρχισα με έργα σε λάδι, μετά συνέχισα με ακρυλικό, με ανακυκλώσιμα υλικά να περιλαμβάνονται στη ζωγραφιά, παλιούς ρολόγια, ξύλα ωριμασμένα από το χρόνο, γυαλισμένες βαφές, σκοινιά, καρφιά και σπάγκο.
(Αποστολή προς τον κύριο Cairo της Mondadori)

ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ
επώνυμο: Zanoskar -
όνομα: Miriana - εν τέχνη Jana
Γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1935 στη Λουμπιάνα της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τώρα Σλοβενία.
Κάτοικος Ιταλίας, στην Celleno (Βιτερόμπα) στης οικίας συνταξιούχων Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: jana.zanoskar@alice.it

Σχέση με γκαλερί κατά τα έτη 2018 και 2019:
Centro ARTE MODERNA του Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Πίζα
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Τιμές για πίνακα:
από 50 έως 80 εκ. 4.000,00 €
από 120x100 εκ. 6.000,00 €
από 250x230 εκ. 25.000,00 €

Τα έτη 2018 και 2019 πραγματοποίησα δύο ατομικές εκθέσεις στο Centro Arte Moderna της Πίζας.
Συνεχής έκθεση στη γκαλερί από Stefano Sichel και ομαδικές εκθέσεις πάντοτε με τον Stefano Sichel στο εξωτερικό.

«Η Jana Zanoskar, ζωγράφος σε μυστήριες στιγμές, χρησιμοποιεί με σοφία μορφές, σημάδια και χρώματα για να μεταμορφώσει το ρεαλισμό σε χαρακτηριστικό λυρικά αντικειμενικό. Στις αφηρημένες της έρευνες, η καλλιτέχνιδα δείχνει μια διερευνητική συνείδηση, που εκφράζεται σε εκφραστικές φόρμουλες απολύτως πρωτότυπες. Διακηρύττει λοιπόν το αίσθημα της μορφής ως καθαρή ζωτικότητα, αποτυπώνοντας τον ήχο του χρώματος και τον ρυθμό των όγκων, συνδέοντας μια ερωτική σχέση με την ύλη της χρωματικής ουσίας».
Paolo Levi

Γεννήθηκε στη Λουμπιάνα, στη Σλοβενία, πόλη συνδεδεμένη με το μύθο του Ήασον και των Αργοναυτών, αλλά εδώ και πολλά χρόνια εγκαταστημένη στην Ιταλία. Ζει και εργάζεται στην Podenzana, στη Lunigiana.
Ζωγραφική μαγική, ανάμεσα σε αφαιρετισμό και υπαρξιστική πραγματικότητα.
Ο Klee αξιοποίησε το Jungendstil, τον γαλλικό Art Nouveau. Και η Zanoskar νιώθει τις ανταύγειες του Floral και του Liberty, αλλά τις ρυθμίζει στο στίγμα της φαντασίας της, στο αίσθημα του φανταστικού, που καθοδηγεί ολόκληρη την αναζήτησή της σε ένα καλεοδεικόπιο μορφών φλεβών και χρωμάτων που αλλάζουν ανάλογα με τις γωνίες.
Στον ταραχή των «κινήσεων» του 20ού αιώνα, στο περιβάλλον της ζωγραφικής της Λιγουρίας- Τοσκάνης, η δραστηριότητα της Jana Zanoskar καταφέρνει να γοητεύσει τον θεατή, όχι μόνο εξαιτίας της αταραξίας που πάντοτε συνδέεται με έναν ζωτικό πυρήνα ποίησης.
Αναγνωρίζεται, πάντα διακριτή, ακριβώς γι’ αυτή τη ικανότητα μαγικής εξύμνησης. Ζει και εργάζεται στη Lunigiana.
R. Bertoli

