Adam Marczyński (1908-1985) - Composizione con Alberi

ΑΥΤΟΡΕ

Αδάμ Μαρτσίνσκι (Κρακοβία, 24 Δεκεμβρίου 1908 – Κρακοβία, 13 Ιανουαρίου 1985) ήταν Πολωνός ζωγράφος, χαράκτης και σκηνικός σχεδιαστής, ουσιώδους σημασίας για την εξέλιξη της Αβάντ-γκαρντί στην πατρίδα του. Διαμορφωθείς μεταξύ 1930 και 1936 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κρακοβίας — ίδρυμα στο οποίο αργότερα θα γίνει εκτιμημένος καθηγητής — διέκρινε από νωρίς το ισχυρό του καλλιτεχνικό και κοινωνικό του έργο. Πρίν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο συνδέθηκε με τις εμπειρίες της Αβάντ, συμμετέχοντας στην πρώτη εκδοχή της Ομάδας Κρακοβίας, ενώ το 1957 έγινε ένας από τους συνιδρυτές της δεύτερης Ομάδας Κρακοβίας, υπηρετώντας δίπλα σε κορυφαίους καλλιτέχνες όπως η Μαρία Γιαρέμα, ο Ταντέουζ Κάντορ και ο Γιονάζ Στερν.

Το ύφος και η τεχνική του έχουν διαγνωστεί με βαθιά εξέλιξη, διατηρώντας ωστόσο αδιαπραγμάτευτη ποιητική συνοχή που εστιάζει στην ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ λυρισμού και μορφής. Μετά τα πρώτα βήματα με επιρροές μετα-ιμπρεσιονιστικές, κυβιστικές και σουρεαλιστικές, στον μεταπολεμικό διάστημα ο Μαρτσίνσκι αγκάλιασε τη λυρική αφαίστεια και την υφαντική ζωγραφική. Ωστόσο η πραγματική στροφή ήρθε περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1960, όταν έφτασε στην πλέον διάσημη στυλιστική του υπογραφή, συνθέτοντας γεωμετρική αφαίρεση και κινητική τέχνη. Ο καλλιτέχνης άρχισε να δημιουργεί πολύπλοκους χωρικούς οίκους και ανάγλυφα (συνήθως με τίτλους «Διάφορες Αντανακλάσεις») που αποτελούνται από κασετίνες και wooden στηρίγματα με κινητά στοιχεία με μεμβράνη, ζωγραφισμένα με ακρυλικά. Αυτή η τεχνική προσκαλούσε τον θεατή να αλληλεπιδρά φυσικά με το έργο, αλλάζοντας τη σύνθεση και την αντιληπτικότητα του φωτός. Η ποίησή του, ακόμη και εντός της φορμαλιστικής κατασκευαστικότητας, επιδίωκε να συλλάβει την αδιάκοπη μεταβλητότητα και ρυθμό του φυσικού κόσμου, εξερευνώντας την ένταση ανάμεσα σε μαθηματική τάξη και βιολογική αβεβαιότητα σε αυτό που η κριτική έχει ονομάσει «κοσμο-βοτανική» όραση.

Σήμερα, η ιστορική αξία καινοτομίας της ερευνητικής του αισθητικής έχει εδραιωθεί πλήρως. Τα έργα του Μαρτσίνσκι συνιστούν το διαμάντι των τιμημένων δημόσιων πολωνικών συλλογών, μεταξύ των οποίων οι Εθνικές Μουσεία της Βαρσοβίας, της Κρακοβίας, της Βρότσλαβας και του Ποζνάν, καθώς και το διάσημο Muzeum Sztuki του Łódź και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρσοβίας. Σε διεθνές επίπεδο, τα γοητευτικά κινητικά ανάγλυφα και οι ιστορικοί πίνακες του είναι τακτικά παρόντα σε εκλεκτές ιδιωτικές ευρωπαϊκές και αμερικανικές συλλογές.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Σύνθεση με Δέντρα», μεικτή τεχνική σε χαρτόνι, 49x66 cm, 1983, υπογραφή και ημερομηνία στο κάτω δεξί μέρος.

