Pippo - A Shadow’s Longing

Ένας Πόθος Σκιάς
Ο ήλιος είναι ένα χλωμό μάτι από πάνω, αλλά έλκομαι από τον σκοτεινό ίχνο που αφήνω πίσω μου. Περπατώ στην επιφάνεια του δικού μου πόνου, ένα σταθερό μονοπάτι μέσα από ένα κυανό ομίχρινo νέφος. Αυτές οι φωτεινές, κολυμβητικές φλόγες είναι οι μόνες μου συντροφιά· δεν ρωτούν γιατί είμαι ξυπόλυτος στη μέση του πουθενά. Ψάχνω το σημείο όπου η σκιά μου τελικά θα συναντήσει τον ουρανό, ελπίζοντας να βρω το κομμάτι του εαυτού μου που έχασα όταν ο κόσμος έγινε αυτό το ήσυχο, μοναχικό μπλε.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2,5 cm (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Περιθώριο: Χωρίς πλαίσιο (τα πλευρικά μέρη βαμμένα, εξωτερικό πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορές: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη:

Ο Πίππο (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται σε μια ήρεμη ζώνη ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες όχθες της Λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που θυμίζει ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίππο, η τέχνη αποτελεί μια εμβυθιστική πράξη. Εισέρχεται στους ήρωές του γράφοντας αφηγήσεις στην πρώτο ενικό ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ μπαίνει προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο φανερό και το αθέατο ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Απομονωμένος και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκεται στα έργα του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων με έντονες χρωματικές πινελιές, ο Πίππο τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Τα έργα του—γεμάτα σιωπηλά ζώα, κοφτερές σκιές και ακτινοβολούν φως—δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.