MIAZ - Densità Apparente

Η Miaz παρουσιάζει το πρωτότυπο έργο από πλαστική πάστα και ακρυλική ζωγραφική «Densità Apparente» 20 × 30 εκ. χειρόγραφα υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος, κατασκευασμένο το 2025. Αποστέλλεται απευθείας από τον καλλιτέχνη με πιστοποιητικό γνησιότητας.

Αυτό το έργο δημιουργείται μέσω της στρώσης πλαστικής πάστας και γύψου, και παρουσιάζεται ως ένας υλικός λαβύρινθος που παίζει με την πλάνη των αισθήσεων. Ο τίτλος προαναγγέλλει ήδη το οπτικό παράδοξο: μια δομή που εκπέμπει τη δύναμη ενός στατικού μονόλιθου, αλλά κρύβει μια δυναμική και ελαφριά φύση.

Ο Υλικός Αντίθετος: οι υπερώχες όγκοι και οι τραχιές επιφάνειες αιχμαλωτίζουν το φως, δημιουργώντας ένα πλέγμα από πλήρεις και κενά. Η ασυνήθης διάταξη των τεμαχίων σπάει τη ρεδιγκότητα του πλέγματος, προσδίδοντας στην ολόκληρη σύνθεση έναν ζωντανό ρυθμό, σχεδόν σε κίνηση. Η επιλεγμένη χρωματική παλέτα, προσανατολισμένη σε μεταλλικές και βαρύγυρες αποχρώσεις, δίνει στο έργο μια αύρα στερεής επιβλητικότητας· το μάτι αντιλαμβάνεται τη βαρύτητα του μολύβδου ή του σιδήρου, δημιουργώντας μια ένταση μεταξύ της φυσικής πραγματικότητας του υποβάθρου και της αισθητικής του απόδοσης.

Ένας πρόσκληση να εξερευνηθούν τα μονοπάτια αυτού του λαβύρινθου όπου ο γεωμετρικός αυστηρός ορθολογισμός συγχωνεύεται με την απρόβλεπτη χειρονομία της δημιουργίας: μια αρχιτεκτονική της σκέψης που διερωτάται την αντίληψή μας για την πραγματικότητα.

Ο καλλιτέχνης:
Η Miaz αυτοπροσδιορίζεται στην αφαιρετική τέχνη, τον Αστρακτισμό και τον Σουρινιαλισμό.
Οι επιρροές της έχουν βαθιές ρίζες στα έργα του Νταλί: εξερευνώντας το υποσυνείδητο, τις εμμονές, τις ψυχώσεις και τα ονρινοβινικά όνειρα. Στην εξερεύνηση των ορίων μεταξύ ζωγραφικής και γλυπτικής του Fontana, η χειραγώγηση της ύλης και η οπτική όπου η ύλη είναι ο ίδιος ο υπόργος της γλυπτικής· τα ανάγλυφα και οι απεικονίσεις αφόρισης των Burri και η τρισδιάστατη της Bonalumi.

Ελληνοϊταλός καλλιτέχνης από το Μιλάνο, που πειραματίζεται και αναζητεί εκτείνεται το λεπτό όριο μεταξύ υλικής ζωγραφικής και γλυπτικής, εξερευνώντας το τρισδιάστατο βάθος του έργου τέχνης. Μια συνεχιζόμενη αναζήτηση γλωσσών που συχνά χρησιμοποιεί ταπεινά, φτωχά και απόβλητα υλικά, μεταμορφώνοντας τη μάζα σε νέα μορφή με νέα όρια, δημιουργώντας χώρους και αισθητικές απτικές και οπτικές εντυπώσεις.

Ζωγραφίζοντας μια επιφάνεια, δημιουργώντας μια στρωμάτωση ύλης κατάλληλη για να οικοδομήσει ένα πολυμετρικό έργο εμπλουτισμένο με συναισθηματική ένταση, που συχνά προκαλεί αντιθετικά στοιχεία αντίδρασης — αυτό την ορίζει, αυτός είναι ο κόσμος της Miaz.

Ο σίδερος φήμης με τη δομή του ορίζει χώρο στα έργα ως ένα ιχνογράφημα τρισδιάστατο που οριοθετεί όγκους και κλουβιά της ψυχής, δημιουργώντας νέα πεδία και μετατρέποντας τα σε υποκείμενα και όχι αντικείμενα.

Η χρήση εποξειδικής ρητίνης δημιουργεί ένα καταλύτη που χρησιμοποιείται για να κρυσταλλώσει την ύλη, δημιουργώντας λαμπερούς/αδιαφανείς αντιθέσεις και προσδίδοντας μια σαφή, γυάλινη και γραμμική μοντερνικότητα.

Η γύψος και ο βαμβάκι εικονογραφούν τη ρηχότητα ενός μαλακού ντράπινγκ που υιοθετεί μια γλυπτική μορφή και κινείται στις αντηχήσεις του φωτός που αυτή η ίδια παράγει, καθώς εισδύει στις πτυχές του υποσυνείδητου.

Τα πολυάριθμα ανακυκλωμένα υλικά που χρησιμοποιούνται ως επιλογή ήθους διαμορφώνονται σε μια νέα μορφή και αποκτούν μια νέα, διαφορετική αισθητική αναζήτησης της ομορφιάς.