Thea Vallé - senza titolo

λίτο/σινιγραφία αριθμημένη και χειρόγραφα υπογεγραμμένη (αριθμημένες 24-30 από 117 αντίτυπα)

πολυπλάσιο πρωτότυπο, υπογεγραμμένο και αριθμημένο μολύβω. Ελάχιστες ενδείξεις φθοράς του χρόνου (άλλες φωτογραφίες κατόπιν αιτήματος)

πώληση καλά συσκευασμένη και προστατευμένη, χωρίς κάδρα

bio Thea Vallé

Thea Vallé - γεννημένη στο Oleggio (Novara) το 1934, πέθανε στο Vermezzo (Μιλάνο) το 1978 - είχε μια πολύ γρήγορη και σύντομη δημιουργική διαδρομή, λόγω του θανάτου της σε νεαρή ηλικία (44 ετών). Είχε σημαντική παρουσία στην ιταλική επικράτεια με εκθέσεις στο Μιλάνο στην Galleria Diagramma με κείμενο του Luciano Inga-Pin, στη Ρώμη στο SM13 το 1974 με κείμενο της Lara Vinca Masini, στο Arte Centro το Μιλάνο, με κείμενο της Marisa Vescovo.

Σήμερα ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον φαίνεται να εμπλέκει το πρόσωπό της και το έργο της, μια έρευνα γυναικών που επιδιώκουν να αποδώσουν αξία στο έργο ποιότητας των γυναικών καλλιτεχνών. Ακολουθώντας τα βήματα της Lea Vergine που δώρισε στις γυναίκες και στον κόσμο της τέχνης την ΆλλΗ μισή της πρωτοπορίας.

Η καλλιτέχνης, γεννημένη το 1934 στο Origgio, επαρχία του Νοβάρα, σπουδάζει στο Μιλάνο, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Brera. Το 1957, αφού πέρασε έναν χρόνο στο Παρίσι, ταξιδεύει για σπουδές σε Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ελβετία και Γιουγκοσλαβία. Μεταξύ 1961 και 1965 αφιερώνεται σε ερευνητικές ζωγραφικές εργασίες για την ύλη και τη μορφή.

Το 1966 πραγματοποιεί την πρώτη της ατομική έκθεση στη Γένοβα; ακολουθούν πολλές ακόμη ατομικές εκθέσεις και η συμμετοχή σε πολλές ομαδικές. Από το 1967 εργάζεται πάνω στην τρισδιάστατη διάσταση, ιδιαίτερα ελκύεται από το τρίγωνο σχήμα που εισέρχεται στους πρώτους της ανάγλυφους. Το έργο της εξελίσσεται σε μια γεωμετρικο-αρχιτεκτονική έρευνα που τη φέρνει να χρησιμοποιεί διαφορετικά υλικά για πλήρη μελέτη των δυνατοτήτων τους: σίδηρος, ξύλο, τιτάνιο, ορείχαλκος, αλουμίνιο, χαλκός, χάλυβας.

Η Fiorella La Lumia στο “Dialogo interrotto”, στο Arte Centro 80 γράφει «… το ξύλο γίνεται το αγαπημένο της υλικό αλλά ήθελε, όπως πάντα, το υλικό να συμμετέχει στον λόγο της μέσω της εξέλιξης του χρόνου της» χρησιμοποιώντας πιεσμένες πλάκες.

Δεν είναι εύκολο να μείνεις πιστός στην έρευνά σου χωρίς να επηρεάζεσαι από εξωτερικούς παράγοντες, κριτική, γκαλερίες, αγορά. Η Thea το κατάφερε.

Έτσι γράφει ο Luciamo Inga Pin, υπέροχος γκαλεριστής, στο “Ritratto di Thea” ακόμα στο Arte Centro 80 «… Την έχω συχνά δει να κάμπτεται πάνω στο μεγάλο της τραπέζι για ολόκληρα απογεύματα, με ένα φουλάρι στο κεφάλι, ένα ποτήρι κρασί σε κοντινή απόσταση, σχεδόν όπως μια καλλιτέχνης παλαιότερων εποχών, εκτός από τον αγώνα του κόσμου. Ακόμη και όταν είχε μπει στο επίκεντρο του ανταγωνισμού, συνέχισε να μένει ξένη προς τις τεχνικές της επικαιρότητας, τα εξωφρενικά των κριτικών. Εκείνο ήταν πλέον ο δρόμος που έπρεπε να ακολουθήσει μέχρι τέλους…».