Μάγια, Terracotta Δοχείο-πιάτο με γλυφίδες. Διάμετρος 24 εκ. 600–900 μ.Χ. Ισπανική άδεια εισαγωγής

Διάπλαση με εσωτερικό ζωγραφιστό ζωφόρο γεωμετρικής διακόσμησης, κεντρικά διακοσμημένη με ένα γλύφο δύο πουλιών.

Μάγια, Γουατεμάλα, 600–900 μ.χ.

Τερρακότα και χρωστικές ύλες

Διάμετρος 24 cm, Ύψος 5,7 cm.

Προ provenance: Ιδιωτική συλλογή, Παρίσι, 1960–1980. Δημόσια δημοπρασία, δια κυκλοφορία μέσω κληρονομιάς.

Κατάσταση: Καλή, επανενωμένο από 3 μεγάλα τμήματα, αρχικοί χρωστικοί ουσίες, βλέπε φωτογραφίες.

Έγγραφα: Άδεια εισαγωγής από Ισπανία.

Η Μάγια πολιτισμός εκτείνονταν σε μια μεγάλη περιοχή, από το νοτιοκεντρικό μεξικό μέχρι τη Γουατεμάλα και το Οντράν της Ονδούρας. Η περιοχή έχει τρεις διακριτές γεωγραφικές ζώνες — τα βουνά και τα υψίπεδα, τους τροπικούς δάσους με τις πεδιάδες, και τις πεδιάδες του κόλπου του Μεξικού και της χερσονήσου Γιουκατάν — καθεμία με το δικό της τοπίο και φυσικούς πόρους. Κατά την Κλασική Περίοδο, οι Μάγια ζούσαν στα υψίπεδα και στις πεδιάδες, όπου οι Τικάλ και Καμινάλχουϊού ήταν οι κύριοι πληθυσμιακοί κέντρα τους, αντίστοιχα.

Οι Μάγια ανέπτυξαν ένα μοναδικό καλλιτεχνικό στυλ με βαθμό πολυπλοκότητας που συναγωνίζεται το ευρωπαϊκό μπαρόκ. Οι εξαιρετικά ρεαλιστικές, ανατομικά προσαρμοσμένες ανθρώπινες απεικονίσεις βρίσκονται σε φυσικές πόζες που τονίζουν την κίνηση. Η τέχνη τους αντιπροσώπευε ιερούς, τελετουργικούς και ιεραρχικούς θεματισμούς, αν και ανέπαφά αναπαράγονταν σκηνές από την καθημερινή ζωή και εικόνες τοπικών θηραμάτων, όπως μαϊμούδες, ταπιέρες, τίγρεις, νυχτερίδες, φλισκαρίδες, ψάρια και χελώνες. Λίθος ήταν ένα από τα αγαπημένα τους μέσα, και το χρησιμοποιούσαν για κτίρια, στέρλες και χαμηλά- και ψηλά ανάγλυφα γλυπτά που διακόσμησαν τα κτίριά τους. Οι αρχιτεκτονικές συνεισφορές των Μάγια περιλαμβάνουν τη στήλη-θύρα, το τόξο και το ψεύτικο θόλο. Εκτός από τη μαζική τέχνη, είχαν επίσης ανεπτυγμένη προσωπική αισθητική, κατασκευάζοντας κοσμήματα αυτιών, μενταγιόν, κολιέ, μάσκες και άλλα χρυσοκοσμήματα από χαλασία. Παραμορφούσαν τους κρανίους τους και τις μύτες τους και κρέμασαν διακοσμητικά στα μέτωπά τους προκειμένου να κάνουν τα μάτια τους ανοιχτά αμυδρά.

Διακόσμησαν τη χειροτεχνία τους με ζωγραφισμένες και χαραγμένες εικόνες, παράγοντας ορισμένα από τα πιο εκθαμβωτικά έργα τέχνης προκολομβιανής περιόδου. Δημοφιλή κεραμικά κομμάτια των Μάγια περιελάμβαναν μπολ σερβιρίσματος, πίπες και βάζα, τα τελευταία συχνά διακοσμημένα με γλυφούς Μάγια.

Η θρησκεία αποτελούσε κεντρικό στοιχείο του πολιτισμού των Μάγια. Πίστευαν σε έναν επίγειο κόσμο και σε ένα μεταφυσικό, κάτω κόσμο και υπερκόσμιο, θεωρώντας τα ως ενότητα στην οποία οι άνθρωποι, θεότητες, φυτά και ζώα συνδέονται με τη μοίρα. Υλοποιώντας αυτές τις πεποιθήσεις, πραγματοποίησαν προσκυτήματα στους μεγάλους πολιτικούς και θρησκευτικού κέντρα των Μάγια για να αποκτήσουν ωροσκόπια και να προσφέρουν αίμα από τα ακροδάχτυλα, τα απομυαλισμένα και τη γλώσσα τους σε θυσιαστήρια μπροστά από τις γλυφο-ετραπεδευμένες στέρνες. Οι Μάγια είχαν ένα εκτεταμένο πάνθειον θεών, με σημαντικότερους τον δημιουργό Hunab-Ku και τον Ah Puc, τον Θεό της Νύχτας, ο οποίος κατοικούσε στον κάτω κόσμο. Λατρεύανε επίσης τον ήλιο και τη σελήνη, την Αφροδίνη, και άλλα ουράνια σώματα, καθώς και φυσικά φαινόμενα όπως η βροχή, ενσαρκωμένη ως ο θεός Chaac. Άλλοι θεοί των Μάγια ήταν προστάτες συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων και επαγγελμάτων. Αυτοί περιλαμβάνουν τον Κουκουλκάν, τον φτερωτό φίδι, που σχετιζόταν με την κυρίαρχη τάξη, και τον Εκ Τούα, προστάτη των εμπόρων και παραγωγών κακάο. Οι Μάγια πίστευαν ότι μετά θάνατον, ανάλογα με την ατομική αρετή, θα πήγαιναν σε αιώνια ανάπαυση σε έναν από τους ουρανούς υπό τη σκιά από τα δέντρα ceiba ή θα παρέμεναν αιώνια βασανισμένοι από τη πείνα και το κρύο στον σκιερό κάτω κόσμο. Οι χωρικοί θάβονταν κοντά στις καλύβες όπου είχαν πεθάνει, ενώ οι ευγενείς κατέρρεαν τη σορό τους και οι τέφρες τους τοποθετούνταν σε αμφορείς σε υπόγειες θήκες. Οι μονάρχες των Μάγια θάβονταν σε ναούς που χτίστηκαν ειδικά για να στεγάσουν τους τάφους τους.
#ExclusiveCabinetofCuriosities