Pio Serafini (1951) - Il monte rosa

Ζωγραφιά σε καμβά του καλλιτέχνη Pio di Serafini (1951-ΑΠ. Ιταλία)
Έργο Αρχειοθετημένο με αριθμό 49DM23
Ακρυλικά σε Καμβά
Υπογεγραμμένο,
Αυθεντοποιημένο
με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας
- Επισκεφθείτε επίσης τους διαγωνισμούς σε απευθείας σύνδεση με ελεύθερη προσφορά στην ιστοσελίδα "delauretisart"
Ο Pio Serafini γεννήθηκε το 1951 στο Ascoli Piceno, είναι αρχιτέκτονας, μουσικός και ζωγράφος. Είναι αυτός κατά τον βαθύτερο ορισμό του όρου, διότι, πέρα από το συχνό ενδιαφέρον για την περιοχή του Piceno ως κύριο θέμα του έργου του, είναι και διαθήκη μιας παραδοσιακής ζωγραφικής που ανήκει στο ασκολικό ήθος: μαζί με μια εμφανή επιρροή από την αγαπημένη γαλλική μετα-ιμπρεσιονιστική ζωγραφική, από τον Cézanne μέχρι τον Chagall, το έργο του Serafini τοποθετείται στο πλώριο μιας διακεκριμένης ζωγράφικης παράδοσης της περιοχής του Ασκόλι, που αποτελεί τη βάση μια αρχικά εσωτερικής παραμόρφωσης του οπτικού στοιχείου. Η έρευνα για τα περιβάλλοντα, τυπικά σιωπηλά και χωρίς ανθρώπινη παρουσία, είναι πάντα μια εσωτερική αναζήτηση, που κλίνει τα αστικά συμπλέγματα και τα χωράφια, τα βουνά και τους ουρανούς, σαν να συντρίβεται το κύμα της μνήμης και των αναμνήσεων πάνω στην ίδια τη ρεαλιότητα, παραμορφώνοντάς τη, αποδίδοντας αβέβαιους περιγράμματος και χαρακτηριστικά σημεία. Το χρώμα, που αιχμαλωτίζει και μεταφέρει το βλέμμα στη σύνθεση, είναι επίσης εκφραστικό, συχνά αντι-φυσιολογικό, με αποχρώσεις που άλλοτε είναι φωτεινές, άλλοτε σκοτεινές, ικανό να συμπυκνώσει το φως στους όγκους των απεικονισμένων θεμάτων: τα τοπία της Μαρκιζίας, με τα χωριά που μετατρέπονται σε αράιδες από τα «stoffe» των διαφορετικών καλλιεργειών, αλλά και η πόλη του Ascoli, με τους χαρακτηριστικούς ακίνητους και μοναχικούς πύργους της ως μεταφυσικά ευρήματα. Και έπειτα τα ζώα της ακόμη ζωντανής αγροτικής παράδοσης, ανάμεσα στα οποία διακρίνεται ο κόκορας, το επαναλαμβανόμενο στοιχείο της παραγωγής του, αντιμετωπισμένο με σχεδόν φουτουριστικό τρόπο, συνένωση και έκρηξη δυναμικών γραμμών και έντονων χρωμάτων, πραγματικό "traits d’union" μεταξύ παράδοσης, συναισθηματικής έντασης και συνθετικής δυναμικής.