Το έργο απεικονίζει έναν πυκνό και πολύπλοκο γόρδιο δεσμό δέντρων, πιθανώς ιτιάς, που κυριαρχούντισ την ανώτερη μισή όψη της σύνθεσης. Οι κλαδίσκοι τους σχηματίζουν ένα τραχύ, σκούρο σχέδιο που δημιουργεί ένα σύνθετο γραφικό ύφος που ξεχωρίζει έναν γαλάζιο ανοιχτό ουρανό και μια περιοχή βλάστησης πίσω από το έργο, υπαινικτικά με οριζόντιες ζώνες αποχρώσεων. Το κάτω μέρος του στηρίγματος, ένα χαρτόνι με τραχιά υφή που φαίνεται εν μέρει, παραπέμπει σε γυάλινο ή χρυσό έδαφος με μωβ ή πράσινες πινελιές, δημιουργώντας μια απτή αντίθεση με την πυκνότητα των κλάδων που υπερισχύουν.

Η σύνθεση διακρίνεται για την ενεργητική gestural κίνηση και τη συναισθηματική χρήση της μεικτής τεχνικής. Ο Μαρτσίνσκι δεν επιδιώκει την ρεαλιστική αναπαράσταση, αλλά μάλλον καταγράφει τον ρυθμό και την εσωτερική ζωτικότητα των μορφών των οργανοειδών. Το σχέδιο είναι γρήγορο, ελεύθερο και επικαλυπτόμενο, αναμειγνύοντας παχιές και σκούρες γραμμές (ίσως κάρμπον ή λινογραφία ελαιοχρωματικής) με περιοχές διαφανούς και σβησμένες απόχρωσης. Το χρωματικό παιχνίδι είναι αυστηρό αλλά αποτελεσματικό, εστιάζοντας στα μαύρα, στα σκούρα καφέ και στα γκρι των κορμών, εξισορροπούμενο από το παγωμένο μπλε, τα σκούρα μώβ και τα θαμπά πράσινα της βλάστησης και του ουρανού. Ο καλλιτέχνης αξιοποιεί πλήρως την υλικότητα του χαρτονιού, αφήνοντας να φανεί το χρώμα και η υφή του, κυρίως στο κάτω μέρος του εδάφους και μεταξύ των χώρων της κόμης, ενσωματώνοντας το ίδιο το στηρίγμα στην αισθητική του έργου.

Το έργο αντικατοπτρίζει την ποιητική του Μαρτσίνσκι στα τελευταία χρόνια, μια περίοδο όπου η έρευνα του, διατηρώντας μια υφή κατασκευαστικής, στρέφεται προς μια προβληματισμό πάνω στη φύση και στη δομή της μορφής της. Απομακρυσμένος από τις αυστηρές κινητικές γεωμετρίες των προηγούμενων δεκαετιών, ο Μαρτσίνσκι ερευνά εδώ μια πιο οργανική και λυρική αφαίρεση. Το γόρδιο των κλώνων μετατρέπεται σε ένα διάγραμμα δυνάμεων και εντάσεων, μια διαμεσολάβηση μεταξύ της παρατήρησης των φυσικών δεδομένων και της μετατροπής του σε έναν αυτόνομο και ελεύθερο οπτικό λόγο. Η χρήση του χαρτονιού ως στηριγμά, κοινή σε αυτή τη φάση, υπογραμμίζει ένα ενδιαφέρον για αυθορμητισμό και αμεσότητα της δημιουργικής πράξης, όπου μορφή προκύπτει από τη χειρονομία και τη μεταχείριση των υλικών από τον καλλιτέχνη, συλλαμβάνοντας την ένταση ανάμεσα σε κοσμική τάξη και οργανική αβεβαιότητα. Έργο με ωραία σύνθεση και εκλεπτυσμένη αισθητική επίπτωση.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Καλή γενική κατάσταση. Το έργο με ζωηρό χρωματικό τόνο και γραφή ευανάγνωστη. Σημειώνεται η ύπαρξη μικρών φαινομένων γλωσσίδας στο κάτω δεξιά (βλ. φωτο), δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί αν αποτελούν μέρος του έργου ή έχουν προκληθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.

Η φωτογραφία του πίνακα με την κορνίζα (προσφέρεται χωρίς κορνίζα όπως σαφώς δηλώνεται) τοποθετημένη σε περιβάλλον είναι παραχθείσα με τεχνητή νοημοσύνη και θεωρείται εντελώς ενδεικτική. Λαμβάνονται μόνο οι υπόλοιπες φωτογραφίες, που απεικονίζουν με πιστότητα το αντικείμενο και τα χαρακτηριστικά του, τόσο σε γενικές όσο και σε λεπτομέρειες.

Αποστολή παρακολουθούμενη και διασφαλισμένη με κατάλληλη συσκευασία.