Baptiste Laurent - Vincent à la foire

Bio/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) είναι ένας οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει παρουσιάσει έργα σε ποικίλους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς οργανισμούς,
περιλαμβανομένου του Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται και στη γλυπτική
και αναπτύσσει προγράμματα με έντονο λογοτεχνικό, κοινωνικό και
ανθρωπολογικό στοιχείο.
Στις τελευταίες του δημοσιεύσεις και εκθέσεις, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους οπτικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντι-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκεραυνώνει
εικονογραφικά στυλ, εναλλάσσοντας μεταξύ νεο-φορμαλιστικής αφήγησης, γραφικής
ζωγραφικής και εξπρεσιονιστικής αφαίρεσης.
Ιδρυτής του κοινού στούντιο «Latolier» στη γειτονιά Usera της Μαδρίτης, διευθύνει μια δυναμική κοινότητα Ισπανών και διεθνών οπτικών
καλλιτεχνών

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΑ / 2024-2025
Stéphane Mallarmé: «Ο άνθρωπος μπορεί να είναι δημοκράτης· ο καλλιτέχνης χώριζεται σε δύο και πρέπει να παραμείνει αριστοκράτης.»
Αυτή η έκθεση συγκεντρώνει το πιο πρόσφατο καλλιτεχνικό έργο του Baptiste Laurent (Ναντ, 1980), ο οποίος ζει
στην Ισπανία για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια, αποκαλύπτοντας την τραγωδία που επιβλήθηκε στο τέλος της γιορτής της διεθνούς τάξης.
Ο Laurent επιδιώκει να επαναζωντανέψει τη ζωγραφική του αποδομώντας τις ρίζες του και ενσωματώνοντας τοπικά σύμβολα της ισπανικής κουλτούρας,
όπως το σύμπαν των κρανίων από την Κατάκτηση της Λατινικής Αμερικής και τη θαλάσσια ζωγραφική της Ανδαλουρίας. Στον εσωτερικό αγώνα της δημιουργικής του διαδικασίας, κριτικά αντιπαραθέτει τη ζωγραφική του με το κυνήγι, τον πόλεμο και την γαλλική εθνική ταυτότητα
στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο, όπου εδώ παίρνουν το ρόλο των πρωταγωνιστών.
ΜThrough τη μεταφορά του Circus, ποδόσφαιρο, κάρτες ρόδα και πάρκα ψυχαγωγίας, ο καλλιτέχνης σατιρίζει ειρωνικά το επιχειρησιακό θέαμα, μεταμορφώνοντας τον πολιτισμό, την πολιτική και την οικοδόμηση εθνικής ταυτότητας σε καράβι γεμάτο καρναβάλια.
Η νίκη των κοινωνικών μέσων, η ελαφρότητα της δημοκρατικής ζωής και ο εξευτελισμός της τέχνης και της λογοτεχνίας έχουν μετατρέψει την πολιτιστική εμπειρία σε μια αναπόφευκτη ανάγκη ψυχαγωγίας. Θεμελιώνει το λαϊκό ενώ αναζητά ένα πλαστικό και πνευματικό ιδανικό ικανό να εκφράσει τα υψηλότερα ανθρώπινα συναισθήματα και αισθήσεις, σε συντονισμό με τη μυθολογία των ονείρων, όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συγχωνεύονται μπροστά στην φρενήρη ανάπτυξη της διεθνούς τραγωδίας των πολέμων και της αποικιακής μνήμης που περιβάλλουν τη Δύση.
Συνδέοντας το έργο του με τον κόσμο της παιδικής του ηλικίας, επαναφέρει τα μυθικά στοιχεία της Άγριας Δύσης και του ευγενικού άγριου για να εξερευνήσει μια άγνωστη ιδέα, όπου οι μάσκες επιβάλλουν ένα δραματικό αίσθημα στην ιστορία και όπου τα όνειρα δόξας προδίδονται. Από τα βάθη της ύπαρξής του και των παιδικών μνημών, επαναδιαμορφώνει τη διάσταση των σωμάτων, των ζώων και των αντικειμένων, δίνοντας στις μινιατούρες μια δυσανάλογη και θεατρική μεγαλοπρέπεια.
Η ικανότητά του για φαντασία πλουτίζει το θέαμα του σύγχρονου τοπίου με ένα μυστήριο μέσα στην πορεία της ιστορίας, επαναλαμβάνοντας τη δομή των ρόλων του φύλου και μετατρέποντας το ατομικό παρελθόν σε συλλογική εμπειρία, διαποτισμένη από τις αρσενικές του ανησυχίες. Η θεατρικότητα των μεγάλων του ζωγραφικών έργων τον μεταφέρει σε μυστικιστικές εκστατικές καταστάσεις, όπου εκφράζει την ποίησή του σε αρμονία με τις κοινωνικές του ανησυχίες.
Με ανάμειξη αντίθετων στοιχείων, υφαίνει συνδέσεις ανάμεσα στον προσωπικό του κόσμο και στον σύγχρονο κόσμο μέσω συμβολικής μορφοποίησης, ευελιξίας κανόνων, μοναδικών πινελιών, τη γλώσσα της μορφής, τον συνδυασμό τεχνικών (σκίτσο, ζωγραφική και γλυπτική), την ελεύθερη χρήση χρώματος, το χιούμορ, το γκροτέσκο και την επανακτημένη φανταστική του ουτοπία. Ο Baptiste Laurent ζωγραφίζει όπως επιθυμεί: μια θεμελιώδης ανάγκη. Η ζωγραφική του παραβιάζει την κλασική τάξη της μεταφυσικής και κανονικής αναπαράστασης των προτύπων, εναλλασσόμενος μεταξύ λύπης και χαράς, ενώ ξυπνά την ενσυναίσθηση του θεατή.