Αρχαία Ρωμαϊκή Ασημί Σπάνια φίβλα τύπου δελφινιού με πουλί πάνω σε τόξο.

Προσοχή: εξαιτίας κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διασφαλίστε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ προτού υποβάλετε προσφορά.

Eastern Roman Empire, heavy solid silver bow fibula, Dolphin type with a silver bird and two small rosettes on the bow.

-> Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, βαριά στερεά ασημένια φιβούλα με τόξο, τύπος Δελφίνι, με ασημένιο πουλί και δύο μικρές ροζέτες στο τόξο.

-> In the Celtic and Roman world birds were seen as messengers from the divine and bringers of good or ill omen. A Roman augur observed the behaviour of birds to receive omens. Depending on the birds, the auspices from the gods could be favourable or unfavourable.

-> Στον Κελτικό και Ρωμαϊκό κόσμο τα πουλιά θεωρούνταν αγγελιοφόροι του θείου και φέρτες προμηνύσεις καλού ή κακού οιωνού. Ένας ρωμαϊκός οιωνοδότης παρατηρούσε τη συμπεριφορά των πουλιών για να λάβει οιωνούς. Ανάλογα με τα πουλιά, οι ευοίωνες ή δυσοίωνες ερμηνείες από τους θεούς μπορούσαν να είναι ευνοϊκές ή μη.

Length: ± 50,1 mm
Width: ± 36,2 mm

Μήκος: ± 50,1 mm
Πλάτος: ± 36,2 mm

Condition: fair condition, slightly deformed due to pressure conditions. Small part missing, complete with spring, pin (rigid) and catchplate. Signs of wear consistent with age and use. See images.

-> Κατάσταση: ικανοποιητική, ελαφρώς παραμορφωμένο λόγω συνθηκών πίεσης. Μικρό τμήμα λείπει, πλήρες με ελατήριο, καρφί (στερεό) και πλάκα κράτησης. Σημάδια φθοράς ανάλογα με την ηλικία και τη χρήση. Δείτε εικόνες.

Certificate of Authenticity: available upon request (pdf-format).

-> Πιστοποιητικό γνησιότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (pdf-format).

-> Fibulae were among the most important accessories in Roman dress, combining practical function with decorative value. They were used by men and women alike, and their forms varied widely according to date, region, and fashion. While many were made in bronze, silver examples held a more special place and were often chosen for their more refined appearance and higher status.

-> Οι φιβούλες υπήρξαν ανάμεσα στα σημαντικότερα αξεσουάρ της ρωμαϊκής ενδυμασίας, συνδύαζαν πρακτική λειτουργία με διακοσμητική αξία. Χρησιμοποιούνταν από άνδρες και γυναίκες, και οι μορφές τους διέφεραν ευρύτατα ανάλογα με την ημερομηνία, την περιοχή και τη μόδα. Ενώ πολλές κατασκευάζονταν από μπρούντζο, τα ασημένια παραδείγματα κατείχαν ξεχωριστή θέση και συχνά επιλέγονταν για την εκλεπτυσμένη τους όψη και τον υψηλότερο κοινωνικό της ρόλο.

Roman brooches could indicate personal taste, regional identity, and sometimes even social standing. Knobbed and moulded bow forms such as this show the Roman preference for structured, balanced ornament applied to useful everyday objects. Pieces like this demonstrate how even ordinary clothing fasteners could be transformed into elegant items of wearable metalwork.

-> Οι ρωμαϊκές περόνες μπορούσαν να μαρτυρούν προσωπική γεύση, ταυτότητα περιοχής και μερικές φορές κοινωνική θέση. Σχήματα τόξου με κόμποι και ανάγλυφες όψεις όπως αυτό αποτυπώνουν την ρωμαϊκή προτίμηση για δομημένο, ισορροπημένο στολισμό που εφαρμόζεται σε χρήσιμα καθημερινά αντικείμενα. Κομμάτια όπως αυτό αποδεικνύουν πώς ακόμα και απλά εξαρτήματα ενδυμασίας μπορούν να μετατραπούν σε κομψά αντικείμενα μεταλλικής τέχνης που φοριούνται.

Material:
This object has been carefully examined for its material and surface characteristics.

-> Υλικό:
Αυτό το αντικείμενο έχει εξεταστεί προσεκτικά ως προς το υλικό του και τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας.

Laboratory analysis (e.g. XRF) is not routinely undertaken in private collecting, and destructive testing is avoided as it causes permanent damage to archaeological material.

-> Εργαστηριακή ανάλυση (π.χ. XRF) δεν διεξάγεται συνήθως σε ιδιωτικές συλλογές, και η καταστροφική εξέταση αποφεύγεται καθώς προκαλεί μόνιμες φθορές σε αρχαιολογικό υλικό.

Before modern hallmarking, gold and silver alloys varied depending on local resources, recycling practices and economic conditions.

-> Πριν το σύγχρονο σφραγισμάτων, τα κράματα χρυσού και αργύρου ποίκιλαν ανάλογα με τους τοπικούς πόρους, τις πρακτικές ανακύκλωσης και τις οικονομικές συνθήκες.