Agathe Toman - CLOUD #8 2/15

Αυτό το έργο αποτελεί μέρος της «ΚΑΤΑΚΥΡΕΥΣΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ COLLECTION» του καλλιτέχνη.
Φωτογραφία εκτυπωμένη σε γυαλισμένο χαρτί fine art με κόκκο. Φωτογραφημένο στο Seignosse - Étang Blanc, Γαλλία. Άνοιξη 2026
Η φωτογραφία θα σας αποσταλεί τυλιγμένη, δεν είναι framησμένη, και θα υπάρχει ένα πιστοποιητικό γνησιότητας, συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Έργο αριθμημένο, χειρόγραφα υπογεγραμμένο μπροστά και πίσω. Εκτύπωση digigraphie fine art με πηγή χρώματος πολύ υψηλής ποιότητας.
Η Agathe Toman είναι καταχωρημένη στη Sotheby’s από το 2021.

Βιογραφία της καλλιτέχνη:
Γεννημένη το 1989, με γαλλικές, αυστριακές και τσεχικές ρίζες, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημική καλλιτέχνης της σύγχρονης σκηνής, με ταλέντο που εκτείνεται από τη ζωγραφική μέχρι τη ποίηση, περνώντας από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά τις σπουδές στην περίφημη σχολή της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και τα χρόνια που εργάστηκε ως στυλίστρια σε οίκους Γαλλικής υψηλής ραπτικής στο Παρίσι πριν από εννέα χρόνια, η Agathe ένιωσε την ανάγκη να επικεντρωθεί εξ ολοκλήρου στην καλλιτεχνική της δημιουργία.
Σήμερα εγκατεστημένη στις Landes από τρία δεκαετίας, η Agathe αποδεικνύεται ως μια ανερχόμενη φιγούρα του σύγχρονου καλλιτεχνικού χώρου, αγαπητή τόσο σε εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο.

Κοντά στη Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν μπει σε δημοπρασία τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδό της και την αποδοχή στα σαλόνια τέχνης υψηλού κύρους. Οι σημαντικές συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, ιδίως στο Art Paris, της έχουν εξασφαλίσει τεράστια επιτυχία, εδραιώνοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές παγκοσμίως.

Η παλέτα της Agathe ευνοεί βαθιές αποχρώσεις μαύρου και μπλε, ένα διακριτικό χρωματολογικό κρεμάρισμα σε κίνηση. Οι πίνακές της χρησιμοποιούν καθαρούς χρωστικούς, μελάνια, ελαιογραφίες και ακρυλικά με ένταση που ξεπερνάει κάθε προσδοκία, συνδέοντας ξανά με κρυμμένα πράγματα και μεταφέροντας τον θεατή εκτός οπτικού πεδίου. Το έργο ασκεί μια δύναμη, προσφέροντας αντίλαλο στις δικές της εμπειρίες.

Οι σκιαγραφίες της, φτιαγμένες με στυλό Bic, φέρουν μια δελεαστική δύναμη έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe αποπνέουν τις αφαιρέσεις τους και τις καλειδοσκοπικές αφαίρεσεις, μας κατακλύζουν με ήρεμες αισθήσεις, ανάμνηση της τέλειας βαρύτητας που ήταν στην αρχή μας.
Οι εκατοντάδες ποιήσεών της ρυθμίζουν το σύμπαν της με ένα λυρικό ύφος που χαρακτηρίζει το έργο της. Ένα πρώτο βιβλίο με τίτλο «You will have to learn to smile again» κυκλοφορεί τον χειμώνα του 2024.

Πέρα από τη καλλιτεχνική της πρακτική, η Agathe είναι βαθιά δεσμευμένη στη μελέτη της ψυχανάλυσης σε λειτουργία κατανάλωσης διαπραγμάτευσης, την οποία παρακολουθεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση εμπλουτίζει τη διαδικασία κριτικής της, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει πολύ βαθιές ψυχικές διαστάσεις στο έργο της, το οποίο αποτυπώνει παχύτερες ενοχές.

Η Agathe δεν διαχωρίζει την τέχνη της από τους κοινωνικούς της δεσμούς. Επικεντρώνει το έργο της σε κρισιμότερους θεμάτων όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτά τα πεδία σκέψης δεν παλεύουν μόνο στο έργο της· είναι ένα αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητάς της ως καλλιτέχνη και της προσωπικότητάς της.

Το έργο της έχει αναγνωριστεί και γιορταστεί σε πολλές επώνυμες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L'Oeil και Elle, σηματοδοτώντας τον αξιοσημείωτο αντίκτυπο στον χώρο της σύγχρονης τέχνης.

Η Agathe Toman συνεχίζει να γοητεύει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως τη βλέπει και τη μετατρέπει σε τέχνη. Δεξιού παράδειγμα τέτοιων εμπειριών που μοιράζεται με μεγάλη γενναιοδωρία.

