Elizabeth - Atardecer en la Atalaya Marina

Έργο τέχνης της καλλιτένιδος Ελιζέμπεθ, σε τεχνική λάδι πάνω σε καμβά επαγγελματικής υψηλής ποιότητας.
Διάσταση 60 x 80 cm του έργου.
Αυθεντική έκδοση.
Η αποστολή θα γίνει μέσω της εταιρείας United Parcel Service (UPS) για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της FedEx για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα αποσταλεί κυλινδρικά και θα προστατευτεί με πολυάριθμα στρώματα συσκευασίας, φουσκωτή νάιλον, τοποθετημένο σε ανθεκτικό σωλήνα.
Αφού εξοφληθεί το έργο, απαιτούνται τρεις ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και την παράδοση στην μεταφορική εταιρεία.
Το κομμάτι θα φτάσει μέχρι δέκα ημέρες μετά, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.

Η ζωγράφος από την Κούβα, Ελιζέμπεθ (επαγγελματική εκπαίδευση), κάτοικος και ενεργή στη Μαδρίτη, αναπτύσσει μια σειρά ονείρινων τοπίων όπου η οικιακή αρχιτεκτονική ακουμπά πάνω σε αιωρούμενους βράχους και σε αδύνατους ισορροπίες. Οι συνθέσεις της —που κινείται ανάμεσα στην θαλάσσια και τη συνδρομητική ουράνια σκιά— προτείνουν μια ποιητική ανάλυση για το καταφύγιο, τη μνήμη και την ευαισθησία του υπάρχειν.
Με μια ατμοσφαιρική διαχείριση του ουρανού και μια ζωηρή παλέτα από μπλε, ροζ και πράσινους τόνους, η καλλιτέχνις δημιουργεί σκηνές με ισχυρή συναισθηματική λάμψη: κλειστά παράθυρα, καπνιστές καμινές, σκαλοπάτια που ανεβαίνουν, δέντρα που ανθίζουν σε ύψη απίστευτα. Το έργο συνδυάζει ακρίβεια στην λεπτομέρεια και εκφραστικότητα στην ύλη, καταλήγοντας σε εικόνες με ισχυρή οπτική και αφηγηματική επίδραση, ικανές να συνυπάρξουν ανάμεσα στην περισυλλογή και το θαυμασμό.

Αυτά τα κομμάτια της Ελιζέμπεθ χτίζουν ένα σύμπαν όπου το σπίτι — αυτό το οικείο σύμβολο καταφυγίου — γίνεται μια ποιητική ιδέα αντί για αρχιτεκτονική: φαίνεται αιωρούμενο, αγκυρωμένο σε αδύνατους βράχους, ισορροπεί σε πύργους από πέτρα, απομονωμένο σε ελάχιστους βράχους σαν ένας κόσμος που περιορίζεται στο ουσιαστικό. Υπάρχει μια σιωπηρή αφήγηση σε κάθε σκηνή: η σκάλα που ανεβαίνει προς το άγνωστο, ο ατμός που βγαίνει από μια καμινάδα ως ένδειξη ζωής, τα αναμμένα παράθυρα που φέρνουν ζεστασιά στο απομακρυσμένο, και τα δέντρα που, ακόμη και σε ύψη απίστευτα, ανοίγονται με μια υπόσχεση συνέχισης.

Ο θεματικός άξονας είναι, στην ουσία, μια μεταφορά για την ανήκειν και την ισορροπία: «κατοικώ» δεν σημαίνει απλώς να βρίσκομαι κάπου, αλλά να το στηρίζω. Η Ελιζέμπεθ μετατρέπει το τοπίο σε συναισθηματικό κράτος. Το πέτρωμα — βαρύ, αρχαϊκό — φαίνεται επεξεργασμένο με όγκο και αποχρώσεις, με χρώματα που περνούν από το βιολετί στο ώχρα και από το βαθύ μπλε σε πράσινους μουσαρικούς, σαν κάθε βράχος να φυλάει μνήμη και χρόνο. Επιπλέον, η ζωή: κόκστες οροφές, φωτεινό ξύλο, πλούφυ οι. Αυτή η ένταση ανάμεσα στο αδιαίρετο και το εύθραυστο, ανάμεσα σε αυτό που είναι σταθερό και σε ό,τι είναι αιωρούμενο, είναι όπου το έργο αναπνέει με τη μεγαλύτερη δύναμη.

