Pippo - The Empty Vessel

Το Άδειο Σκεύος
Υπάρχει μια πικρή γλυκύτητα στον τρόπο που το φως κολλά στα κλήματα, απροθυμο να αποχωριστεί. Εγώ είμαι κατά τον ίδιο τρόπο, ντυμένος με δαντέλα και λαχτάρα, κοιτώντας έναν δρόμο που οδηγεί πουθενά. Το μπουκάλι κρασί είναι μισοάδειο, ένα γυάλινο μνημείο μιας συζήτησης που τελείωσε προ χρόνια. Νιώθω το βάρος του φαραγγιού να πιέζει το στήθος μου, ένα βαρύ ταπίο από όσα υπήρξαν. Είμαι ο τελικός, κενός τόνος ενός θερινού τραγουδιού, περιμένοντας τα αστέρια να καλύψουν τη μοναξιά αυτού του χρυσού οπτικού τοπίου.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Αβαντ λεπτό λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για ανάρτηση).
* Ράγισμα: Απεριόριστο (τα πλευρά είναι ζωγραφισμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (που γεννήθηκε στη Monza) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—αλλά μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, εισερχόμενος νοερά στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοικτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι είναι κομψά ντυμένες, συχνά δε φέρουν προσωπείο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικίσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτερά σκιώδη και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.