Marcelle Cahn (1895-1981) - Constructivistic Composition

Μαρσέλ Καν: Δομητικιστική Σύνθεση

Μέσο: οξυγραφία
Υλικό: χαρτί
Διαστάσεις: 30 x 30

Επιμελητής: Edition Panderma, Βασιλεύει Basel
Έτος: 1930s / δημοσιεύθηκε 1966
Έκδοση: Αυτή είναι αντίτυπο χωρίς αριθμό από 230 εκδόσεις
(65 hors commerce ήταν ανούριθμητες)
Υπογραφή: Υπογεγραμμένο

Κτηματολόγιο / Προέλευση:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Ιδιωτική Συλλογή, Basel

Κατάσταση / Συντήρηση:
κατάσταση, μερικές πολύ λεπτές γρατζουνιές, ελαφρώς ορατό δίπλωμα στη μεσαία δεξιά περιοχή

Περισσότερες Πληροφορίες:

Μία σπάνια περιορισμένη έκδοση της φορητής συλλογής μεταπολεμικής και σύγχρονης τέχνης La Lune en Rodage III. Αυτή είναι αντίτυπο χωρίς αριθμό από 230 εκδόσεις (65 hors commerce ήταν ανούριθμητες) και αποτελεί μέρος της τρίτης σειράς των βιβλίων La Lune en Rodage. Το La Lune en Rodage εκδόθηκε σε τρεις τόμους το 1960, 1965 και 1977, περιέχοντας περίπου 180 έργα τέχνης που αποτυπώνουν την καλλιτεχνική πρωτοπορία μεταξύ της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1970. Τα έργα συγκεντρώθηκαν από τον Carl Laszlo και περιελάμβαναν τους μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής που συνέβαλαν με σημαντικά κομμάτια, συχνά σηματοδοτώντας μια καμπή στην παραγωγή και στην καριέρα τους: για παράδειγμα το έργο του Enrico Castellani αποτελεί το πρώτο τεκμηριωμένο γκράφιτι έργο του και το πολλαπλό Achrome του Piero Manzoni είναι το μόνο που παραγάγει ο ίδιος ο καλλιτέχνης.

Βιογραφία:

Η Μαρσέλ Καν ήταν Γαλλίδα πρεσιακή Αβάντ-γκαρντ (1895-1981). Η Καν σπούδασε λογοτεχνία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Στρασβούργου. Στα 19 της, το 1914, η Μαρσέλ γνωρίζεται με τον Σίμον Λεβί, έναν νεαρό Αλσατό ζωγράφο που της σύστησε τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ και τον Πωλ Σεζάν. Η περίοδος 1914–1918 χαρακτηρίζεται από διαμονή στο Βερολίνο όπου ο αδελφός της Ροζερ υπηρετεί στο στρατό. Η Μαρσέλ αξιοποιεί την ευκαιρία να παρακολουθήσει την Lewin-Funke-Kunstschule στο Τσαρλότεμπουργκ όπου δίδαξαν ο Γιουζίν Σπίρο (πορτρέτα) και ο Λόβις Κορίνθ (γυμνά) εκείνη την εποχή. Στην πόλη αυτή ανακαλύπτει με ενδιαφέρον τους εξπρεσιονιστές καλλιτέχνες του Sturm. Το 1920 παραμένει στο Παρίσι και εκμεταλλεύεται την ευκαιρία να δει και να κριτικάρει τα έργα του Σεζάν, τα οποία αντιπροσωπεύουν γι' αυτήν το ανώτατο σημείο της μοντέρνας ζωγραφικής. Παράλληλα παρακολουθεί το εργαστήριο του Arraujo όπου σχεδιάζει, ζωγραφίζει και πειραματίζεται με γεωμετρικά σχήματα. Τελικά, περάσαν δύο μήνες στην Ακαδημία Ranson και στη συνέχεια επέστρεψε στη Στρασβούργη για να συνεχίσει ανεξάρτητα την έρευνά της. Το 1923 πήγε στη Ζυρίχη για να σπουδάσει φιλοσοφία· ειδικά τα έργα του Χανς Λίπς, ειδικού στις Καντ. Ο Έντβαρντ Μανχ, ο οποίος διαμένει στο ίδιο ξενοδοχείο με τη Μαρσέλ, δεν θα μάθει ποτέ ότι αυτή είναι ζωγράφος. Το 1925, επιστρέφοντας στο Παρίσι, η Μαρσέλ παρακολούθησε την Académie de la Grande Chaumière και εξάσκησε γυμνά, νεκροτομεία, κυβιστικά σκίτσα και πίνακες. Ο γκαλλερίστας Λεόνς Ροζενμπεργκ ενδιαφέρθηκε για το έργο της και τη σύνδεσε με τον Fernand Léger και τον Amédée Ozenfant. Επικοινωνεί με τους Willi Baumeister, Léopold Survage, Tutundjian, Ossip Zadkine, Suzanne Valadon, Louise Hervieu, Michel Larionov, Natalia Goncharova. Το 1926 συμμετείχε στην έκθεση της Société Anonyme στο Brooklyn Museum της Νέας Υόρκης και στη Salon des Artistes Indépendants. Το 1929, ο Michel Seuphor προσκάλεσε τη Μαρσέλ Καν στην ομάδα Circle and Square, όπου γνωρίζεται με τους Χανς Αρπ, Σοφί Taeuber-Arp, Piet Mondrian, Vassily Kandinsky, Georges Vantongerloo, Jean Gorin, Joaquín Torres García, κ.ά. Εκθέτει στο Salon des Artistes Indépendants και, από τα μέσα της δεκαετίας του 1940, στο Salon des réalités nouvelles. Έχει επίσης συμμετάσχει σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις σε Γερμανία, Βέλγιο, ΗΠΑ, Ιταλία και Ελβετία. Υπήρξε το αντικείμενο περιοδεύουσας έκθεσης την περίοδο 1972–1974 από το Εθνικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης. Στη Γαλλία, τα εξής μουσεία τη διατηρούν και παρουσιάζουν συχνά τα έργα της: Μουσείο Καμπρέ, Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας του Σολέ, Μουσείο Unterlinden της Κολμάρ, Μουσείο Καλών Τεχνών της Ντιζόν, Μουσείο Γκρενόμπλ, Παλάτι Καλών Τεχνών, Μουσείο των Ουσουλινών της Μακών, ο Χώρος της Συνολικής Τέχνης στο Mouans-Sartoux.