Η καλλιτέχνης, καταγωγή Σλοβένικη, τοποθετείται ανάμεσα στον Ανατολικό Σύμβολισμό, μη εικονιστικό και τον Δυτικό εικονοκεντρισμό, η συνιστώσα του οποίου είναι καταστροφική γιατί αγγειώνει μεταμορφωτικά στις εικόνες που γίνονται αφηρημένες, ακριβώς όπως στις πιο διάσημες τάσεις της ευρωπαϊκής μοντέρνας τέχνης του 20ού αιώνα. Τα έργα της απελευθερώνουν ένα κέντρο κεντρικής Ευρώπης που τα καθιστά ελκυστικά σε ένα μορφωμένο, ευαίσθητο και γνώστη κοινό των αιτημάτων της «μοντερνιστικής» αντίληψης.
Η έντονη προδιάθεση για μορφές αφηρημένες και γεωμετρικές προέρχεται αναμφισβήτητα από τη γούστα του στυλιστικού, δίνοντας ζωή στον Αστρατισμό και στη μεγάλη ζωγραφική του Βασίλι Καντσκίτζι, που φανερά την επηρεάζει. Στην περίπτωση της Jana είναι επίσης αλήθεια ότι η πλούτη της ύλης, παραγόμενη συνενώνοντας τη ζωγραφική με υλικά διαφόρων προελεύσεων, και η πληρότητα των χρωματικών παστηρίων, συνεχώς ανακατασκευασμένων, προδίδουν μια σίγουρη κυριαρχία μέσων εκφραστικών, ικανών να αποδώσουν πλαστικότητα και όγκο, προνόμια του δικού μας Κλασικισμού (δεν είναι να αγνοηθεί ότι η ζωγράφος μένει πολλά χρόνια κοντά στη γη των μαρμάρων του μιχαληγγειανού ύφους). Και δεν είναι να σκεφτεί κανείς υπερβολικά πολύ για μια οποιαδήποτε λογική ανάγνωση. Είναι προφανές ότι τα θέματα πηγάζουν από μια συνεχή και αδιάκοπη πηγή που ρέει με αστείρευτη ροή χωρίς ποτέ να σταματά... η Φαντασία, εδώ ιδιαίτερα απελευθερωμένη.
Ωθήσε από το αόρατο μυστήριο που είναι η Δημιουργικότητα. Αυτή θα αφομοώσει σε καλάθια αυτούς τους πίνακες ένα κύμα έντονων χρωμάτων που κατανέμονται με φαινομενικά τυχαίο τρόπο σύμφωνα με γεωμετρικούς, μη ομοιοκαταληκτικούς, σχεδιασμούς... με βολβούς, γυρίσματα, ανεπίσημες και κυματιστές λωρίδες, απροσδόκητες γωνίες... μια «δεινοτήτων» μορφή δείχνει τα δόντια... αλλά είναι μόνο ένα κυλιόμενο αριθμητικό παιχνίδι!!! Διαδρομές ζωγραφικής και τολμηρές πλαστικές σκαλιές, αυτές της Jana, αλλά πάντοτε προσαρμοσμένες σε πλήρεις και λαμπερούς τόνους που μας δηλώνουν μια κοραλλιογενή φύση, ένα υποθαλάσσιο φόντο ή ένα ανθισμένο και χορταστικό κάλυμμα.
Τίτλος κάθε έργου, επαναλαμβανόμενος και εμφατικός στην έννοια του «μη οικείου», κάνει δεινή αναφορά στο kandiskijian «Χωρίς Τίτλο», αλλά το σημαντικότερο είναι το θάρρος να τολμήσει σε αυτό το φανταστικό σύμπαν του θαλάσσιου, ουράνιου και γήινου πλάσματα. Τρίγωνα, Πελέκοι, Κόμβοι, Σκακιέρες, Τετράγωνα, Δραπέτες, Κύκλοι (ή καμπύλα της capricciose rocailles?) και όλα όσα μπορούν λογικά να εξαγάγει κανείς από την ανάγνωση αυτών των «πηγών»—τώρα και «γλύπτης»—μας εισάγουν σε μια Μυστική Κοσμογονία, που μόνο το «Τρίτο Μάτι» είναι εκείνο του Πνεύματος που μπορεί να φωτίσει.
Giulia Sillato

