Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Σεριγραφία του Joost Swarte (*).
Με τίτλο “Επιτέλους ελευθερία”.
Έ Edition πολυτελείας σε χαρτί vellum από βαμβάκι υψηλής γραμματοσειράς (300g/m2).
Υπογεγραμμένο χειρός από τον καλλιτέχνη.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

specifications:

Διαστάσεις: 70 x 50 cm
Έτος: 1988
Εκδότης: Atelier Swarte, Harleem.
Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτή η εργασία ποτέ δεν έχει πλαισιωθεί ή εκτεθεί, και διατηρούνταν πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε τέλεια κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα πακετοποιηθεί προσεκτικά σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Αποστολή με πιστοποιημένο δέμα που θα έχει αριθμό ιχνηλάτησης (UPS / DPD / DHL / FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joost Swarte, γεννηθείς στις 24 Δεκεμβρίου 1947 στο Heemstede, είναι ένας από τους διασημότερους σκιτσογράφους κόμικς στην Ολλανδία. Σπούδασε στη Σχολή Σχεδίου του Eindhoven και άρχισε να δημοσιεύει στο δικό του περιοδικό Modern Papier. Δεν περιορίστηκε στο κόμικ, καθώς δραστηριοποιήθηκε ως επιτυχημένος σχεδιαστής, αρχιτέκτονας και σχεδιαστής βιτρό, πάντα αναγνωρίσιμο με τη γραμμή του. Ως συνεκδότης της Εικονογραφικής Εκδοτικής Oog & Blik ευθύνεται για το σχέδιο πολλών Ολλανδικών βραβευμένων libros. Ήταν ένας από τους συνιδρυτές των Διεθνών Ημερών του Κόμικ Haarlem, Ολλανδία, και έχει αναδειχθεί υπερασπιστής των κόμικς στον κόσμο της τέχνης.
Αδιαμφισβήτητα ο Joost Swarte είναι ένας από τους εμβληματικούς σκιαγράφους του σύγχρονου κόμικ, ένα στυλ που εξωτερικά μοιάζει με το θέγαρ της Hergé και των δημιουργιών του, και έχει λογική γιατί τίποτα καλύτερο για να διασφαλιστεί η επιτυχία χαρακτήρων και ιστοριών δεν είναι να φαίνονται ελκυστικά με υπάρχοντα μοντέλα. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Swarte, που ζει ακόμη σήμερα, γεννήθηκε το 1947, δεν είναι σύγχρονος του Hergé και οι δημιουργίες του γεννιούνται με απόκλιση μερικών δεκαετιών, με τον Tintin να αποτελεί ήδη πλήρως εδραιωμένο προϊόν.
Ο Swarte δημιουργεί ορισμένους από τους χαρακτήρες του με ορισμένες ομοιότητες, όσον αφορά την αισθητική, με ό,τι πρόσφερε ο Hergé, και κάποιους από αυτούς τους δίνει μια περιπέτεια ιστορίας, ίσως λιγότερο εξελιγμένη από τον Tintin, αλλά που επιτρέπει, ως κρυφή φιλοδοξία πολλών ιστοριογράφων του 20ού αιώνα, να μεταφέρει τα παιδιά, έστω και με τη φαντασία τους, σε γεωγραφικές περιοχές που δύσκολα θα επισκέπτονταν στην πραγματικότητα.
Η διακριτική αξία αυτού του εξαιρετικού Ολλανδού καλλιτέχνη, με την οποία αποτυπώνει ιδιαίτερα τα σκίτσα του, είναι ότι η ακαδημαϊκή του βάση είναι ο βιομηχανικός σχεδιασμός, και αυτό κάνει ώστε στη σύνθεση των καρέ του να ενισχύονται περισσότερο οι χαρακτήρες από το φόντο, τα επίπλα και τα τοπία που τον απαρτίζουν. Δεν σχεδιάζει τα σκίτσα του για να χτιστεί μια ιστορία· τα σχέδιά του είναι η ίδια η ιστορία, οι χαρακτήρες του είναι πιο πιστευτοί, φανταστικά μιλώντας, γιατί τα καρέ του έχουν μεγάλη εκφραστική πλούτη.
Αυτή η ακαδημαϊκή κληρονομιά αποτελεί μια επένδυση με την οποία ο Swarte μας χαρίζει οπτική, σαν να ήθελε να επιστρέψει περιστασιακά στον σχεδιαστή· αν πρέπει να σχεδιάσει ένα μηχάνημα, δεν είναι ένα απλό αντικείμενο, αλλά το αντίθετο· προσπαθεί να το εξευγενίσει, ένα σχεδιαστικό katalogo ζωγραφισμένο και με πλήρη χρωματισμό προϊόντων ενός καταστήματος επίπλων, εργαλείων, μηχανημάτων, αυτοκινήτων, κτιρίων και ακόμη μόδας.
