Pippo - The Moon’s Pale Debt

Το Αμύθητο Χρέος της Σελήνης
Γονατίζω όπου το νερό ξεχνά το όνομά του, ντυμένος σε κήπο από ξεθωριασμένο μεταξωτό ύφασμα. Η σελήνη αιωρείται όπως ένα ασημένιο κέρμα που δεν μπορώ να ξοδέψω, ρίχνοντας έναν τρεμουλιαστό δρόμο διαμέσου της τεχνητής λίμνης που οδηγεί πουθενά που μπορώ να ακολουθήσω. Η γάτα μου είναι ένα μικρό, λευκό φάντασμα στο πλάι μου, η μόνη ζεστασιά που απέμεινε σε έναν κόσμο που μετατράπηκε σε γυαλί μπλε. Κλείνω τα μάτια μου για να κρατήσω το φως από το να ξεχύνεται, ακούγοντας τη λίμνη να κρατά την ανάσα της, περιμένοντας οι σκιές να με διπλώσουν στα αστέρια όπου όλα όσα χάθηκαν τελικά βρίσκονται.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 cm (Ύψος × Πλάτος × Βάθος)
* Υλικό: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικού επιπέδου
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τέντα σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα)
* Κοσμηματολογία: Ανεπιμέριστη (οι πλευρές έχουν βαφεί, δεν συμπεριλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάστροφα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA)
* Λογιστικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννηθείς στη Monza) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο τοπίο μεταξύ γεωμετρικής αφαίρεσης και σουρεαλισμού. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφιερωθεί πλήρως στη ζωγραφική, έφερε τη βάση του κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβληματική πράξη. Ασχολείται με τους ήρωές του γράφοντας αφηγήσεις στον ενεστώτα χρόνο πρώτο προσώπου, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στο καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρόλο που ντυμένες κομψά, συχνά δεν έχουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να inhabitat τη ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Δεσμευμένος και ενδοσκοπικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί καμία ψηφιακή αποτύπωση, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκουν τα έργα του.

Με μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοπτόμενων από αποφασιστικό χρώμα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι με σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιάσεις και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.