Το 1963 αποφοίτησα από την Ακαδημία της Λουμπιάννα (Σλοβενία, πρώην Γιουγκοσλαβία)
To 1965 άρχισα να εκθέτω στη Civica Galleria d'Arte Moderna της Λουμπιάνας, κερδίζοντας μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Πόλης.
Την περίοδο των 70s μετακόμισα στην Ιταλία όπου ο Δήμος Φλωρεντίας μου απένειμε βραβεία και διακρίσεις σε σειρά καλλιτεχνικών ραντεβού και διαγωνισμών. Ξεκίνησα και τη διδασκαλία των Επιστημών της Τέχνης στα Μέσα Σχολεία, μετά την αλλαγή της ιδιότητας από τη Λουμπιάνα, και ταυτόχρονα καλλιέργησα την Τέχνη της Κεραμικής με εξειδικευμένα μαθήματα.
Από εκείνα τα χρόνια οι μεγάλοι διακοσμητικοί πίνακες κεραμικής, δημιουργημένα κατόπιν παραγγελίας για την όψη πολλών δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

1975 Galleria 14, Φιερεντζή
1975 Εκκλησία της Santa Maria della Quercia - Χαριερή,
Aulla (Massa Carrara)
1976 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Αίθουσα Συμβουλίων, Aulla (Massa Carrara)
1979 Arte Fiera, Carrara
1980 Περιοδεία Γαλλίας με στάση Παρίσι
1996 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1996 Παλάτσο ντελ Κούμουνε (Massa Carrara) - Αίθουσα Συμβουλίων, Aulla
1997 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Αίθουσα Συμβουλίων, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Αίθουσα Συμβουλίων, Sarzana (La Spezia)
1998 Galleria "Il Navicello": Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1998 Ιπποδρόμιο, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Χώρος TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Ατζένσια Προώθησης Τουρισμού, Massa
2000 Hotel Principe, Βενετία
2000 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Αίθουσα Συμβουλίων, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
2001 Galleria del Torchio, Ρώμη
2001 Studio d'Arte, Βενετία
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Ατζένσια Προώθησης Τουρισμού, Massa
2001 Πιτσιλά Γκαλλερία, Kranj (Slovenija)
2001 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Χωρο TAU, Altopascio (Lucca)
2001 Παλάτσο των Capitani del Popolo, Republic of San Marino
2001 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Αίθουσα Συμβουλίων, Marina di Massa
2002 Ατζένσια Προώθησης Τουρισμού, Massa
2002 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Αίθουσα Συμβουλίων, Bolsena (Viterbo)
2002 Galleria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Carnevale di Viareggio (Lucca)
2003 Παλάτσο ντελ Κούμουνε - Αίθουσα Συμβουλίων, Bolsena (Viterbo)

Από το 1999, με επανεύρεση από επαγγελματίες του κλάδου, ειδικά από τη Giulia Sillato, Ιστορικός Τέχνης της Σχολής Longhiana, εξασκώ τη δραστηριότητά μου σε εκθέσεις ανάμεσα σε ιστορικές οικίες που φέρνουν τον πιο σημαντικό χαρακτήρα στην Ιταλία και σε Γκαλερί Τέχνης επιπέδου εθνικού που έχουν ζητήσει τα έργα μου για παρουσίαση σε σημαντικά Οίκους Αξιοποίησης.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Παλάτσο Ducale (Πανάτορα του Δωμάτιου του Γουλιέλμο Γονζάγκα), Mantova
1999 Φορτεζα Ισπανόλα, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Παλάτσο των Capitani del Popolo, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Παλάτσο των Priori, Assisi Perugia)
2000 Abbazia di San Nilo, Grottaferrata (Ρώμη)
2001 Αρχαίο Κάστρο στη Θάλασσα, Rapallo (Genoa)
2001 Τέσσερα διάσημα «Castelli Romani»
σε Σύγχρονο:
Villa Aldobrandini, Frascati (Ρώμη)
Villa Tuscolana, Frascati (Ρώμη)
Villa Falconieri, Frascati (Ρώμη)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Ρώμη)
2002 Παλάτσο Pallavicini Rospiglioso στο Quirinale (Ρώμη)
2002 Κρύπτη της Βασιλικής Santa Croce (Φ Firenze)
2002 Casina Pompeiana σε Riva di Chiaia (Νάπολη)