Στον χρωματικό τομέα διακρίνεται μια σαφής επιλογή: ευρύχωροι, ατμοσφαιρικοί ουρανοί, φορτωμένοι με συννεφώσεις που λειτουργούν ως σκηνικό και ως μουσική. Το χρώμα δεν περιορίζεται στο να «περιγράφει»· ερμηνεύει. Τα μπλε γίνονται ωκεανός και απόσταση· τα ροζ και πορτοκαλί του ο βομβαρδισμού προσφέρουν μια φως μελαγχολίας· τα πράσινα, μερικές φορές έντονα, εισάγουν ελπίδα και φρεσκάδα. Το πινέλο εναλλάσσεται ανάμεσα σε ζώνες απαλοποιημένες (ουρανοί και γυαλίσματα) και σε πιο επιτονισμένα σημεία στο φύλλωμα και στον βράχο, όπου φαίνεται μια ομοιομορφία αντίθεσης και υφής. Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα με μεγάλη αναγνωρισιμότητα — σχεδόν παραμύθι — αλλά με βαθιά συμβολική διάσταση που αποφεύγει τον επιφανειακό διακοσμητισμό.

Επίσης ξεχωρίζει η συνθετική τάση: η Ελιζέμπεθ ξέρει να κατευθύνει το βλέμμα με σαφείς διαδρομές (σκάλες, κιγκλίδες, διαγώνιοι του γκρεμού, καμπύλες κορμών) και να δημιουργεί κέντρα ενδιαφέροντος χωρίς υπερφόρτωση. Τα πουλιά, τα κύματα, οι πέτρες στο πρώτο πλάνο ή οι λεπτομέρειες των θυρών και των μπαλκονιών δεν είναι αξεσουάρ: είναι σημάδια που ενεργοποιούν τη σκηνή, μικρές «δοκιμές» πραγματικότητας μέσα σε έναν κόσμο που επιτρέπει το αδύνατο. Αυτή η μίξη φαντασίας και συναισθηματικής αλήθειας τοποθετεί αυτά τα έργα σε ένα κοντινό πεδίο με μαγικό ρεαλισμό ζωγραφικός: ένας τόπος όπου το εξαιρετικό δεν εκπλήσσει, απλώς συμβαίνει.

Αυτή η ζωγραφική σε λάδι πάνω καμβά οριοθετείται από έναν φανταστικό και δραματικό ρεαλισμό, όπου η ευφυής χρήση του φωτισμού αντίθεσης και της ορατής προοπτικής δημιουργεί μια βαθιά και συγκινητική ατμόσφαιρα. Ο ζωγράφος χρησιμοποιεί μια αντίθεση χρωμάτων: οι ψυχροί και βαθύς τόνοι των νεφελών συμπλέκονται με τα ζεστά πορτοκαλία των εσωτερικών φώτων της καλύβας, μεταφέροντας το μήνυμα ενός σπιτιού ως πνευματικό καταφύγιο απέναντι στις αντιξοότητες. Η σύνθεση κεντράρει το βλέμμα στην ξύλινη δομή που βρίσκεται σε επισφαλή ισορροπία πάνω στον γιγάντιο βράχο, μια οπτική μεταφορά της ευαλωτότητας του ανθρώπου και της ανθεκτικότητας. Θέτοντας αυτό το ιερό ναό απομονωμένο σε έναν μυστικό εκβολάριο, ο καλλιτέχνης επιθυμεί να μεταδώσει ένα αίσθημα ενδοσκόπησης, μοναξιάς εκλογής και της βαθιάς σύνδεσης του όντος με ένα φυσικό περιβάλλον που είναι ταυτόχρονα απειλητικό και προστατευτικό.