Alfonso Sánchez - We never win - XXL

Ισπανός εξπρεσιονιστής ζωγράφος. «Αναπτύσσω μια λυρική, χειρονομιακή και διαισθητική ζωγραφική. Προσπαθώ να συνδεθώ με το πιο πρωτόγονο μέρος του εγκεφάλου μου. Είναι ένα έργο σε στρώματα, όπου το νέο καλύπτει το παλιό αλλά πάντα μένει ένα ίχνος. Μου αρέσει να λέω ότι ζωγραφίζω με ένα χαμένο βλέμμα, χωρίς να δίνω ιδιαίτερη σημασία σε αυτό που φαίνεται στον καμβά, αποδεχόμενος και εκμεταλλευόμενος το ατύχημα. Είμαι βιολόγος εκπαιδεύομαι και με ενδιαφέρει οτιδήποτε έχει να κάνει με την προέλευση της ζωής στη Γη, την εξέλιξη των ειδών και κυρίως τη δική μας εξέλιξη ως ανθρωποειδών μέχρι που αρχίσαμε να εκφραζόμαστε με τη ζωγραφική. Είμαι παθιασμένος με τον μυστικισμό και τον εξπρεσιονισμό των σπηλαιογραφιών, όπως αυτές του Chauvet ή όπως οι Orantes που ζωγράφισαν τους πρώτους νεολιθικούς ανθρώπους που κατέλαβαν το Αλικάντε. Ο κινηματογράφος και οι μεγάλες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας είναι συχνά παρούσες στα έργα μου. Τα “2001”, “Dune”, “Interstellar” ή “Blade Runner” επηρεάζουν τη ζωγραφική μου με την αισθητική τους και το όραμά τους για δυστοπικά μέλλοντα που κάνουν τη φαντασία μου να πετάει. Με όλες αυτές τις επιρροές στο παρελθόν και το μέλλον, χτίζω το δικό μου σύμπαν από μάρκες, σύμβολα και χαρακτήρες που με βοηθούν να επικοινωνήσω ιστορίες που μιλούν για το πέρασμα του χρόνου, που συνδέουν κόσμους του παρελθόντος με την τρέχουσα ζωή μας και με μελλοντικά παράγωγα. Η ζωγραφική μου σήμερα είναι μια παραστατική αφαίρεση όπου η χειρονομία, η διαίσθηση, το σύμβολο και η φιγούρα χτίζουν τα έργα, στρώμα επί στρώμα. Στο ρυθμό της ροκ, της τζαζ ή του φλαμένκο, που παίζει πάντα στο στούντιο μου, όλα τα μέρη ενώνονται. Σιγά σιγά τα διαφορετικά στοιχεία, ξένα μεταξύ τους στην αρχή, δημιουργούν συνδέσμους. Πολλές φορές το έργο απλοποιείται στο τελευταίο μέρος, αναζητώντας μια αισθητική και τονίζοντας τα στοιχεία που έχουν συνδεθεί καλά και λένε ή προτείνουν ιστορίες, σκέψεις ή ψευδαισθήσεις».