«Η ΟΡΑΜΑ ΜΟΥ:
Η δουλειά μου διερευνά τους βαθιούς συνδέσμους μεταξύ ψυχής και σώματος, υφάνοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Εξετάζω τους τρόπους λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν, και τους κραδασμούς, τόσο αισθητούς όσο και αόρατους, που δημιουργούνται.
Διερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και το περιβάλλον του. Τα έργα μου φέρουν βαθιά συναισθηματική πνοή και μια ορισμένη ένταση, προσκαλώντας το θεατή να εισχωρήσει σε μια ενδοσκόπηση, ανοίγοντας μια δίοδο προς το ασυνείδητο.

Περιγράφω αυτή τη βούληση στη θεμελιώδη υλικότητα των έργων μου: αποφασιστικά αφηρημένα, μονόχρωμα, με αποχρώσεις, όπου το σκότος συνυπάρχει με το φως, το μπλε σπινθηρίζει στην επαφή με το μαύρο, ή φωτίζεται μόνο του. Βρισκόμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι ζωγραφικοί μου πίνακες, εγκαταστάσεις, σχέδια και φωτογραφίες είναι όλες μια απόλυτη δημιουργία, απαλλαγμένη από κάθε μίμηση, που προκαλεί την καθαρή συναισθησία, πυροδοτώντας την αφύπνιση του Αόρατου· τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών στοιχείων που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μια λεπτομερής συγκαταβλητή συγκόλληση ανάμεσα στα χέρια μου και τα χρώματα, τα κάρβουνα, τη στυλογραφία και τις ζωγραφιές, με την τοποθέτηση της ύλης στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές εκτέλεσης δεν επαναλαμβάνονται ποτέ, ένα αποτέλεσμα μη ελεγχόμενο. Μια αυξανόμενη μοναδικότητα.
Έτσι εργάζομαι για να σταθεροποιήσω την κίνηση της ύλης, την πυκνότητα του φωτός, να δώσω από εμένα τον εαυτό, για την αφύπνιση ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν φανταζόμασταν. Κάτι απροσδόκητο. Αυτή η ανεξιχνίαστη ένταση που συμπιέζεται βαθιά, ευαίσθητα τονωμένη, που μας εξουθενώνει και μας κατακλύζει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιώδεις επιφάνειες, αυτές οι πανταχού παρούσες παρουσίες μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός αποφασιστικά μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική αφαιρετικότητα, τα έργα μου είναι αυτοπροσωπογραφίες, πορτρέτα μέρους του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «υλοποιήσεις ψυχικών καταστάσεων», ανθρωπίνες τοπιογραφίες, νήματα της ψυχής μου, προσκαλώντας τους άλλους να συγχωνευθούν με αυτές.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, αλλά βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου δημιουργούν στο βλέμμα. Είναι δύο αισθήσεις που συναντώνται και πλέον όχι δύο διαχωρισμένες προσωπικότητες. Πρόκειται για μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το επίγειο. Τα βλέπω ως ζωντανούς όντες, που δημιουργούν νέους συνδέσμους μεταξύ εμάς, μέσα μας.

Ο θεατής γίνεται στη συνέχεια δημιουργός, διδάσκοντας ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών συντονισμών.

Δεσμεύομαι σε μια πορεία προς μια νέα όραση του Είναι, του εαυτού, του κόσμου και των άλλων.

Αν ο θεατής αποδεχθεί την πρόσκληση, πρόκειται για συντονισμούς ψυχικούς που συμφωνούν και συντονίζονται σε μια κοινή συμφωνία, μια συζήτηση που αρχίζει να εγκαθίσταται, ένας ρυθμός που αισθάνεται. Μια αναμορφωση της ψυχής αποκαλύπτεται, ασύλληπτο ανά-πορικό είδωλο. Είναι μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και ισχυρή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να τελειοποιούν τα ανθρώπινα μυαλιά, να ακονίζουν τις ψυχές και να βρίσκουν τα συναισθήματα μια αντήχηση, να ηχούν λέξεις.
Αυτό που έχει σημασία είναι ό, τι κινητοποιεί το έργο μέσα μας, και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη συνδέεται με όλα όσα διαφεύγουν από τη διαδικασία συμβολισμού υποκειμενοποίησης. Παθαίνουμε από ό,τι μπλοκάρει ψυχικά ή περιμένει καταχώριση ψυχική. Ο άνθρωπος δεν πάσχει μόνο εξαιτίας των γεγονότων ή κάποιων σκεπτικών σκέψεων αλλά διότι ορισμένες διεργασίες μέσα στον εαυτό του δεν βρήκαν καθρέφτη, ηχώ, ακρόαση, δέκτη και παραμένουν σε περιπλάνηση.» René Roussillon - Εγχειρίδιο ψυχολογίας και ψpathολογίας κλινικής γενικής, σελ. 146.