Οι μηχανισμοί του, όταν έχει την ευκαιρία να τους σχεδιάσει, ζωντανεύουν, σαν να πρόκειται για το προσχέδιο ή το πρωτότυπο ενός πράγματος που μπορεί να γίνει πραγματικότητα, κάτι που, ακολουθώντας τις οδηγίες του, θα μπορούσε να λειτουργήσει. Αγνοώ ποιες γνώσεις μηχανικής θα μπορούσε ή μπορεί να έχει ο Swarte, αλλά σίγουρα τα σχέδιά του δεν περιορίζονται σε μια απλή ονειροπόληση.
Και μετά υπάρχουν οι χαρακτήρες του· ας αρχίσουμε από το ότι η ανάγνωση των ιστοριών του είναι κάπως ασυνάρτητη, σουρεαλιστική, ίσως εκκεντρική, αλλά είναι ότι ορισμένοι χαρακτήρες είναι τόσο σουρεαλιστικοί ώστε είναι ζώα εξημερωμένα, σκύλοι με δύο πόδια ντυμένοι σαν ανθρώπους ή ζώα χωρίς τίποτα παραπάνω που μιλούν και σκέφτονται όπως εσύ και εγώ.
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάποιοι από τους πιο διάσημους χαρακτήρες του δεν μπορούν εύκολα να οριστούν, όπως ο Jopo de Pojo, ένα νεαρό τρελό αγόρι, χωρίς κακία, που μπαίνει σε περιπέτειες χωρίς να το θέλει πραγματικά, όλα γρανάζια διπλών νοημάτων, λάθη, απροσεξίες, συμπτώσεις… Λοιπόν ο εμβληματικός Jopo de Pojo είναι ένα αγόρι που θα μπορούσε να είναι μαύρος ή πίθηκος και έχει μια φούστα που δύσκολα εντάσσεται σε μορφή ζώου.
Ένας άλλος χαρακτήρας του, αυτός πλήρως ανθρώπινος, είναι ο Anton Makassar, ένας είδος τρελός ερευνητής (σχεδιαστής) που θυμίζει σε μια ορισμένη μορφή τον καθηγητή Bacterio (Mortadelo y Filemón) του διάσημου Ibáñez (που χρειάζεται σημαντικό βραβείο εν ζωή και δεν του απονέμεται).
Επίσης έχουμε ένα ενδιαφέρον διαπραγματευτικό στοιχείο στον Swarte, με όλο το κύριο μέρος της δημιουργίας και της ωριμότητάς του στις δεκαετίες του 70 και 80, που μεταδίδει μια Κεντροευρωπαϊκή κουλτούρα όπου δεν υπήρχαν ταμπού στο σεξ και στην πορνογραφία· σε αυτή τη έννοια, οι χαρακτήρες του δεν έχουν ντροπή ή πρόβλημα να εμφανίζονται γυμνοί ( ολοκληρωτικά ) και με τις σκηνές τους στο κρεβάτι, χωρίς να νοείται ότι προτρέπει στην πορνολατρεία προς τη νεολαία. Και είναι αλήθεια, γιατί τίποτα δεν είναι χειρότερο για τις διεφθαρμένες (σεξουαλικές) ορέξεις από το να βλέπεις κάτι επιβλαβές σε κάτι τόσο φυσικό όπως το σώμα μας, αυτές οι καταπιέσεις είναι που έχουν δημιουργήσει πολλούς σεξουαλικούς θηρευτές σε όλη την πρόσφατη ιστορία μας.
Από τον Joost Swarte υπάρχει ένα στοιχείο που ξεχωρίζει σε κάθε βιογραφία που θα δεις γι' αυτόν, μια διάσταση που ξεπερνά τον κορεστή και που είχε προϊστορία στην αρχή· είχε την ευκαιρία να σχεδιάσει και να εκτελέσει πραγματικά, καθώς σχεδίασε το θέατρο Toneelschuur στο Haarlem. Το Haarlem, Ολλανδία, είναι μια από αυτές τις πόλεις, μην ρωτήσετε γιατί, είναι προσωπικοί λόγοι, στους οποίους θα ήθελα κάποια μέρα να επισκεφτώ, και φοβάμαι ότι δεν θα φτάσω. Ο σχεδιασμός του είναι, τουλάχιστον, περίεργος, και το βλέπω ως συνέχεια των κόμικ του. Έχει επίσης σχεδιάσει κτίρια διαμερισμάτων.
Ο Swarte είναι περισσότερος, πολύ περισσότερος από τον χώρο του κόμικς, οι σχεδιασμοί του καλύπτουν λίγο απ' όλα, βιτρώ, τοιχογραφίες, αφίσες και πόστερ (που σήμερα είναι αληθινά αντικείμενα συλλογής), τραπουλόχαρτα, χαλιά, χαρτί δώρου… Αξίζει αδιαμφισβήτητα να θεωρείται σπουδαίος καλλιτέχνης για την εξέλιξη του σύγχρονου κόμικ.